Дубинда Павел Христофорович

Википедия — ирекле энциклопедия мәғлүмәте
Перейти к навигации Перейти к поиску
Дубинда Павел Христофорович
Рәсем
Заты ир-ат
Гражданлығы Flag of the Soviet Union.svg СССР
Хеҙмәт итеүе СССР
Тыуған көнө 12 (25) июль 1914
Тыуған урыны Рәсәй империяһы, Херсон губернаһы[d], Херсонский уезд[d], Геройское[d]
Вафат булған көнө 22 октябрь 1992({{padleft:1992|4|0}}-{{padleft:10|2|0}}-{{padleft:22|2|0}}) (78 йәш)
Вафат булған урыны Украина, Херсон
Һөнәр төрө хәрби хеҙмәткәр, боцман
Һуғыш/алыш Одесская оборона[d]
Ғәскәр төрө пехота[d]
Маҡтаулы исемдәре һәм башҡа бүләктәре
Советтар Союзы Геройы «Алтын Йондоҙ» миҙалы Ленин ордены III дәрәжә Богдан Хмельницкий ордены I дәрәжә Ватан һуғышы ордены III дәрәжә Дан ордены II дәрәжә Дан ордены I дәрәжә Дан ордены В. И. Лениндың тыуыуына 100 тулыу айҡанлы юбилей миҙалы «Одессаны обороналаған өсөн» миҙалы "Севастополде обороналаған өсөн" миҙалы «1941—1945 йылдарҙағы Бөйөк Ватан һуғышында Германияны еңгән өсөн» миҙалы «1941-1945 йылдарҙағы Бөйөк Ватан һуғышында Еңеүҙең егерме йыллығы» юбилей миҙалы юбилейная медаль «Тридцать лет Победы в Великой Отечественной войне 1941—1945 гг.» юбилейная медаль «Сорок лет Победы в Великой Отечественной войне 1941—1945 гг.» «Хеҙмәт ветераны» миҙалы юбилейная медаль «50 лет Вооружённых Сил СССР» юбилейная медаль «60 лет Вооружённых Сил СССР» юбилейная медаль «70 лет Вооружённых Сил СССР»
Commons-logo.svg Дубинда Павел Христофорович Викимилектә

Павел Христофорович Дубинда (12 (25) июль 1914 йыл — 22 октябрь 1991 йыл) — 293-сө гвардия уҡсылар полкының ротаһы старшинаһы, Дан орденының тулы кавалеры булған дүрт Советтар Союзы Геройының береһе.

Биографияһы[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Павел Христофорович Дубинда (Прогнои) ауылында (хәҙерге Херсон өлкәһе Голопристанск районының Геройское ауылы) тыуа. Украин. Мәктәп тамамлағандан һуң балыҡсылыҡ колхозында эшләй.

1936 йылда хәрби-диңгеҙ флотына саҡырыла. 1941 йылдың июненән Бөйөк Ватан һуғышында ҡатнаша. «Червона Украина» крейсерында хеҙмәт итә, Одессаны һәм Севастополде обороналауҙа ҡатнаша[1]. Севастополь оборонаһы ваҡытында крейсер авиабомбанан зыян күрә һәм экипажҡа карапты ҡалдырырға бойороҡ була. Павел Дубинда ноябрҙән диңгеҙ пехотаһының 8-се бригадаһында һуғыша. Оборонаның һуңғы көнөндә контузия ала һәм әсирлеккә эләгә. Хәрби әсирҙәр лагерҙарында була һәм һәр ерҙә ҡасырға тырыша. Уңышлы ҡасҡандан һуң 1944 йылдың мартынан ҡабат РККА-ла. 293-сө гвардия уҡсылар полкында хеҙмәт итә.

1944 йылдың 8 авгусында Скорупка (Skorupki, Польша, Соколув-Подлясский өйәҙе) ауылы өсөн алышта отделение менән командалыҡ итеп, рядовой Павел Дубинда дошман траншеяларына беренсе булып бәреп инә һәм ете дошман һалдатын юҡ итә. 3-сө дәрәжә Дан ордены менән бүләкләнә (1944 йылдың 5 сентябре).

1945 йылда

1944 йылдың 20 авгусында Мостувка тимер юл станцияһы (Польша, Вышкувский өйәҙе) өсөн алыштарҙа взвод командиры кесе сержант Дубинда станцияға һөжүм итә һәм унан дошманды ҡыуып сығара. Алыштарҙа рота командиры яраланғас, Павел Дубинда уны алмаштыра һәм, үҙе лә яраланыуға ҡарамаҫтан булған, командалыҡ итеүен дауам итеп, хәрби бурысты үтәүҙе тәьмин итә. Был һуғышта ул үҙе шәхсән 10 дошман һалдатын үлтерә. 2-се дәрәжә Дан ордены менән бүләкләнә (1944 йылдың 5 октябре).

1944 йылдың 22-25 октябрендә Шталлупенять (хәҙер Калининград өлкәһенең Нестеров ҡалаһы) ҡалаһы эргәһендәге Пешикен (Көнсығыш Пруссия) ауылы өсөн алышта рота страшинаһы Павел Дубинда, взвод менән командалыҡ итеп, беренсе булып дошман траншеяларына инә һәм дошмандың 4 һалдатын юҡ итә, бер офицерҙы әсирлеккә ала. 1-се дәрәжә Дан ордены менән бүләкләнә (1945 йылдың 24 марты).

1945 йылдың 29 июнендә Павел Дубинда Советтар Союзы Геройы исеменә лайыҡ була.

1945 йылдың авгусында демобилизациялана.

1992 йылда Херсон ҡалаһында вафат була.

Наградалары[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Иҫкәрмәләр[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

  1. На мить до смерті. В книге: Юрий Работин. Золотое кольцо Победы. — Одесса: Печатный дом, Друк Пивдень, 2012, — С. 71—73.

Һылтанмалар[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Дубинда Павел Христофорович. «Герои страны» сайты.


Евгений Федоровский. Главный бой солдата.