Зейтунцян Перч Арменакович

Википедия — ирекле энциклопедия мәғлүмәте
Перейти к навигации Перейти к поиску
Зейтунцян Перч Арменакович
Рәсем
Заты ир-ат[1]
Гражданлығы Flag of Armenia.svg Әрмәнстан
Тыуған көнө 18 июль 1938({{padleft:1938|4|0}}-{{padleft:7|2|0}}-{{padleft:18|2|0}})
Тыуған урыны Мысыр, Искәндәриә
Вафат булыу көнө 21 август 2017({{padleft:2017|4|0}}-{{padleft:8|2|0}}-{{padleft:21|2|0}})[2] (79 йәш)
Вафат булған урыны Әрмәнстан, Ереван
Балалары Zara Zeitountsian[d]
Һөнәр төрө драматург, прозаик, публицист, тәржемәсе
Эш биреүсе Арменфильм[d]
Студия телефильмов «Ереван»[d]
Союз писателей Армении[d]
Бүләктәре һәм маҡтаулы исемдәре
Уҡыу йорто Пятигорск дәүләт университеты[d]
ВКСР[d]

Зейтунцян Перч Арменакович (әрм. Պերճ Արմենակի Զեյթունցյան, 18 июль 1938 йыл, Искәндәриә, Мысыр — 21 август 2017 йыл, Ереван, Әрмәнстан) — әрмән яҙыусыһы, драматург. 1990—1991 йылдарҙа Әрмәнстандың мәҙәниәт министры. Әрмән ССР-ының атҡаҙанған мәҙәниәт эшмәкәре (1989)[3], СССР Яҙыусылар союзы ағзаһы.

Ҡыҫҡаса досье[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Наградалары һәм премиялары[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

  • Почет ордены (2016)[4], *Изге Месроп Маштоц ордены(2008), * Мовсес Хоренаци миҙалы.

Китаптары[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

  • Самый грустный человек
  • Его первый товарищ
  • Легенда XX века, Клод Роберт Изерли
  • За Париж
  • Голоса нашего квартала

Пьесалары[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

  • Зов богов
  • Легенда о разрушенном городе
  • Великое Безмолвие
  • Исус Назаретянин и его второй ученик
  • Остановись, планета
  • Самый грустный человек
  • Встать, суд идёт
  • Последняя игра
  • Планета, остановись
  • Неоконченный монолог
  • Не смотри в зеркало
  • Последняя игра

Иҫкәрмәләр[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Һылтанмалар[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]