Элисса Аалто

Википедия — ирекле энциклопедия мәғлүмәте
Перейти к навигации Перейти к поиску
Элисса Аалто
Рәсем
Заты ҡатын-ҡыҙ[1][2][…]
Гражданлығы Flag of Finland.svg Финляндия
Тыуған ваҡыттағы исеме фин. Elsa Kaisa Mäkiniemi
Имя в браке Elsa Kaisa Aalto
Псевдоним Elissa Aalto
Тыуған көнө 22 ноябрь 1922({{padleft:1922|4|0}}-{{padleft:11|2|0}}-{{padleft:22|2|0}})[4][5]
Тыуған урыны Финляндия, Лапландия[d], Кеми
Вафат булған көнө 12 апрель 1994({{padleft:1994|4|0}}-{{padleft:4|2|0}}-{{padleft:12|2|0}})[6][4][5] (71 йәш)
Вафат булған урыны Финляндия, Хельсинки
Ерләнгән урыны кладбище Хитаниеми[d][7]
Атаһы August Mäkiniemi[d]
Хәләл ефете Алвар Аалто[d]
Һөнәр төрө архитектор
Эшмәкәрлек төрө архитектор[d]
Уҡыу йорто Һелсинки политехника институты[d]
Статус авторского права как автора работы защищены авторским правом[d]
Commons-logo.svg Элисса Аалто Викимилектә

Эльза Кайса Аалто (фин. Elsa Kaisa Aalto, тыумыштан Мякинеми, фин. Mäkiniemi; 22 ноябрь 1922({{padleft:1922|4|0}}-{{padleft:11|2|0}}-{{padleft:22|2|0}})[4][5], Кеми, Лапландия[d]12 апрель 1994({{padleft:1994|4|0}}-{{padleft:4|2|0}}-{{padleft:12|2|0}})[6][4][5] (71 йәш), Хельсинки) — фин архитекторы һәм дизайнеры. Алвар Аалтоның икенсе ҡатыны.

Биографияһы[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Ирле-ҡатынлы Аалто

Элисса Аалто 1922 йылда Кеми ҡалаһында полковник Аугуст Мякинеми ғаиләһендә тыуған. 1949 йылда Хельсинки ҡалаһында Политехник институтта белем ала һәм архитектор Алвар Аалтола эшләй башлай. Аалтоның шул ваҡытта беренсе ҡатыны, шулай уҡ архитектор һәм дизайнсы Айно вафат була. 1952 йылда Элисса һәм Алвар өйләнешә. Ул ваҡытта Алварға 54 йәш, ә Элиссаға 29 йәш була.

Ирле-ҡатынлы Аалто архитектура проекты өҫтөндә берлектә эшләй башлай[8]. Элисса иренең бөтә конкурс эштәрендә ҡатнаша. Ул Алвар һәм Айно ойошторған мебель етештереү буйынса Artek компанияһы өсөн минимализм жанрында обойҙар серияһын эшләй.

1976 йылда Алварҙың вафатынан һуң Элисса Artek компанияһы менән идара итә[9]. Ул иренең проектын, шул иҫәптән Эссенда опера бинаһын, Ольборгта заман сәнғәте музейы, Люцернала торлаҡ комплексын, Лахтиҙа сиркәү эштәрен тамамлау өҫтөндә эшләй[10][11]. Уның шулай уҡ Выборгта китапхана реконструкциялау пландары ла була[12].

Элисса Аалто 1981 йылда Америка архитекторҙары институтының почетлы ағзаһы титулына лайыҡ була[13]. 1994 йылда 72 -се йәшендә яман шештән вафат була. Хиетаниеми зыяратында ерләнә.

Иҫкәрмәләр[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

  1. OCLC. VIAF[Dublin, Ohio]: OCLC, 2003.
  2. http://www.independent.co.uk/news/people/obituary-elissa-aalto-1371866.html
  3. http://www.nytimes.com/1994/04/13/arts/elissa-aalto-architect-71.html
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 Elissa Aalto — 2008.
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 SNAC — 2010.
  6. 6,0 6,1 Elissa Aalto; Architect, 71 // The New York Times / D. BaquetManhattan, NYC: The New York Times Company, A. G. Sulzberger, 1994. — ISSN 0362-4331; 1553-8095; 1542-667X
  7. Hautahaku
  8. Elissa Aalto; Architect, 71 (англ.). The New York Times (13.04.1994). Дата обращения: 22 октября 2020.
  9. Virtanen B. Obituary: Elissa Aalto (англ.). The Independent (22.04.1994). Дата обращения: 22 октября 2020.
  10. Elissa Aalto; Architect, 71 (англ.)
  11. Virtanen B. Obituary: Elissa Aalto (англ.).
  12. Virtanen B. Obituary: Elissa Aalto (англ.)
  13. Elissa Aalto; Architect, 71 (англ.).