Достоевский Фёдор Михаилович
| Фёдор Достоевский | |
 |
|
| Исеме: |
Фёдор Михайлович Достоевский |
|---|---|
| Псевдонимы: |
Д.; Друг Кузьмы Пруткова; Зубоскал; —ий, М.; Летописец; М-ий; Н. Н.; Пружинин, Зубоскалов, Белопяткин и К° [коллективный]; Ред.; Ф. Д.; N.N.[1] |
| Тыуған көнө: | |
| Тыуған урыны: | |
| Вафат көнө: | |
| Вафат булған урыны: |
Санкт-Петербург, Рәсәй империяһы |
| Гражданлығы: | |
| Эшмәкәрлеге: | |
| Ижад йылдары: | |
| Йүнәлеше: | |
| Ижад теле: | |
| Имзаһы: |
|
| Әҫәрҙәре Lib.ru сайтында | |
| Викитекала әҫәрҙәре. | |
Достое́вский Фёдор Михаи́лович урыҫ. Фёдор Михайлович Достоевский, (30 октябрь (хәҙерге стиль: 11 Ҡырпағай) 1821 — 28 ғинуар (9 февраль) 1881) — күренекле урыҫ яҙыусыhы һәм аҡыл эйәһе.
Яҙыусының бала сағы [үҙгәртергә]
Федор Михайлович Достоевский 1821 йылдын 30 октябрендә (11 ноябрендә яңы стиль буйынса) Мәскәүҙә тыуҙы. Ул тере ҡалған ете туғандар араһында икенсеһе булды. 16 йыл булған ваҡытта әсәһе чахотканан вафат булла һәм атай Ф. М. Достоевскийҙы (Михаил ағай менән) К. Ф. Костомаров пансионатка ебәрҙе. Пансионат Санкт-Петербургта урынлашҡан. Достоевский өсөн 1837 йыл бик мөһим булды: уның әсәһе үлде, яратҡан шағир А. С. Пушкин үлде. Достовский Николаев инженер училещеһының (хәҙерге «Военмех» университеты) тамаланы. 1839 йылда крәҫтиәндәр уның атаһыны үлтерәләр. 1843 йылда Достоевский Оноре де Бальзактын «Евгения Гранде» киабын тәржемә итте һәм баҫты. 1844 йылда Достоевский үҙенең беренсе китапты «Ярлы кешеләр»ҙе сығарҙы. 1849 йылда Петрашевцтар эше буйынса Достоевский Тобольск ҡалаға ссылкаһа ебәрелә.
Иҫкәрмәләр [үҙгәртергә]
- ↑ Масанов И. Ф. Словарь псевдонимов русских писателей, учёных и общественных деятелей : В 4-х томах — М.: Всесоюзная книжная палата, 1956—1960.
 |
Был мәҡәләгә түбәндәгеләр етешмәй. Ошоларҙы төҙәтеп йә өҫтәп, һеҙ уны яҡшырта алаһығыҙ?:
|
