Зыкин Владимир Александрович

Википедия — ирекле энциклопедия мәғлүмәте
Перейти к навигации Перейти к поиску
Зыкин Владимир Александрович
Заты ир-ат
Тыуған көнө 15 февраль 1935({{padleft:1935|4|0}}-{{padleft:2|2|0}}-{{padleft:15|2|0}}) (84 йәш)
Тыуған урыны СССР, РСФСР, Башҡортостан Республикаhы
Һөнәр төрө ғалим

Зыкин Владимир Александрович (15 февраль 1935 йыл) — ғалим-агроном, генетик, юғары мәктәп уҡытыусыһы. Рәсәй ауыл хужалығы фәндәре академияһы академигы (1989), ауыл хужалығы фәндәре докторы (1989), профессор (1991). Рәсәй Федерацияһының атҡаҙанған фән эшмәкәре (1997).

Биографияһы[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Владимир Александрович Зыкин 1935 йылдың 15 февралендә Башҡорт АССР-ының Бөрө ҡалаһында тыуған.  

1959 йылда Пермь ауыл хужалығы институтын тамамлаған.

  • 19521962 йылдарҙа кесе ғилми хеҙмәткәр һәм бер үк ваҡытта Павлодар дәүләт ауыл хужалығының тәжрибә станцияһының ваҡытлыса мөдир вазифаһын башҡарыусы.
  • 19621963 йылдарҙа Павлодар дәүләт ялан сорт һынау участкаһы мөдире;
  • 19631968 йылдарҙа үҫемлекселектең Бөтә Рәсәй ғилми-тикшеренеү институтының Ҡаҙаҡ терәк пункты мөдире;
  • 1968 йылдан башлап Себер ауыл хужалығы ғилми-тикшеренеү институтында эшләй: өлкән ғилми хеҙмәткәр (19681971), яҙғы бойҙай селекцияһы лабораторияһы мөдире (19722005), 2005 йылдан — баш ғилми хеҙмәткәр.

Фәнни ҡаҙаныштары[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Арпа һәм бойҙай селекцияһы өлкәһендә эшләй. Заманса технологиялар талаптарына яуап биргән һәм хужалыҡта ҡиммәтле билдәләр һәм үҙенсәлектәр комплексына эйә булған 19 яҙғы бойҙай сорттарының һәм иген культуралары селекцияһының яңы ысулы авторы.

Маҡтаулы исемдәре һәм бүләктәре[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

  • Рәсәй Федерацияһының атҡаҙанған фән эшмәкәре (1997).
  • П. П. Лукьяненко исемендәге алтын миҙал (1991).

Баҫма эштәре[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

300-ҙән ашыу фәнни хеҙмәте баҫылып сыға. 27 авторлыҡ танытмаһы һәм сорттарҙы уйлап табыуға 11 патент ала.

  • Возделывание новых сортов сельскохозяйственных культур: метод. рекомендации / соавт.: К. Г. Азиев и др. — Новосибирск, 1979. — 47 б.
  • Основы комбинационной селекции самоопылителей в условиях Западной Сибири: метод. рекомендации / соавт. Н. А. Калашник. — Новосибирск, 1984. — 58 б.
  • Яровая пшеница. Интенсивная технология возделывания / соавт.: В. М. Зерфус и др. — Омск: Кн. изд-во, 1987. — 115 б.
  • Программа работы Западно-Сибирского селекцентра до 2000 года: принципы и методы создания новых сортов зерновых, зернобобовых, кормовых культур и картофеля / соавт.: К. Г. Азиев и др. — Омск, 1998. — 228 б.
  • Экология пшеницы / соавт.: В. П. Шаманин, И. А. Белан. — Омск: Омскбланкиздат, 2000. — 125 б.
  • Гибридизация — основа рекомбинационной селекции растений / соавт. А. Х. Шакирзянов; Башк. НИИСХ, Сиб. НИИСХ. — Өфө, 2001. — 67 с.
  • Методика расчета и оценки параметров экологической пластичности сельскохозяйственных растений / ГНУ Сиб. НИИ сел. хоз-ва.- Өфө, 2005. — 99 б.
  • Гибридизация растений — основа рекомбинационной селекции / ГНУ Сиб. НИИ сел. хоз-ва. — Омск: Сфера, 2007. — 87 б.
  • Методика расчета экологической пластичности сельскохозяйственных растений по дисциплине «Экологическая генетика» / ФГОУ ВПО «Ом. гос. аграр. ун-т». — Омск, 2008. — 36 б.
  • Совершенствование систем земледелия в Башкортостане / соавт.: М. Г. Сираев и др. — Өфө, 2012. — 250 б.
  • Оценка сортов и гибридов зерновых культур в процессе их производственного испытания: (рекомендации пр-ву) / соавт.: Х. М. Сафин, Р. С. Фахрисламов. — Өфө: Мир печати, 2013. — 38 б.

Сығанаҡтар[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]