Голубкина Лариса Ивановна

Википедия — ирекле энциклопедия мәғлүмәте
Перейти к навигации Перейти к поиску
Голубкина Лариса Ивановна
Рәсем
Заты ҡатын-ҡыҙ[1]
Гражданлығы Flag of the Soviet Union.svg СССР
Flag of Russia.svg Рәсәй
Тыуған көнө 9 март 1940({{padleft:1940|4|0}}-{{padleft:3|2|0}}-{{padleft:9|2|0}})[2] (80 йәш)
Тыуған урыны СССР, Мәскәү ҡалаһы
Хәләл ефете Андрей Миронов
Балалары Мария Голубкина[d]
Һөнәр төрө актёр, йырсы, телетапшырыуҙар алып барыусы
Уҡыу йорто Рәсәй театр сәнғәте университеты[d]
Әүҙемлек осороноң башланыуы Ошибка Lua в Модуль:Wikidata на строке 199: Функция для отображения свойства не найдена.
Музыка ҡоралы вокал[d]
Маҡтаулы исемдәре һәм башҡа бүләктәре
«Почёт Билдәһе» ордены Дуҫлыҡ ордены РСФСР-ҙың халыҡ артисы РСФСР-ҙың атҡаҙанған артисы
Commons-logo.svg Голубкина Лариса Ивановна Викимилектә

Лариса Ивановна Голубкина (9 март 1940, Мәскәү, — совет һәм рәсәй актрисаһы. РСФСР-ҙың халыҡ артисы (1991). актриса, РСФСР-ҙың халыҡ артисы Андрей Мироновтың тол ҡатыны

Биографияһы[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Лариса Голубкина 1940 йылдың 9 мартында Мәскәүҙә тыуған. 1955 йылда Мәскәү музыкаль-педагогия училищеһының дирижер-хор бүлегенә уҡырға инә, уны 1959 йылда тамамлай, һуңынан ГИТИС-тың музыкаль комедия бүлегенә уҡырға инә, унда Мария Петровна Максаковала вокал менән шөғөлләнә[3]

ГИТИС-та уҡыған сағында кинола төшә башлай — актрисаның дебюты булып Эльдар Рязановтың «Гусарская баллада» комедияһында ҡатнашыуы тора.

ГИТИС-ты тамамлағандан һуң 1964 йылда Совет Армияһының Үҙәк академия театры актрисаһы була (хәҙер — Рәсәй армияһының Үҙәк академия театры). Күп кенә спектаклдәрҙә ҡатнаша: «Солдат и Ева» (Ева), «Ренальдо идёт в бой» (Анжелика), «Давным-давно» (Шурочка Азарова). «Раскинулось море широко» (Елена), «Закон вечности» (Мари), «Последний пылко влюблённый» (3 роли), «Любовь— книга золотая» (Екатерина II) һәм башҡалар[4].

«Лариса Голубкина бенефисы» телевизион спектаклендә ҡатнаша (1974), тамашаны Бернард Шоуҙың «Пигмалион» спектакле сюжеты буйынса режиссёр Евгений Гинзбург төшөрә, унда Голубкина Элиза Дулитлды уйнай. Спектакль музыкаль номерҙар, заман йырҙары, пародиялы эпизодтар һәм лирик сигенеүҙәр менән тулыландырыла. «Бенефис» Бөйөк Британияла, Сопотта телевизион күңел асыу тапшырыуҙарының XVII халыҡ-ара конкурсында уңыш яулай (1977), «Гәлсәр антенна» призына лайыҡ була[4].

