Красавин Александр Павлович

Википедия — ирекле энциклопедия мәғлүмәте
Перейти к навигации Перейти к поиску
Красавин Александр Павлович
Заты ир-ат
Тыуған көнө 30 июль 1931({{padleft:1931|4|0}}-{{padleft:7|2|0}}-{{padleft:30|2|0}})
Тыуған урыны СССР, РСФСР, Башҡорт АССР-ы, Белорет районы, Үрге Әүжән ауылы
Вафат булған көнө 2011
Һөнәр төрө ғалим
Эш биреүсе Магнитогорск дәүләт техник университеты[d]
Уҡыу йорто Магнитогорск дәүләт техник университеты[d]
Маҡтаулы исемдәре һәм башҡа бүләктәре
Почёт ордены

Красавин Александр Павлович (30 июль 1931, Үрге Әүжән, Башҡорт АССР-ы) — тау өлкәһендә эшләүсе ғалим, Рәсәй Федерацияһының атҡаҙанған фән һәм техника эшмәкәре.

Биографияһы[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Александр Павлович Красавин 1931 йылдың 30 июлендә Башҡорт АССР-ы Белорет районының Үрге Әүжән ҡасабаһында тыуған. Магнитогорск тау-металлургия институтын (МГМИ) «файҙалы ҡаҙылмалар ятҡылыҡтарын ер аҫты эшкәртеү» һөнәре буйынса тамамлай (1954).

1954—1958 йылдарҙа тау инженеры, өлкән инженер, шахта бүлеге начальнигы, шахта начальнигы, совет-герман «Висмут» (Германия) предприятиеһының 9-сы объекты руда идаралығы начальнигы

1958 йылдан Силәбе тау эше ғилми-тикшеренеү институтының лаборатория начальнигы, бүлек начальнигы булып эшләй.

1963 йылдан Магнитогорск тау-металлургия институтында «Исследование основных вопросов подземной разработки сближенных наклонных жил средней мощности в условиях Вишневогорского месторождения» темаһына кандидатлыҡ диссертацияһы яҡлай .

1963—1977 йылдарҙа комплекслы лаборатория начальнигы, фәнни эштәр буйынса Ғилми-тикшеренеү һәм файҙалы ҡаҙылмаларҙы асыҡ ысул менән сығарыу буйынса проект-конструкторлыҡ институтында.

1977 йылдан 2011 йылға тиклем Ғилми-тикшеренеү һәм күмер сәнәғәтендә тирә-яҡ мөхитте һаҡлауҙың Проект-конструкторлыҡ институтында директор (генераль директор), (1996 йылдан яғыулыҡ-энергетик комплексының экология төбәк-ара ҒТИ, МНИИЭкоТЭК, 2007 йылдан — ОАО) (Пермь) тип үҙгәртелә).

1992 йылда Мәскәү тау институтында институтында «Экологизация горного производства в угольной промышленности» темаһына докторлыҡ диссертацияһы яҡлай. 1998 йылда ғилми профессор исеме бирелә.

1994 йылдан Магнитогорск дәүләт техник университетында уҡыта, асыҡ файҙалы ҡаҙылмалар ятҡылыҡтарын эшкәртеү кафедраһы профессоры.

Технология һәм тау етештереү экологияһы өлкәһендә белгес. 200-гә яҡын фәнни хеҙмәт авторы һәм авторҙашы. Донъя практикаһында аналогы булмаған ерҙе рекультивация микробиологик ысул авторы. 14 авторлыҡ таныҡлығы һәм 9 сит ил патентын ала

Әҫәрҙәре:

  • Экологическое оздоровление промышленного производства / А. П. Красавин. — Пермь : Звезда, 2005. — 239, [2] с., [4] л. цв. ил. : ил., табл., цв. портр.; 23 см; ISBN 5-88187-274-6 (В пер.)
  • Защита окружающей среды в угольной промышленности / А. П. Красавин. — М. : Недра, 1991. — 220,[1] с. : ил.; 22 см; ISBN 5-247-01311-5 : 90 к.
  • У истоков отраслевой экологии / А. П. Красавин. — Пермь : Золотой город, 2001. — 254, [1] с., [6] л. цв. ил., портр.; 23 см; ISBN 5-88187-126-X
  • На стремнине экологических проблем : избранные публикации / А. П. Красавин. — Пермь : Звезда, 2006. — 207, [1] с. : ил.; 23 см; ISBN 5-88187-289-4
  • Забойщик на рудниках [Текст] : [Учеб. пособие для подготовки рабочих на производстве] / А. П. Красавин, Н. Н. Попов, Э. И. Богуславский. — Москва : Госгортехиздат, 1963. — 151 с. : ил.; 21 см.
  • Рекультивация земель на разрезах [Текст] : (Обзор) / А. П. Красавин, Ю. М. Васильков, А. Н. Шауфлер. — Москва : ЦНИЭИуголь, 1975. — 38 с. : ил.; 20 см. — (Технология добычи угля открытым способом/ Центр. науч.-техн. ин-т экономики и науч.-техн. информации угольной пром-сти).
  • Экологический мониторинг при ликвидации шахт и разрезов [Текст] : [монография] / [авт. коллектив : Красавина А. П. и др. ; под общ. ред. А. П. Красавина и др.]. — Пермь : МНИИЭКО ТЭК, 2010. — 315 с. : ил., цв. ил., табл.; 21 см; ISBN 978-5-9901298-3-2
  • Малышенко В. С., Каплунов Ю. В., Красавин А. П., Харионовский А. А. Совершенствование природоохранных работ в угольной промышленности. М.: ЦНИЭИуголь, 1992. — 142 с.

СССР Министрҙар советы премияһы лауреаты (1985). Рәсәй Федерацияһының атҡаҙанған фән һәм техника эшмәкәре (1994). Почет ордены (1998), өс дәрәжә «Шахтер даны» билдәһе (1980, 1981, 1984), беренсе дәрәжә «Хеҙмәт даны»миҙалы (2001) менән бүләкләнгән.

Сығанаҡтар[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]