Хенриета Тодорова

	Хенриета Тодорова
	Хенриета Тодорова
	; (2000)
Исеме	Хенриета Теодор Бланк
Тыуған көнө	26 февраль 1933
Тыуған урыны	София, Болгар батшалығы
Вафат көнө	12 апрель 2015 (82 йәш)
Вафат урыны	София, ; Болгария
Ғилми даирәһе	Археология
Альма-матер	Братислава ҡалаһындағы Коменский университеты
Ғилми исеме	дин., професор
Ғилми етәксеһе	Антонин Точик
	Шаблон: просмотр; обсуждение; править;

Хенриета Тодорова (ҡыҙ фамилияһы — Хенриета Теодор Бланк, 25 февраль 1933 — 12 апрель 2015) — болгар археологы, тарих фәндәре профессоры, Балҡан төбәгенең неолит, энеолит (баҡыр быуат) һәм бронза быуаты буйынса танылған белгесе.

Ул Болгария фәндәр академияһы ҡарамағындағы Милли археология институтында һәм музейында эшләгән, Болгария фәндәр академияһының корреспондент-ағзаһы булған. Шулай уҡ Германия археология институтының корреспондент-ағзаһы һәм Берлиндағы Leibniz-Sozietät der Wissenschaften ойошмаһының сит ил ағзаһы итеп һайланған.^[1]^[2]^[3]

Хенриета Тодорова төньяҡ-көнсығыш Болгария һәм Ҡара диңгеҙҙең көнбайыш яр буйҙарының боронғо тарихын өйрәнеүгә ҙур өлөш индергән. Уның фәнни тикшеренеүҙәре Балҡан төбәгенең иртә игенсел йәмғиәттәрен, металлургияның тәүге этаптарын, мәҙәни бәйләнештәрҙе һәм климат үҙгәрештәренең социаль процестарға йоғонтоһон үҙ эсенә ала.

Ул күп һанлы монографиялар, фәнни мәҡәләләр һәм тикшеренеүҙәр авторы. Тодорова оҙаҡ йылдар археологик экспедицияларда, шул иҫәптән Дуранкүләк археологик комплексы тикшеренеүҙәрендә, ҡатнашҡан һәм етәкселек иткән. Шулай уҡ Болгария һәм Европа университеттарында саҡырылған профессор булараҡ лекциялар уҡыған.^[4]

Бүләктәр һәм танылыу

2003 йылда Хенриета Тодорова Добрич ҡалаһының Почёт китабына индерелә (5 март 2003 йыл, № 139 ҡарар).^[5]
2003 йылда уға бағышланған мемориаль том — Sbornik Dobrudzja журналының 21-се һаны — нәшер ителә.
2007 йылда Хенриета Тодороваға бағышланған PRAE: In honorem Henrieta Todorova исемле фестшрифт баҫылып сыға.
2016 йылда Румынияла In Memory of Henrieta Todorova исемле фәнни йыйынтыҡ нәшер ителә.

Һайлап алынған хеҙмәттәр

Todorova, Henrieta (1978). The Eneolithic Period in Bulgaria in the Fifth Millennium B.C. Oxford: British Archaeological Reports.
Тодорова, Хенриета; Вайсов, Иван (1993). Новокаменната епоха в България (краят на VII–VI мең йыллыҡ б. э. т.). София: Наука и изкуство.
Todorova, Henrieta (1981). Die kupferzeitlichen Äxte und Beile in Bulgarien. München.
Todorova, Henrieta (1982). Kupferzeitliche Siedlungen in Nordostbulgarien. München.
Todorova, Henrieta; Vajsov, Ivan (2001). Der kupferzeitliche Schmuck Bulgariens. Stuttgart.
Todorova, Henrieta (1989–2016). Durankulak I–III. Berlin—Sofia.
Тодорова, Хенриета et al. (2011). История на Добруджа. Том 1. Велико Търново.

Иҫкәрмәләр

↑ Krauß, R. (2016). Henrieta Todorova (1933–2015). Prähistorische Zeitschrift, 91, 220–224.
↑ Николов, Васил (2003). Юбилей на проф. д-р и.н. Хенриета Тодорова. Археология, 44(1), 67–68.
↑ Mitglieder der Leibniz-Sozietät der Wissenschaften (нем.). Leibniz-Sozietät der Wissenschaften zu Berlin.
↑ Ivan Vajsov. Durankulak. The door to civilization. From the 5th millennium BC to the 10th century AD (ингл.).
↑ Vpisani v Početnu knjigu grada Dobriča (болг.). Općina Dobrič. Дата обращения: 21 ғинуар 2026.

[1] Krauß, R. (2016). Henrieta Todorova (1933–2015). Prähistorische Zeitschrift, 91, 220–224.

[2] Николов, Васил (2003). Юбилей на проф. д-р и.н. Хенриета Тодорова. Археология, 44(1), 67–68.

[3] Mitglieder der Leibniz-Sozietät der Wissenschaften (нем.). Leibniz-Sozietät der Wissenschaften zu Berlin.

[4] Ivan Vajsov. Durankulak. The door to civilization. From the 5th millennium BC to the 10th century AD (ингл.).

[5] Vpisani v Početnu knjigu grada Dobriča (болг.). Općina Dobrič. Дата обращения: 21 ғинуар 2026.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]