Фаруҡ I

Википедия — ирекле энциклопедия мәғлүмәте
Перейти к навигации Перейти к поиску
Фаруҡ I
ғәр. فاروق الأول
Рәсем
Заты ир-ат[1][2]
Гражданлығы Flag of Egypt (1922–1953).svg Мысыр короллеге
Титул король[d]
Тыуған көнө 11 февраль 1920({{padleft:1920|4|0}}-{{padleft:2|2|0}}-{{padleft:11|2|0}})[3][4][…]
Тыуған урыны Мысыр, Египетский султанат[d], Ҡәһир
Мысыр, Каир[d], Дворец Абдин[d]
Вафат булған көнө 18 март 1965({{padleft:1965|4|0}}-{{padleft:3|2|0}}-{{padleft:18|2|0}})[3][4][6] (45 йәш) или 1965
Вафат булған урыны Италия, Рим
Ерләнгән урыны мечеть ар-Рифаи[d]
Атаһы Ахмед Фуад I[d][2]
Әсәһе Назли Сабри[d][2]
Бер туғандары Fawkia[d], Фавзия Фуад[d], Faiza Rauf[d], Faika of Egypt[d] һәм Fathia Ghali[d]
Хәләл ефете Фарида Фарук[d] һәм Нариман Садик[d]
Балалары Фариал Египетская[d], Фавзия Египетская[d][2], Фадия Египетская[d][2] һәм Ахмед Фуад II[d][2]
Нәҫеле династия Мухаммада Али[d]
Һөнәр төрө сәйәсмән, коллекционирование монет
Биләгән вазифаһы король[d] һәм list of monarchs of the Muhammad Ali Dynasty[d]
Уҡыу йорто Королевская военная академия[d]
Ҡултамға
Монограмма
Хәрби звание фельдмаршал[d]
Маҡтаулы исемдәре һәм башҡа бүләктәре
цепь ордена Изабеллы Католички орден Белого орла орден Мухаммеда Али орден Нила орден Серафимов орден Омейядов орден «Святые Равноапостольные Кирилл и Мефодий» орден Хашимитов орден Соломона орден Королевского дома Чакри Высший орден Святого Благовещения орден Пехлеви орден Солнца орден Хусейна ибн Али орден Возрождения орден Исмаила кавалер Большого креста ордена Почётного легиона Большая лента ордена Леопольда I Большой крест ордена Белого льва орден «Легион почёта» степени главнокомандующего кавалер Большого креста ордена Святых Маврикия и Лазаря кавалер Большого креста ордена Короны Италии кавалер Большого креста ордена Нидерландского льва Большой крест ордена Башни и Меча Высший орден Хризантемы с цепью Большой крест Двойного ордена орден Спасителя
Commons-logo.svg Фаруҡ I Викимилектә

Фаруҡ I (ғәр. فاروق الأول‎, 11 февраль 1920(19200211) — 18 март 1965) —1936-1952 йылдарҙа Мысыр һәм Судан короле. Фаруҡ Мөхәммәт Али династияһына ҡараған һәм атаһы король Әхмәт Фуад I үлгәндән һуң король тәхетенә ултыра. 1952 йылғы Июль революцияһы һөҙөмтәһендә ҡолатыла, Фаруҡ тәхеттән баш тартҡандан һуң, улы Әхмәт Фуад II, вариҫы сифатында, тәхеткә ултыра.

Биографияһы[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Балалыҡ йылдары һәм тәхеткә ултырыуы[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Фаруҡ Әхмәт Фуад I королдең берҙән-бер улы була (Фаруҡтан башҡа Фуад һәм король ҡатыны Назли Сабриҙың дүрт ҡыҙы тыуа)[7]. Фаруҡ башланғыс белемде өйҙә ала, артабан Вулиджда инглиз Король хәрби академияһында уҡый.

1936 йылда атаһы үлгәндән һуң, 16 йәшлек Фаруҡ, тәхет вариҫы булараҡ, Мысырға ҡайта. Тәүге йыл ярымда Регент советы идаралыҡ итә, 1937 йылдың 26 июлендә таж кейҙерелгәндән һуң, Фаруҡ монарх власын үҙ ҡулына ала[8].

Хакимлыҡ итеүе[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Үҙ аллы хакимлыҡ итеүе башланыу менән, Фаруҡ ул саҡта популяр һәм йоғонтоло Вафд милләтсе партияһы һәм уның лидеры премьер-министр Мостафа Наххас-пашаға ҡапма-ҡаршы позицияға баҫа. 1937 йылдың декабрендә Фаруҡ ән-Наххасты урынынан төшөрә һәм яңы хөкүмәт тәғәйенләй. 1938 йылдың апрелендә артабанғы парламент һайлауҙарына Вафд бойкот белдерә[9].

Фаруҡ I парламентта Мостафа Наххас-пашаның сығышын тыңлай. Фото 1938 йылдың ғинуарында төшөрөлгән.
  1. Немецкая национальная библиотека, Берлинская государственная библиотека, Баварская государственная библиотека и др. Record #11868616X // Общий нормативный контроль (GND) — 2012—2016.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 Lundy D. R. The Peerage
  3. 3,0 3,1 Find a Grave — 1995.
  4. 4,0 4,1 Брокгауз энциклопедияһы
  5. Gran Enciclopèdia CatalanaGrup Enciclopèdia Catalana, 1968.
  6. Munzinger Personen
  7. Bernard Reich Political leaders of the contemporary Middle East and North Africa: a biographical dictionary — Greenwood Publishing Group, 1990. — P. 188. — 557 p. — ISBN 9780313262135.
  8. John E. Jessup An encyclopedic dictionary of conflict and conflict resolution, 1945-1996 — Greenwood Publishing Group, 1998. — P. 205. — 887 p. — ISBN 9780313281129.
  9. Bernard Reich Political leaders of the contemporary Middle East and North Africa: a biographical dictionary — Greenwood Publishing Group, 1990. — P. 189. — 557 p. — ISBN 9780313262135.