Эстәлеккә күсергә

Станционный (Ҡырым)

Википедия — ирекле энциклопедия мәғлүмәте
Станционный
Рәсем
Дәүләт  Украина
 Рәсәй[1]
Административ-территориаль берәмек Белинское сельское поселение[d][1]
Сәғәт бүлкәте UTC+2:00[d] һәм UTC+3:00[d]
Ойошма ағзаһы Белинское сельское поселение[d]
Почта индексы 98224
Карта
 Станционный Викимилектә

Станционный (1948 йылға тиклем Ташлыяр разъезы; укр. Станційне, ҡырымтат. Stantsionnoye, Станционное — ауыл. Ҡырым Республикаһының Ленин районында Белинский ауыл биләмәһе составына инә (Украинаның административ-территориаль бүленеше буйынса — Ҡырым Автономиялы Республикаһының Белинский ауыл советы).

Халҡы[үҙгәртергә | сығанаҡты үҙгәртеү]

2001 йылғы Бөтә Украина халыҡ иҫәбен иҫәбен алыуҙа туған телдә һөйләшеүселәрҙең түбәндәгесә таралыуы күрһәтелә[2].

Теле Процент
рус 76.74
украина 14.73
татарҙар 6.2

Халыҡ һаны динамикаһы[үҙгәртергә | сығанаҡты үҙгәртеү]

Хәҙерге торошо[үҙгәртергә | сығанаҡты үҙгәртеү]

2017 йылда Станционныйҙа Вокзал[8] һәм Степная урамдары була; 2009 йылда ауыл Советы мәғлүмәттәре буйынса, ауыл 50,7 гектар майҙанды биләй, унда 39 ихатала 178 кеше йәшәй[9].

Географияһы[үҙгәртергә | сығанаҡты үҙгәртеү]

Станционный райондың төньяғында һәм Керчь ярымутрауында, Глубокая[10] йырынының үрге ағымында[11], Парпач һыртында урынлашҡан. Ленино район үҙәгенән төньяҡ-көнсығышҡа ҡарай яҡынса 27 километрҙа (шоссе буйлап)[12] урынлашҡан, ауыл үҙәге диңгеҙ кимәленән 55 метр[13] бейеклектә, ауылда Пресноводная тимер юл станцияһы урынлашҡан (Владиславовка — Керчь линияһында). Транспорт бәйләнеше «Украина — Джанка — Феодосия — Керчь сиге» шоссеһынан алып Алтынға[14] тиклем (украина классификацияһы буйынса — 35Н-338[15]) С-0-10831 төбәк автомобиль юлы буйлап тормошҡа ашырыла.

Тарихы[үҙгәртергә | сығанаҡты үҙгәртеү]

Владиславовка — Керчь линияһының 59 саҡрымында разъезд 1899—1901 йылдарҙа[16] тармаҡты төҙөгәндә барлыҡҡа килә. 1926 йылдың 17 декабрендәге Бөтә Союз халыҡ иҫәбен алыу мәғлүмәттәре буйынса Ҡырым АССР-ы тораҡ пункттары исемлегендә тәүге тапҡыр ауыл осрай, уға ярашлы Керчь өйәҙенең Ташлыяр разъезында (59 км), Яңы Николаевский ауыл советы, 3 йорт була, шуларҙың 2-һе крәҫтиән, халыҡ һаны 12 кеше тәшкил итә, шул иҫәптән 6 урыҫ һәм 6 украин[17]. ВЦИК-тың «Ҡырым АССР-ы райондары селтәрен үҙгәртеп ҡороу тураһында»[18] 30 октябрҙәге указы менән, 1930 (башҡа мәғлүмәттәр буйынса, 1931 йылдың 15 сентябрендә[19]) Керчь районы бөтөрөлә һәм ауыл Ленин районы составына индерелә, ә 1935 йылда Маяҡ-Салын районы[20] барлыҡҡа килә (1944 йылдың 14 декабрендә Приморье[21] тип үҙгәртелә) — яңы район составына инә. 1939 йылғы Бөтә Союз халыҡ иҫәбен алыу мәғлүмәттәре буйынса, ауылда 315 кеше йәшәгән[22].