Театр эшмәкәрлеге менән бер рәттән Голубкина 1960 йылдарҙан эстрадала сығыш яһай башлай, Клавдия Шульженко репертуарынан йырҙар, боронғо урыҫ совет композиторҙарының йырҙарын һәм боронғо романстар башҡара, Л Утесов, А. Кролл оркестры, В.Маликов етәкселеге аҫтында квартет, Е. Выставкин идаралығында квартет, пианистар Д. Ашкенази, Мандрус Б, Л. Кауфман, С. Коган менән эшләй. 1970—1980 йылдарҙа үҙенең ире Андрей Миронов һәм аккомпаниатор Л. Оганезов менән СССР буйлап гастролдәрҙә йөрөй. Яйлап романс репертуары Голубкинала өҫтөнлөк итә башлай. 1991 йылда Мәскәүҙә «Рәсәй» дәүләт үҙәк концерт залында тәүге соло концерты үтә, унда Голубкина Н. Осипов исемендәге халыҡ инструменттары оркестры ҡатнашлығында рус романстары башҡара. Н. Осипов оркестры һәм пианистар Л.Оганезов һәм А.Бисеров менән бергә компакт-диск сығара (1992), уға «Тёмно-вишнёвая шаль», «О, позабудь» (Т. Котляревская музыкаһы), «У камина» (П. Баторин музыкаһы). «Если можешь — прости» (Островский музыкаһы, И. Аркадьев һүҙҙәренә), «Только раз» (В. Фомин музыкаһы,П. Герман һүҙҙәре), «Караван» (Б. Прозоровский муз. , Б. Тимофеев һүҙҙәре), «Мы только знакомы» (Б. Прозоровский музыкаһы, Л. Пеньковский һүҙҙәре), «Ночь светла» (Н. Шишкин музыкаһы, М. Языков һүҙҙәре) һ. б.[4]

1999 йылда башҡа билдәле артистар менән бергә Виктор Мережко һәм композитор Евгений Бедненко «Театр һәм кино йондоҙҙары йырлай» проектында ҡатнаша, унда рус романстарын башҡарыусы булараҡ сығыш яһай. Проекттың һөҙөмтәһе булып АҠШ-та сығарылған һәм «Радио МПС» тәржемә ителгән музыкаль диск тора.

Саҡырылған артист булараҡ А.С.Пушкин исемендәге Мәскәү драма театрында эшләй.

Әлеге ваҡытта пианистар А.А.Бисеров һәм А. Сариев менән Рәсәйҙә һәм сит илдәрҙә сығыш яһай. Андрей Миронов исемендәге актёр йырының Бөтә Рәсәй конкурсында даими жюри ағзаһы булып тора (1990 йылдан үтә).

«Артлото» һәм «Иртәнге почта» телевизион тапшырыуҙар алып барыусы, «Точь в точь» (2015) телетапшырыуында ҡатнашыусы булараҡ сығыш яһай (2015).

Ғаиләһе[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Әсәһе — Голубкина Клавдия Михайловна (1914—1985)[5] кейем бесеүсе була, атаһы — Голубкин Иван Павлович (1916—1996) — хәрби. Рязань өлкәһе Мотовилово ауылы зыяратында ерләнә.

  • Ире (никахта теркәлмәгән) (1969—1974) — сценарий яҙыусы Николай Георгиевич Щербинский-Арсеньев,
    • Ҡыҙҙары — Мария Голубкина (1973 йылда тыуған)
      • Кейәүе (1995—2008) — Николай Фоменко
      • Ейәндәре: Фоменко Анастасия (1998) һәм Иван Фоменко (2003).
  • Ире (1977—1987) — актёр Андрей Миронов[6]

Маҡтаулы исемдәре һәм бүләктәре[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Театрҙа ролдәре[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Икенсе пландағы төп ролдәрҙе башҡара: (Агниска, «Нашествие», Елена, «Раскинулось море широко», Лена Огородникова, «Спутники»)

