Казаков Валерий Петрович

Википедия — ирекле энциклопедия мәғлүмәте
Перейти к навигации Перейти к поиску
Валерий Петрович Казаков
Тыуған көнө:

11 июль 1934({{padleft:1934|4|0}}-{{padleft:7|2|0}}-{{padleft:11|2|0}})

Тыуған урыны:

Алыҫ Көнсығыш крайы (хәҙерге Приморье крайының Партизанск районы, РСФСР, СССР Владимиро-Александровка ауылы,

Вафат булыу көнө:

6 август 2010({{padleft:2010|4|0}}-{{padleft:8|2|0}}-{{padleft:6|2|0}}) (76 йәш)

Вафат булған урыны:

Рәсәй, Башҡортостан Республикаhы, Өфө

Гражданлығы:

Flag of the Soviet Union.svg СССР
Flag of Russia.svg Рәсәй

Ғилми өлкәһе:

физик химия

Ғилми дәрәжәһе:

химия фәндәре докторы

Ғилми исеме:

профессор, СССР ФА мөхбир ағзаһы (1990); РФА мөхбир ағзаһы  (1991)

Уҡыу йорто:

Ленинград дәүләт университеты

Награда һәм премиялары


II дәрәжә «Ватан алдындағы хеҙмәттәре өсөн» ордены миҙалы

Казаков Валерий Петрович (11 июль 1934 йыл — 6 август 2010 йыл) — совет һәм Рәсәй физик-химигы. 1990 йылдан СССР Фәндәр академияһының, 1991 йылдан Рәсәй Фәндәр академияһының мөхбир ағзаһы. II дәрәжә «Ватан алдындағы хеҙмәттәре өсөн» орденының миҙалы кавалеры (2002).

Биографияһы[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Вале́рий Петро́вич Казако́в 1934 йылдың 11 июлендә Алыҫ Көнсығыш (хәҙерге Приморье крайының Партизанск районы Владимиро-Александровка ауылында тыуған.

1957 йылда Ленинград дәүләт университетының химия факультетын тамамлай. 1959—1968 йылдарҙа СССР Фәндәр академияһының Себер бүлексәһе Йылылыҡ физикаһы институтында эшләй. 1969 йылда СССР Фәндәр академияһының Башҡортостан фәнни үҙәге Органик химия институтына (хәҙер — РФА Өфө фәнни үҙәге Органик химия институты) эшкә күсә, унда 1970 йылдан химик физика лабораторияһы мөдире була.

Бер үк ваҡытта 1987—1993 йылдарҙа Рәсәй Фәндәр академияһы Урал бүлексәһенең Башҡортостан фәнни үҙәге Президиумы рәйесе урынбаҫары була. 

Төп ғилми хеҙмәттәре алтындың, платинаның комплекслы берләшмәләре, ауыр металдар  иретмәләренең радиолюминесценцияһы, кристалдар  хемилюминесценцияһы һәм люминесценцияһы, ҡаты фазалы түбән температуралы химик реакциялар, ксенон берләшмәләре химияһы өлкәләренә ҡағыла. 

490-дан ашыу ғилми хеҙмәт, 22 уйлап табыу авторы, алты монографияның авторы һәм авторҙашы, уның етәкселеге аҫтында алты фән докторы һәм 25 фән кандидаты әҙерләнгән. 

Ғалим 2010 йылдың 6 авгусында Өфөлә вафат була[1].

Ғилми хеҙмәттәре[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

  • В. П. Казаков. Хемилюминесценция уранила, лантаноидов и d-элементов. 176 с, М. Наука 1980
  • В. П. Казаков, Г. Л. Шарипов. Радиолюминесценция водных растворов. Отв. ред. Р. Ф. Васильев; АН СССР, 135 с, М. Наука 1986
  • С. В. Лотник, В. П. Казаков. Низкотемпературная хемилюминесценция. Отв. ред. Р. Ф. Васильев; АН СССР, 174 с, М. Наука 1987
  • С. В. Лотник, В. П. Казаков. Нефарадеевский электролиз, 34 с, Препр. Уфа Б. и. 1988
  • Г. Л. Шарипов, В. П. Казаков, Г. А. Толстиков. Химия и хемилюминесценция 1,2-диоксетанов. 288 с, М. Наука, 1990 ISBN 5-02-001327-7
  • Р.Г. Булгаков, В.П. Казаков, Г.А. Толстиков.Хемилюминесценция металлоорганических соединений. 220 с., М. Наука, 1989 ISBN 5-02-001374-9

Маҡтаулы исемдәре һәм башҡа бүләктәре[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

  •  II дәрәжә «Ватан алдындағы хеҙмәттәре өсөн» орденының миҙалы (2002) — фәнни һәм педагогик эшмәкәрлектәге ҡаҙаныштары һәм оҙаҡ йылдар дауамындағы намыҫлы хеҙмәте өсөн[2]

Иҫкәрмәләр[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Һылтанмалар[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]