Ҡырымды фашистарҙан азат иткәндән һуң, 1944 йылдың 12 авгусында «Ҡырым өлкәләренә колхозсыларҙы күсереү тураһында»[23] ГОКО-6372c ҡарары ҡабул ителә һәм шул уҡ йылдың сентябрендә районға Тамбов өлкәһенән 204 ғаиләнән торған беренсе күскенселәр килә, ә 1950-се йылдар башында Украинаның төрлө төбәктәренән күскенселәрҙең икенсе тулҡыны килә[24]. 1946 йылдың 25 июненән РСФСР-ҙың Крымск өлкәһе составында Ташлыяр разъезы[25]. РСФСР Юғары Советы Президиумының 1948 йылдың 18 майындағы указы менән Ташлыяр разъезы Станционный разъезы тип үҙгәртелә[26]. 1954 йылдың 26 апрелендә Ырымбур өлкәһе РСФСР составынан УССР составына тапшырыла[27]. Новониколаев ауыл советы составына индереү ваҡыты әлегә билдәләнмәгән: 1960 йылдың 15 июнендә ауыл уның составына индерелгән[28]. УССР Юғары Советы Президиумының 1962 йылдың 30 декабрендәге «Ҡырым өлкәһе ауыл биләмәләрен берләштереү тураһында» Указы менән Приморье районы бөтөрөлә һәм ауыл ҡабаттан Ленинскийға ҡушыла[29][30]. 1968 йылға Станционный Белинск ауыл советы составында. 1989 йылғы халыҡ иҫәбен алыу мәғлүмәттәре буйынса, ауылда 202 кеше йәшәгән[31]. 1991 йылдың 12 февраленән тергеҙелгән Ҡырым АССР-ындағы ауыл[32], 1992 йылдың 26 февралендә Автономиялы Ҡырым Республикаһы тип үҙгәртелә[33]. 2014 йылдың 21 мартынан алып Рәсәй Хөкүмәте составында[34].

Иҫкәрмәләр[үҙгәртергә | сығанаҡты үҙгәртеү]