  • Г.Горин «Комическая фантазия» (Марта),
  • «Последний пылко влюблённый» Н. Саймон (Элейн Маццони, Бобби Митчел, Жаннет Фишер),
  • «Закон вечности» Нодар Думбадзе (Мария),
  • «Провокация», Ю. Семёнов (Ани),
  • «Обретение», Ион Друцэ (Екатерина Маленькая),
  • «Рядовые», А. Дударев (Лида),
  • «Семейный ужин в половине второго», В. Павлов (Ирина),
  • «Макбет», У. Шекспир (Леди Макдуф),
  • «Боже, храни короля» С. Моэм (Гвен),
  • «Сердце не камень» А. Н. Островский (Аполлинария Панфиловна),
  • «Любовь — книга золотая» А. Н. Толстой (Екатерина II),
  • «Поздняя любовь» А. Н. Островский (Шаблова),
  • 1985 — «Рядовые», А. Дударев пьесаһы буйынса, реж. Ю. Ерёмин / Совет Армияһының Үҙәк театры
  • 2014 — «Ма-Мурэ» по пьесе Жана Сармана — Ма-Мурэ
  • «Юг/Север» — Роза, подруга Регины
  • 2018 — Родион Белецкийҙың «ЛАРИСА ГОЛУБКИНА. ЗАПЛАТКИ» — төп роль
  • Леонид Трушкиндың антреприз «Чествование» спектакле (Антон Чехов театры) һ.б.

Хәҙерге ваҡытта ЦАТРА «Ма-Мурэ», «Көньяҡ/Төньяҡ» һәм «ЛАРИСА ГОЛУБКИНА. ЗАПЛАТКИ» театры спектаклдәренә шөғөлләнә. Шулай уҡ Пушкин исемендәге «Девичник CLUB» Тетары спектаклендә уйнай[10].

Фильмографияһы[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Йыл Исеме Роль
1962 ф Гусарская баллада Шурочка Азарова / "корнет Азаров"
1963 ф День счастья Рита, соседка Шуры
1964 ф Дайте жалобную книгу Татьяна Александровна Шумова, директор ресторана
1965 ф Как вас теперь называть? Лидия Костюк, советская разведчица
1966 ф Сказка о царе Салтане Царица
1971 ф Освобождение Зоя, медсестра, любимая девушка Цветаева

Ҡалып:ВТелеспектакле Ҡалып:ВТелеспектакле Ҡалып:ВТелеспектакле Ҡалып:ВТелеспектакле

1979 ф Трое в лодке, не считая собаки Энн

Ҡалып:ВТелеспектакле

1984 ф Вместе с Дунаевским песни и танцы
1985 ф Грустить не надо песни и танцы
1993 с Трагедия века Зоя
1994 ф Простодушный Алоиза, «тётушка»

Ҡалып:ВмФильме

2001 ф Мамука эпизод

Ҡалып:ВТелеспектакле

2007 ф Живописная авантюра Маргарита Михайловна Гагарина

Һылтанмалар[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Иҫкәрмәләр[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

  1. VIAF — 2012.
  2. filmportal.de — 2005.
  3. Уварова Е. Д.Эстрада в России. XX век. Энциклопедия.— Олма-Пресс, 2004.— ISBN 5-224-04462-6.
  4. 4,0 4,1 4,2 Уварова Е. Д. Эстрада в России. XX век. Энциклопедия — Олма-Пресс, 2004. — ISBN 5-224-04462-6.
  5. Голубкина Лариса Ивановна
  6. Любимые девочки Андрея Миронова Архивная копия от 8 март 2013 на Wayback Machine
  7. Указ Президента Российской Федерации от 23 марта 2000 г. № 542 «О награждении государственными наградами Российской Федерации работников Центрального академического театра Российской Армии»
  8. Указ Президиума Верховного Совета СССР от 17 марта 1980 года 1746—X «О награждении орденами и медалями СССР группы работников Центрального академического театра Советской Армии»
  9. Постановление Губернатора Кемеровской области от 25 февраля 2013 года № 10-пн «О награждении наградами Кемеровской области»
  10. Страница спектакля на сайте Театра Пушкина