Пикунов Александр Степанович

Википедия — ирекле энциклопедия мәғлүмәте
Перейти к навигации Перейти к поиску
Пикунов Александр Степанович
Заты ир-ат
Гражданлығы Flag of the Soviet Union.svg СССР
Хеҙмәт итеүе Рәсәй
Тыуған көнө 10 ғинуар 1923({{padleft:1923|4|0}}-{{padleft:1|2|0}}-{{padleft:10|2|0}})
Тыуған урыны СССР, РСФСР, Башҡорт АССР-ы, Өфө кантоны, Өфө
Вафат булған көнө 14 ғинуар 2012({{padleft:2012|4|0}}-{{padleft:1|2|0}}-{{padleft:14|2|0}}) (89 йәш)
Вафат булған урыны Рәсәй, Башҡортостан Республикаhы, Өфө
Ерләнгән урыны Өфө Көньяҡ зыяраты[d]
Һөнәр төрө Офицер
Маҡтаулы исемдәре һәм башҡа бүләктәре
медаль «За победу над Германией в Великой Отечественной войне 1941—1945 гг.» Ленин ордены Советтар Союзы Геройы I дәрәжә Ватан һуғышы ордены медаль «За освобождение Праги» медаль «За взятие Берлина» юбилейная медаль «60 лет Победы в Великой Отечественной войне 1941—1945 гг.» юбилейная медаль «50 лет Победы в Великой Отечественной войне 1941—1945 гг.»
Уҡыу йорто Сталинградское военное танковое училище[d]
Сәйәси фирҡә ағзаһы Советтар Союзы Коммунистар партияһы
Хәрби звание полковник[d]
Һуғыш/алыш Бөйөк Ватан һуғышы
Ғәскәр төрө пехота[d]

Пикунов Александр Степанович  (10 ғинуар 1923 йыл14 ғинуар 2012 йыл) — совет хәрби хеҙмәткәре.   Бөйөк Ватан һуғышында ҡатнашыусы, Советтар Союзы Геройы (1945 йыл). Запастағы подполковник (2000)[1]. Эске хеҙмәт полковнигы.

Биографияһы[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Пикунов Александр Степанович 1923 йылдың 10 ғинуарында БАССР-ҙың Өфө кантоны Князево ауылында (хәҙер Башҡортостан Республикаһының Өфө ҡалаһы эсендә) крәҫтиән ғаиләһендә тыуған. Урыҫ. Ауылында ете йыллыҡ мәктәпте тамамлай (хәҙерге Өфө ҡалаһы Калинин районындағы 78-се һанлы мәктәп). Мәктәптән һуң Өфө геолог-разведка техникумына уҡырға инә, ләкин ике курс тамамлағандан һуң, ғаилә хәле буйынса тыуған ауылына ҡайтырға мәжбүр була. Уҡыуын күрше эшселәр ҡасабаһы Шаҡшала (хәҙер Өфө ҡалаһы, Калинин районы)  колхоз-совхоз мәктәбендә дауам итә, уны 1941 йылдың июнендә  тамамлай. Йәрмәкәй хеҙмәтсәндәр депутаттары район советы башҡарма комитетының ер бүлегендә ерҙе файҙаланыу буйынса белгес булып эшләй. 

Эшсе-крәҫтиән Ҡыҙыл армияһы сафына Александр Пикунов 1941 йылдың декабрендә Башҡорт АССР-ы Өфө районы хәрби комиссариаты тарафынан саҡырыла һәм  Өфө пехота училищеһына уҡырға юнәлтелә,  ләкин уҡыуын тамамлай алмай.  Ржев-Вяземский операцияһынан һуң   Калинин фронты ғәскәрҙәре ашығыс тулыландырыуға мохтаж була, Александр Степанович үҙенең курсы менән 1942 йылдың майында фронтҡа китә. Танк ҡоралына ҡаршы  тоҫҡаусы булып һуғыша. 1942 йылдың 30 июлендә Беренсе Ржев-Сычев  операцияһында ҡаты яралана. Госпиталдән һуң А. С. Пикунов Төньяҡ-Көнбайыш фронтҡа ебәрелә, унда  пулеметсы, һуңынан разведротала разведчик булып хеҙмәт итә.