  1. 1,0 1,1 ОКТМО. 179/2016. Крымский ФО
  2. Розподіл населення за рідною мовою, Автономна Республіка Крим (укр.). Державна служба статистики України. Дата обращения: 5 апрель 2017. Архивировано 26 июнь 2013 года. 2016 йыл 6 март архивланған.
  3. Өҙөмтә хатаһы: <ref> тамғаһы дөрөҫ түгел; Коллектив төшөрмәләре өсөн текст юҡ
  4. 4,0 4,1 Өҙөмтә хатаһы: <ref> тамғаһы дөрөҫ түгел; Музафаров төшөрмәләре өсөн текст юҡ
  5. с Станційне Автономна Республіка Крим, Ленінський район (укр.). Верховна Рада України. Дата обращения: 11 ноябрь 2015.
  6. Города и села Украины, 2009, Белинский сельсовет
  7. Численность населения Крымского федерального округа, городских округов, муниципальных районов, городских и сельских поселений. Федеральная служба государственной статистики. Дата обращения: 6 сентябрь 2017. 2015 йыл 24 сентябрь архивланған.
  8. Крым, Ленинский район, Станционное. КЛАДР РФ. Дата обращения: 31 август 2017.
  9. Города и села Украины, 2009
  10. Керченский полуостров. Географический словарь // Научный сборник Керченского заповедника. Выпуск 4. — Симферополь: Бизнес-Информ, 2014. — С. 443—586. — 640 с. — 300 экз. — ISBN 978-966-648-378-5.
  11. Подробная карта генштаба РККА Керченского полуострова. ЭтоМесто.ru. Дата обращения: 16 октябрь 2017.
  12. Маршрут Ленино — Станционное. Довезуха РФ. Дата обращения: 19 сентябрь 2017. 2017 йыл 5 октябрь архивланған.
  13. Прогноз погоды в с. Станционное (Крым). Weather.in.ua. Дата обращения: 11 ноябрь 2015.
  14. Об утверждении критериев отнесения автомобильных дорог общего пользования… Республики Крым. Правительство Республики Крым (11 март 2015). Дата обращения: 4 октябрь 2017. Архивировано из оригинала 27 ғинуар 2018 года. 2018 йыл 27 ғинуар архивланған.
  15. Перечень автомобильных дорог общего пользования местного значения Автономной Республики Крым. Совет министров Автономной Республики Крым (2012). Дата обращения: 4 октябрь 2017.
  16. Уваровский сельсовет // Города и села Украины. Автономная Республика Крым. Город Севастополь. Историко-краеведческие очерки. — Слава Севастополя, 2009.
  17. Коллектив авторов (Крымское ЦСУ). Список населенных пунктов Крымской АССР по всесоюзной переписи 17 декабря 1926 года. — Симферополь: Крымское центральное статистическое управление., 1927. — С. 104, 105. — 219 с.
  18. Постановление ВЦИК РСФСР от 30.10.1930 о реорганизации сети районов Крымской АССР.
  19. Административно-территориальное деление Крыма. Дата обращения: 27 апрель 2013. Архивировано из оригинала 4 май 2013 года. 2013 йыл 4 май архивланған.
  20. Административно-территориальное деление Крыма. Дата обращения: 27 апрель 2013. Архивировано из оригинала 4 май 2013 года. 2013 йыл 4 май архивланған.
  21. Указ Президиума Верховного Совета РСФСР от 14 декабря 1944 года № 621/6 «О переименовании районов и районных центров Крымской АССР»
  22. Книга:Крымскотатарская энциклопедия|2
  23. Постановление ГКО от 12 августа 1944 года № ГКО-6372с «О переселении колхозников в районы Крыма»
  24. Сеитова Эльвина Изетовна Трудовая миграция в Крым (1944–1976) // Ученые записки Казанского университета. Серия Гуманитарные науки : журнал. — 2013. — Т. 155. — № 3—1. — С. 173—183. — ISSN 2541-7738.
  25. Закон РСФСР от 25.06.1946 Об упразднении Чечено-Ингушской АССР и о преобразовании Крымской АССР в Крымскую область
  26. Указ Президиума Верховного Совета РСФСР от 18.05.1948 о переименовании населённых пунктов Крымской области
  27. Закон СССР от 26.04.1954 О передаче Крымской области из состава РСФСР в состав Украинской ССР
  28. Книга:Справочник административно-территориального деления Крымской области на 15 июня 1960 года|40
  29. Гржибовская, 1999, Из Указа Президиума Верховного Совета Украинской ССР О внесении изменений в административное районирование Украинской ССР по Крымской области, стр. 440
  30. Ефимов С.А., Шевчук А.Г., Селезнёва О.А. Административно-территориальное деление Крыма второй половины XX века: опыт реконструкции. Стр. 44. — Таврический национальный университет имени В. И. Вернадского, 2007. — Т. 20. Архивированная копия. Дата обращения: 15 декабрь 2015. Архивировано из оригинала 24 сентябрь 2015 года. 2015 йыл 24 сентябрь архивланған.
  31. Книга:Крымскотатарская энциклопедия|2
  32. О восстановлении Крымской Автономной Советской Социалистической Республики. Народный фронт «Севастополь-Крым-Россия». Дата обращения: 24 март 2018.
  33. Закон Крымской АССР от 26 февраля 1992 года № 19-1 «О Республике Крым как официальном названии демократического государства Крым». Ведомости Верховного Совета Крыма, 1992 г., № 5, ст. 194 (1992). Архивировано 27 ғинуар 2016 года.
  34. Федеральный закон Российской Федерации от 21 марта 2014 года № 6-ФКЗ «О принятии в Российскую Федерацию Республики Крым и образовании в составе Российской Федерации новых субъектов — Республики Крым и города федерального значения Севастополя»

Әҙәбиәт[үҙгәртергә | сығанаҡты үҙгәртеү]

Һылтанмалар[үҙгәртергә | сығанаҡты үҙгәртеү]