Нийт Эллен Пээтеровна

Википедия — ирекле энциклопедия мәғлүмәте
Перейти к навигации Перейти к поиску
Нийт Эллен Пээтеровна
эст. Ellen Niit
Рәсем
Заты ҡатын-ҡыҙ[1][2]
Гражданлығы Flag of Estonia.svg Эстония
Тыуған көнө 13 июль 1928({{padleft:1928|4|0}}-{{padleft:7|2|0}}-{{padleft:13|2|0}})[2][3][4]
Тыуған урыны Эстония, Таллин[2]
Вафат булған көнө 30 май 2016({{padleft:2016|4|0}}-{{padleft:5|2|0}}-{{padleft:30|2|0}})[4] (87 йәш)
Вафат булған урыны Эстония, Харьюмаа[d], Таллин
Ерләнгән урыны Кладбище Рахумяэ[d]
Хәләл ефете Heldur Niit[d][5] һәм Яан Кросс[d][5]
Балалары Toomas Niit[d], Кросс, Ээрик-Нийлес[d], Märten Kross[d] һәм Maarja Undusk[d]
Һөнәр төрө автор, тәржемәсе, яҙыусы, шағир
Уҡыу йорто Тарту университеты[d]
Маҡтаулы исемдәре һәм башҡа бүләктәре
Commons-logo.svg Нийт Эллен Пээтеровна Викимилектә
{{{Исеме}}}

Эллен Пээтеровна Нийт (эст. Ellen Niit, ҡыҙ фамилияһы Эллен Хиоб фамилияһы, 13 июль 1928({{padleft:1928|4|0}}-{{padleft:7|2|0}}-{{padleft:13|2|0}})[2][3][4], Таллин[2]30 май 2016({{padleft:2016|4|0}}-{{padleft:5|2|0}}-{{padleft:30|2|0}})[4] (87 йәш), Таллин) — эстон яҙыусыһы һәм тәржемәсе. Эстон ССР-ының атҡаҙанған яҙыусыһы (1977)

Биографияһы[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Ш. Петёфи музейында бюсы

1928 йылдың 13 июлендә Таллинн ҡалаһында эшсе ғаиләһендә тыуған[6].

1938-1943 йылдарҙа Эллен Нийт Таллиннда, Тапала,

1943-1947 йылдарҙа Таллиннда 4-се урта мәктәбендә уҡый.

Тарту университетының эстон теле һәм әҙәбиәте факультетын тамамлаған (1952), эстон балалар әҙәбиәте бүлегендә аспирантурала уҡый (1952—1956).

1956 йылдан 1961 йылға тиклем — Таллин яҙыусылар союзының шиғриәт буйынса консультанты, 1961—1963 йылдарҙа эстон телевидениеһы штаттан тыш мөхәррире.

1963 йылдан Эллен Нийт бойондороҡһоҙ яҙыусы.

Эстон ССР-ының Юхан Смуула исемендәге әҙәби премия лауреаты (1971, 1978).

Филология фәндәре кандидаты (1985)[7]

Урыҫ яҙыусылары Есенин, Чуковский әҫәрҙәрен, фин шағирҙарын, Шандор Петёфиҙың[8]120-нән ашыу шиғырын тәржемә итә.

Беренсе никахы (1949—1958) Хелдур Нийтта кейәүҙә. 1958 йылдан яҙыусы Яан Кросс менән никахта тора (1920—2007). Дүрт бала әсәһе.

2016 йылдың 30 майында вафат була. Рахумяэ зыяратында ерләнгән.

Библиографик сығанаҡ[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

  • Умелый маляр[9]
  • Нийт, Эллен Пээтеровна. Просодические характеристики диалектов эстонского побережья и структура Балтийского просодического ареала (диссертация) Таллин, 1985. - 180 с.

Әҫәрҙәре[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Maa on täis leidmist (1960)

"Земля полна находок" Linnuvoolija (1970)

Oma olemine, turteltulemine (1979)

Karud saavad aru (1972)

Krõlliraamat (1979)

"Вымышляндия": Стихи / Пер. с эст. Ю.Мориц Tere, tere lambatall! (1993)

Veel ja veel Krõlliga maal ja veel (2002)

Taeva võti (2014)

Проза Kuidas Krõll tahtis põrandat pesta (1993)

"Как Крыль хотел пол помыть" Krõlli värviraamat (1994)

"Раскраска Крыля" Krõll ja igasugused hääled (1994)

"Крыль и разные голоса" Krõlli pannkoogitegu (1999)

"Как Крыль блины готовил" Pille-Riini lood (1963)

"Рассказы о Пилле-Рийн" "Jutt jänesepojast, kes ei tahtnud magama jääda" (1967)

"Сказка про зайчонка, который не хотел спать"

Һылтанмалар[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Иҫкәрмәләр[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Һылтанмалар[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Нийт, Эллен Пээтеровна // Краткая литературная энциклопедия / Гл. ред. А. А. Сурков. — М. : Советская энциклопедия, 1962—1978.