Александр Степановичты 1943 йылдың март айында фронттан саҡырып алып Ҡурғанда эвакуацияла урынлашҡан Сталинград хәрби танк училищеһына уҡырға ебәрәләр. Фронтҡа кесе лейтенант А.С.Пикунов  1944 йылдың июнендә әйләнеп ҡайта һәм 2-се танк батальонының «Т-34» танк командиры (1-се Украина фронты, 3-сө гвардия танк армияһы, 91-се танк бригадаһы) итеп тәғәйенләнә. Уның составында А. Пикунов Висла-Одра һәм Түбәнге-Силез һөжүм итеү операцияларында ҡатнаша. Берлин стратегик операцияһы барышында батырлыҡ күрһәтә.  Ҡала өсөн барған һуғыштарҙа штурмлау төркөмө составында кесе лейтенант А.С.Пикуновтың танкы дошман ҡамауын йырып үтә һәм өйөмдәрҙе артыла. Взвод командиры яраланғандан һуң кесе лейтенант Пикунов взвод менән командалыҡ итеүҙе өҫтөнә ала. Уның етәкселеге аҫтында взвод Шарлоттенбург тимер юлы станцияһын баҫып ала. Һуғыш барышында взвод тарафынан 1 танк, 1 үҙйөрөшлө артиллерия ҡоролмаһы, 3  орудие,3  зенит ҡоролмаһы, 2 бронетранспортер  һәм 100 -гә яҡын дошман һалдатын һәм офицерын юҡ итә.  Яҡынса 2800 вермахт һалдаты әсирлеккә алына.

Берлинды алғандан һуң А.С. Пикунов Прага стратегик һөжүм  операцияһында ҡатнаша. Һуғыш уның өсөн  1945 йылдың 9 майында  Прагала тамамлана. Кесе лейтенант Пикунов Александр Степановичҡа 1945 йылдың 27 июнендә Советтар Союзы Геройы исеме бирелә.

Александр Степанович һуғыштан һуң хеҙмәтен чех ҡалаһы Лиса-над-Лабемда дислокацияланған  91-се танк бригадаһында дауам итә. 1946 йылда ул запасҡа китә һәм тыуған яғына ҡайта. Өфөлә инструктор, шунан комсомолдың район комитеты секретары булып эшләй. 1949 йылда ВКП(б.) ағзаһы була. Педагогия техникумын, һуңынан өлкә партия мәктәбен тамамлай. 1959 йылдан 1-се һанлы холоҡ төҙәтеү колонияһында производство-техник уҡытыуҙың инженеры булып эшләй, енәйәт-башҡарма системаһында һәм Башҡорт АССР-ы эске эштәр министрлығы органдарында хеҙмәт итә.  Отставкаға сығыр алдынан Башҡорт  АССР-ы эске эштәр министрлығының ойоштороу-строевой бүлегендә начальник вазифаһын биләй. 1978 йылда майор  А.С. Пикунов запаста. 1979 йылдан эске хеҙмәт полковнигы А.С. Пикунов  отставкала[2]. Өфөлә йәшәгән. Пенсионер булып та Башҡортостан Республикаһы эске эштәр органдары һәм эске ғәскәрҙәр ветерандары советының  эшендә ҡатнаша. 2000 йылда уға  запастағы подполковник дәрәжәһе бирелә.  

2012 йылдың 14 ғинуарында  Александр Степанович вафат була. Башҡортостан Республикаһының Өфө ҡалаһында ерләнгән.

Әҫәрҙәре[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Александр Степанович гәзиттәрҙә һуғыш тураһында  очерктар, фронт хәтирәләре баҫтырып сығара. «Как злыдни на медведя ходили» (2001) шиғри әкиәтенең, «Материнское благословение» (2002), «Кирпичики Победы» (2008), «Моя Берлинская танкоэпопея» (2011) китаптарының авторы.

Бүләктәре[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

  • «Алтын йондоҙ» миҙалы № 6545 (27 июнь 1945);
  • Ленин ордены (27 июнь 1945);
  • I дәрәжә Ватан һуғышы ордены (1985);
  • миҙалдар, шул иҫәптән:
  • «1941—1945 йй. Бөйөк Ватан һуғышында Германияны еңгән өсөн» миҙалы;
  • «Берлинды алған өсөн» миҙалы;
  • «Праганы азат иткән өсөн» миҙалы.

Хәтер[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

  • Советтар Союзы Геройы А.С.Пикуновтың исеме менән Рәсәй Федерацияһы Башҡортостан Республикаһының Өфө ҡалаһында урам аталған.  
  • Өфө районының Дорогино ауылы мәктәбе ихатаһында  Геройға иҫтәлекле бюст ҡуйылған.

Иҫкәрмәләр[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

  1. На момент присвоения звания Героя Советского Союза — младший лейтенант.
  2. В Башкортостане скончался Герой Советского Союза, фронтовик Александр Пикунов.

Әҙәбиәт[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

  • Герои Советского Союза: Краткий биографический словарь / Пред. ред. коллегии И. Н. Шкадов. — М.: Воениздат, 1988. — Т. 2 /Любов — Ящук/. — 863 с. — 100 000 экз. — ISBN 5-203-00536-2.
  • Славные сыны Башкирии: очерки о Героях Советского Союза: в 5 кн. Книга 1 / сост.: А. Ерошин, С. Саитов — Уфа: Башкнигоиздат, 1965. — Б. 59—69. — 514 б.

Документтар[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Герой Советского Союза. Архивировано 3 июня 2013 года.
Указ Президиума Верховного Совета СССР. Архивировано 3 июня 2013 года.
Список награждённых. Архивировано 3 июня 2013 года.

Һылтанмалар[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]