Волков Александр Лукич

Википедия — ирекле энциклопедия мәғлүмәте
Перейти к навигации Перейти к поиску
Волков Александр Лукич
Рәсем
Заты ир-ат
Гражданлығы Flag of Russia.svg Рәсәй
Flag of the Soviet Union.svg СССР
Тыуған көнө 25 декабрь 1928({{padleft:1928|4|0}}-{{padleft:12|2|0}}-{{padleft:25|2|0}})
Тыуған урыны СССР, Карелия, Пряжинский район[d], Эссойла[d]
Вафат булған көнө 4 апрель 2020({{padleft:2020|4|0}}-{{padleft:4|2|0}}-{{padleft:4|2|0}}) (91 йәш)
Вафат булған урыны Рәсәй, Петрозаводск
Һөнәр төрө яҙыусы, шағир
Маҡтаулы исемдәре һәм башҡа бүләктәре
Хеҙмәт Ҡыҙыл Байраҡ ордены «Почёт Билдәһе» ордены

Александр Лукич Волков (карел. Aleksandr Lukič Volkov, 25 декабрь, 1928, Карелия, Эссойла - 4 апрель 2020, Карелия, Петрозаводск) - совет карел шағиры, яҙыусы, тәржемәсе, урман кисеүсе, Карелия Республикаһының халыҡ яҙыусыһы.

Биография[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Александр Лукич Волков 1928 йылдың 25 декабрендә Карелия АССРның Эссойла ауылында (хәҙерге ваҡытта − Карелия Республикаһының Пряжинск районы) күп балалы крестьян ғаиләһендә тыуа. 1937 йылда әтиһе ялған аҡса буйынса репрессиялана әсәй һәм алты бала үҫтерә.

Совет-фин һуғышы йылдарында (1941-1944) ғаилә Свердловскҡа эвакуациялана, унда Александр хеҙмәт эшсәнлеген йөксө булып башлай. Карелияға ҡайтҡас, колхозда ат ҡараусы, унан урман кисеүсе булып эшләй.

1948-1988 йылдарҙа, Петрозаводск кооператив техникумын тамамлағандан һуң, Совет сауҙа ойошмаларында эшләй, Карелия-Фин ССР профсоюздары комитеты рәйесе, Петрозаводск ҡала Советы депутаты итеп һайлана. 1966 йылдан 1991 йылға тиклем «Кареллесторг»ны етәкләй.

1959 йылда Карелия дәүләт педагогия институтын тамамлай. Шул уҡ йылды уның беренсе шигырьләре баҫылып сыға, 1966 йылда «Oma Mua» газетаһы конкурсы нәтижәләре уның буйынса шигырьләре карел телендә бирелә.

1993 йылда — урыҫ телендә «Бәләкәй Дессойла» тигән тәүге шиғыр китабы, ә 1997 йылда карел теленең левик диалектында «Pieni dessoilu» китабы сыға.

1998 йылда «Igaine tuli» («Мәңгелек ут») шиғыры журналисттар һәм әҙәбиәтселәрҙең карел һәм вепс телдәрендә иң яҡшы китап конкурсында еңеүсе була.

1990-сы йылдарҙан «Карьялайне сана» әҙәби берләшмәһен етәкләй.

2000 йылдан РФ Яҙыусылар союзы ағзаһы.

А. С. Пушкин, А.Блок, А. Ахматова, А. Твардовский һәм башҡа урыҫ шағирҙәренең карел теленә тәржемәләре авторы.

2001 йылда уның «Vellen suvain» («Энесенең йөрәге») китабы Карелия Республикаһы Йыл китабы дипломына һәм Карелия Республикаһы башлығы премияһына лайыҡ була. 1999-2001 йылдарҙа Карел халҡы берлеген етәкләй.

2013 йылда шағирҙың 85 йыллығына арналған «Как слово наше отзовётся» китабы донъя күрҙе.

Сампо премияһы лауреаты.

1920 йылдың 4 апрелендә Петрозаводскийҙа вафат була. Тыуған ауылы Эссойлаҙа ерләнгән.

Сығанаҡтар[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

  • Писатели Карелии: биобиблиографический словарь / Карельский научный Центр РАН, Институт языка, литературы и истории, Министерствово культуры и по связям с общественностью; [сост. Ю. И. Дюжев ]. — Петрозаводск: Острова, 2006. — С. 84.

Һылтанмалар[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]