Эстәлеккә күсергә

Билибино

Википедия — ирекле энциклопедия мәғлүмәте
Ҡала
Билибино
Герб
Герб
Ил

Рәсәй

Федерация субъекты

Чукот автономиялы округ

Муниципаль район

Билибино районы

Ҡала биләмәһе

Билибино

Координаталар

68°03′ с. ш. 166°27′ в. д.HGЯO

Ҡала биләмәһе башлығы

Кожевникова Ольга Сергеевна

Нигеҙләнгән

1955 йыл

Элекке исеме

1956 йылға тиклем — Каральваам

Ҡала с

1993 йылдан алып

Майҙаны

22,15 км²

Бейеклеге

270 м

Агломерация

5 814

Телефон коды

+7 42738

Почта индексы

689450

Һанлы танытмалар
Автомобиль коды

-

Код ОКАТО

77 209 501

Код ОКТМО

77 609 101 001

Рәсми сайт

bilchao.ru

Картаны күрһәтергә/йәшерергә
Билибино (Рәсәй)
Билибино
Билибино

Били́бино — Рәсәйҙәге ҡала (1993 йылдан алып), Чукотка автономиялы округы Билибино районының административ үҙәге.

Географияһы[үҙгәртергә | сығанаҡты үҙгәртеү]

Ҡала Анадырьҙан 653 км алыҫлыҡта Каральвеем йылғаһының Оло Кепервеем (Колыма бассейны) йылғаһына һул яҡтан ҡойған ерендә урынлашҡан. Магаданға тиклем ара — 1160 км, Мәскәүгә тиклем — 12000 км.

Тарихы[үҙгәртергә | сығанаҡты үҙгәртеү]

1955 йылда Каральвеем йылғаһы үҙәнендә геологтар сәнәғәт концентрацияһында тәүге һибелмә алтынды табалар. Алтын йыйыусылар базаһы Каральвеем (чукот теленән «караль» — боландар өсөн ялан кәртә, «ваам»/«веем» — йылға). Геологтарҙың төп өлөшө Сеймчандан килгәнгә күрә, төҙөлә башлаған ҡасабаның тәүге урамын Сеймчанская тип атағандар.

1956 йылдың 10 февралендә Көнсығыш-Тундровск районы башҡарма комитеты ҡарары менән Каральваам урыны "Алтын Колыма"ны беренсе асыусы — геолог Юрий Александрович Билибин хөрмәтенә Билибино тип үҙгәртелә[1].

1958 йылдың 6 сентябрендә Көнсығыш-Тундровск районының Билибино тораҡ пункты ҡала тибындағы ҡасабаға әйләнә[2].

1961 йылдың 2 авгусында Көнсығыш Тундра районы үҙәге Анюйск ауылынан Билибино ҡасабаһына күсерелә һәм Көнсығыш-Тундровск районы Билибиноға үҙгәртелә.

Билибино ҡала статусын 1993 йылдың 28 июнендә ала[3].

2010 йылда Билибино яңы ойошторолған Билибино ҡала биләмәһе үҙәгенә әүерелә, унда Кепервеем ауыл биләмәһе керетелә[4].

Халҡы[үҙгәртергә | сығанаҡты үҙгәртеү]

Халыҡ иҫәбе
1959[5]1970[6]1979[7]1989[8]1996[9]1998[10]2000[10]2001[10]
63510 69312 71115 5589300860077007500
2002[11]2006[10]2007[10]2008[12]2009[13]2010[14]2011[15]2012[16]
61815736570056375453550654945486
2013[17]2014[18]2015[19]2016[20]2017[21]2018[22]2019[23]2020[24]
54515588559254535348529253195516
2021[25]2023[26]
55465409



2016 йылдың 1 ғинуарына ҡарата халҡы буйынса ҡала 1061 Рәсәй Федерацияһының 1112[27] ҡалаһы араһында [28] 375-се урында була

Иҫкәрмәләр[үҙгәртергә | сығанаҡты үҙгәртеү]

  1. Поспелов, 2008, с. 108
  2. Паспорт города Билибино 01.10.2012. Муниципальное образование Билибинский муниципальный район. Дата обращения: 13 февраль 2022. Архивировано 13 февраль 2022 года.
  3. Указ Президиума Верховного Совета РФ от 28 июня 1993 г. № 5279-I "Об отнесении рабочего поселка Билибино Билибинского района Чукотского автономного округа к категории городов районного подчинения"
  4. Закон Чукотского автономного округа от 20 октября 2010 года № 88-ОЗ 2016 йыл 4 март архивланған. "О преобразовании путём объединения поселений на территории Билибинского муниципального района и внесении изменений в Закон Чукотского автономного округа «О статусе, границах и административных центрах муниципальных образований на территории Билибинского района Чукотского автономного округа»
  5. Ҡалып:Население/1959C
  6. Ҡалып:Население/1970E
  7. Ҡалып:Население/1979D
  8. Ҡалып:Население/1989C
  9. Билибино
  10. 10,0 10,1 10,2 10,3 10,4 Народная энциклопедия «Мой город». Билибино
  11. Ҡалып:Население/2002B
  12. Паспорт города Билибино 1.10.2012
  13. Ҡалып:Население/2009D
  14. Численность населения Чукотского автономного округа, городских округов, муниципальных районов, городских и сельских поселений. Итоги Всероссийской переписи населения 2010 года. Дата обращения: 25 ноябрь 2014. Архивировано 2 апрель 2015 года.
  15. План ЧАО.doc Лесной план Чукотского автономного округа. Дата обращения: 29 март 2015. Архивировано 2 апрель 2015 года.
  16. Ҡалып:Население/2012A
  17. Ҡалып:Население/2013W
  18. Ҡалып:Население/2014CQ
  19. Ҡалып:Население/2015DS
  20. Численность населения Российской Федерации по муниципальным образованиям на 1 января 2016 года
  21. Ҡалып:Население/2017AA
  22. Ҡалып:Население/2018AA
  23. Численность населения Чукотского автономного округа по муниципальным образованиям на 1 января 2019 года
  24. Ҡалып:Население/2020AA
  25. Ҡалып:Население/2021RU
  26. Численность населения Чукотского автономного округа по городским округам и муниципальным районам на 1 января 2023 года и в среднем за 2022 год (с учётом итогов ВПН-2020)
  27. с учётом городов Крыма
  28. Численность населения Российской Федерации по муниципальным образованиям на 1 января 2016 года. Таблица «31. Численность населения городов и пгт по федеральным округам и субъектам Российской Федерации на 1 января 2016 года». RAR-архив (1,0 Mб)

Әҙәбиәт[үҙгәртергә | сығанаҡты үҙгәртеү]

  • Поспелов Е. М. Географические названия России. Топонимический словарь. — М.: Астрель, АСТ, 2008. — 523 с. — 1500 экз. — ISBN 978-5-17-054966-5.

Топографик карталар[үҙгәртергә | сығанаҡты үҙгәртеү]

Һылтанмалар[үҙгәртергә | сығанаҡты үҙгәртеү]