Ануш Бабаджанян
| Ануш Бабаджанян | |
| Тыуған көнө |
23 октябрь 1983[1] (42 йәш) |
|---|---|
| Ил | |
Ануш Бабаджанян (әрм. Առնան Անգա Հայաներեն; 1983 йылдың 23 октябрендә Ереванда тыуған) — әрмән фотохәбәрсеһе һәм «Plus4» ҡатын-ҡыҙҙар фотоколлективына нигеҙ һалыусы. Ул Кавказдағы конфликт зоналарында йәшәү тураһында документаль дәлилдәр менән билдәле.
Биографияһы
[үҙгәртергә | сығанаҡты үҙгәртеү]Әнүш Бабаджанян Кавказ киң мәғлүмәт саралары институтында белем алған. 2005 йылда Бабаджанян Рубен Мангасарян нигеҙ һалған World Press Photo фотография курсы программаһын тамамлай. 2006 йылда Болгарияла Америка университетын киң мәғлүмәт коммуникациялары буйынса тамамлай.
Карьера
[үҙгәртергә | сығанаҡты үҙгәртеү]Уҡыуын тамамлағандан һуң, Бабаджанян Әрмәнстандағы Би-би-си мониторинг хеҙмәтендә подрядсы булып эшләй, унан һуң штаттан тыш фотохәбәрсе булып китә.
2008 йылдан башлап, Бабаджанян Ереван урамдарында һәм асыҡтан-асыҡ эш кейемдәре менән асыҡ айырылып торған ҡатын-ҡыҙҙарҙы фотоға төшөрә башлай. Был проект уның "Inlandish" тип аталған проектына әүерелде, унда "outlandish" һүҙе менән контраст булған неологизм ҡулланыла. Проектта ул ҡатын-ҡыҙҙарҙың эске тормышы уларҙың тышҡы киәфәтендә нисек сағылыш табыуын өйрәнә.
2009 йылда Бабаджанян Гюмри ер тетрәүҙән иҫән ҡалғандарҙы документлаштырыу проектын башлай. Егерме йыл үткәс тә, 4 меңгә яҡын ғаилә ваҡытлыса тимер өйҙәрҙә йәшәй . Уларҙа электр уттары ла, һыу ҙа булмаған, шул тиклем емерек хәлдә булған, тағы ла бер ер тетрәү уларҙы емереп ташлауы ихтимал. Уның эштәре 2009 йылдың декабрендә Ереванда күргәҙмәгә ҡуйыла[2].
2013 йылда Бабаджанян 4Plus ҡатын-ҡыҙҙар фотография коллективына нигеҙ һалыусыларҙан һанала. 4Plus компанияһының тәүге проекттарының береһе булып ун фотографтың «Әрмәнстан әсәһе» тип аталған коллектив күргәҙмәһе тора. Еревандың ҡатын-ҡыҙҙарға хөрмәт символы булған «Еңеүҙең Әсә» һәйкәленән илһамланып, ун фотопроекттың һәр береһе илдәге ҡатын-ҡыҙҙар осраған төрлө проблемаларҙы тикшерә. Бабаджанян шулай уҡ әрмән ҡатын-ҡыҙҙарының эш өсөн Төркиәгә күсеүен документлаштырған оҙайлы проектты башлай.
2016 йылда Бабаджанян Сүриә граждандар һуғышынан ҡасып Ереванға килгән Сүриә әрмәндәренең тәжрибәһен документлаштырыу проектын башлай. Әрмәнстан хөкүмәте ҡасаҡтарға гражданлыҡ биреү буйынса тиҙ арала аҙымдар яһаһа ла, уларҙың иҡтисади хәле ышанысһыҙ ҡала: эш урындары һәм рәсми торлаҡ етешмәй. Бабаджаняндың фотоһүрәттәрендә ҡасаҡтарҙың көндәлек тормошо, бигерәк тә үткәндәрен иҫкә төшөрөү өсөн үҙҙәре менән алып килгән мөһим әйберҙәр сағыла[3]. Джон Стэнмейер һәм Серра Акджан менән бергә төрөктәр һәм әрмәндәр өсөн «Күпер хикәйәләре» фотография программаһын башлай, был уларға көндәлек тормош һүрәттәрен төшөрөргә һәм уларҙы Инстаграмда уртаҡлашырға мөмкинлек бирә, шуның менән үҙ халыҡтары араһында аңлашыусанлыҡ тәрбиәләй[4].
2017 йылда Бабаджаниан Кот-д'Ивуарға сәйәхәт итә, унда игеҙәктәрҙең тылсымлы көстәренә ышаныуҙы документлаштыра. Бер иш кейемдәге бер туғандар мәсеттәр янында йөрөгән, үтеп барыусылар уларға фатиха алмашҡа аҡса биргән. Фотоһүрәттәр серияһы Абиджанда күрһәтелгән. Ул шулай уҡ Левисон Вудтың «Рәсәйҙән Иранға» телетапшырыуында сығыш яһай, унда алып барыусы менән Таулы Ҡарабахҡа сәйәхәт итә.
Иҫкәрмәләр
[үҙгәртергә | сығанаҡты үҙгәртеү]- ↑ https://web.archive.org/web/20220220180142/https://www.jeux.francophonie.org/laureats/pages-personnelles/anush-babajanyan
- ↑ Liana Aghajanian. Culture Vulture: Photojournalist Anush Babajanyan, Ianyan Mag (20 декабрь 2009). 10 декабрь 2017 тикшерелгән.
- ↑ Jordan G. Teicher. After a Century, Syrian Refugees Return to Armenia, The New York Times (27 июнь 2017). 9 декабрь 2017 тикшерелгән.
- ↑ James Estrin. Building Bridges Between Turkey and Armenia, The New York Times (24 ғинуар 2017). 10 декабрь 2017 тикшерелгән.