Филиппов Станислав Кириллович

Википедия — ирекле энциклопедия мәғлүмәте
Перейти к навигации Перейти к поиску
Филиппов Станислав Кириллович
Рәсем
Заты ир-ат
Тыуған көнө 26 сентябрь 1945({{padleft:1945|4|0}}-{{padleft:9|2|0}}-{{padleft:26|2|0}})
Тыуған урыны СССР, РСФСР, Краснодар крайы, Отрадненский район[d]
Вафат булған көнө 10 декабрь 2020({{padleft:2020|4|0}}-{{padleft:12|2|0}}-{{padleft:10|2|0}}) (75 йәш)
Туған тел урыҫ теле
Яҙма әҫәрҙәр теле урыҫ теле
Һөнәр төрө яҙыусы, тыуған яҡты өйрәнеүсе, журналист
Уҡыу йорто Санкт-Петербург дәүләт тау университеты

Станислав Кириллович Филиппов (26.09.1945; Надежная, Краснодар крайы, Отраднено районы, РСФСР, СССР) - урыҫ һәм совет журналисты, яҙыусы һәм тыуған яҡты өйрәнеүсе. Кубандың атҡаҙанған мәҙәниәт хеҙмәткәре. Ике тапҡыр «Кубандың Алтын ҡәләм» журналисттар премияһы лауреаты, СКВО ғәсғәрҙәре менән идара итеүсе махсус грамота ияһы, «Хәтер, хәтер, безне баласаҡҡа саҡырма» документаль хикәйәләре өсөн Артем Боровиктың журналисттар премияһы лауреаты.

Биографияһы[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Станислав Филиппов 1945 йылдың 26 сентябрендә Краснодар крайының Отраднено районы Надежная станицаһында тыуған. Унан һуң ғаилә Карелияға, Надвоицы алюминсылар ҡасабаһына күсеп китә.

Ленинград тау институтында уҡый. Уны тамамлағандан һуң проект ойошмаһында, Петрозаводск дәүләт университетында, комсомолдың республика комитетында инженер булып эшләй, район газетаһының бүлек мөдире, һуңынан район башлығы урынбаҫары була. 1972 йылдан журналист һәм редакция-нәшриәт эшендә Филипповтың мәҡәләләре, очерктары һәм хикәйәләре «Кубань», «Москва» журналдарында донъя күрә.[1]

Кубан яҙыусыһы Гарий Немченко повесы буйынса «Брат, найди брата» нәфис фильмын осетин студияһында бер нисә документаль фильм төшөрөүҙә ҡатнаша.

Бөйөк Ватан һуғышының иң һөҙөмтәле танкисты Дмитрий Лавриненконы мәңгеләштереү һәм уға үлгәндән һуң Советтар Союзы Геройы исемен биреү өсөн күп эш башҡара, уның тураһында «Беркайчан да үлмәҫ» повесты авторы. Шулай уҡ осоусы, кубанец-отрадненец Борис Капустин тураһында «Үлемһеҙлеккә 30 секунд ҡала», Марух кисеүен яҡлаусылар тураһында «Унда, сал тауҙар яғында», Ленинград блокадаһынан эвакуацияланған Отраднено һәм Удобна балалар йорттарында тәрбиәләнеүселәрҙең трагик яҙмышы хаҡында ла «Тәмуғ аша үткән» повестарын яҙа.[2]

Россия Журналисттар союзы ағзаһы.

Отрадное «Ауыл тормошо» газетаһы баш мөхәррире була.

Иҫкәрмәләр[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

  1. [Биографическая справка] // Филиппов С. К. Не померкнет никогда — Краснодар: Периодика Кубани, 2004. — ISBN 5-331-00037-1.
  2. Мельникова Н. Наш земляк получил премию Артема Боровика // Кубань сегодня. — 10 января 2014. Архивировано из первоисточника 21 ноябрь 2016.

Сығанаҡтар[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

  • Не померкнет никогда : [О командире взвода 1-й гвард. танковой бригады Д. Ф. Лавриненко] / С. Филиппов; Рядом с передним краем : [О зенитчиках 31-й армии]/ Г. Симкин. — М.: Молодая гвардия, 1987. — 302 с. — (Летопись Великой Отечественной). — 50 000 экз.
  • Не померкнет никогда. — Краснодар: Периодика Кубани, 2004. — 320 с. — 5000 экз. — ISBN 5-331-00037-1.