Һоро себен турғайы

Википедия — ирекле энциклопедия мәғлүмәте
Перейти к навигации Перейти к поиску
Һоро себен турғайы
Һоро себен турғайы
Фәнни классификация
Батшалыҡ: Хайуандар
Тип: Хордалылар
Класс: Ҡоштар
Отряд: Турғай һымаҡтар
Ғаилә: Себен турғайҙары
Ырыу: Хәҙерге турғайҙар
Төр: Һоро себен турғайы
Латинса исеме
Muscicapa striata
(Pallas, 1764)
ITIS 561250
NCBI 69508
Халыҡ-ара Ҡыҙыл китап
Status iucn3.1 LC ru.svgen:Least Concern
Ҙур хәүеф янамай
IUCN 3.1 Least Concern : / 147335

Һоро себен турғайы[1] (лат. Muscicapa striata) — бәләкәс кенә, себен турғайҙары ғаиләлегендәге турғай ҙурлығындағы ҡош.

Тасуирлама[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Төҫө күҙгә ташланмаған, оҙон ҡойроҡло ҙәм оҙон ҡанатлы ҡош. Оло ҡоштар һоро йәки көлһыу һоро ҡауырһынлы. Түше асыҡ, аҙ ғына тоноҡ һыҙаттары бар. Аяҡтары мороно кеүек үк ҡыҫҡа һәм ҡарағусҡыл. Ҡошсоҡтары инәләренә ҡарағанда һорораҡ төҫтә. моңо тыныс әммә киҫкен:«петь», «тсить».

Йәшәү урындары[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Улар күберәген Европаның һәм Көнбайыш Азияның төбәктәрендә оялай. ҡышлауға Африкаға һәм көньяҡ-көнбайыш Азияға осалар.

Туҡланыуы[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Һоро себен турғайы осоусы бөжәктәр аулай.Күберәген ҡалҡыулыҡтарҙы ярата. Уны аулаған ваҡытында еңел танырға мөмкин. Бер урында елпенеп тора һәм ҡапыл ғына бөжәктәр аулау өсөн икенсе ергә күсә.[2].

Үрсеүе[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Һоро себен турғайы урмандарҙа, парктарҙа, баҡсаларҙа асыҡ урындарҙы, һирәк ағаслы урындарҙы үҙ итә. Ояһы асыҡ, сеүәтә һымаҡ формала.Йомортҡаларын май урталарынан алып июль урталарына хәтле һала. 4- 6 йомортҡаһы була. Беренсе бәпкәләре осоп китеү менән икенсе тапҡыр йомортҡа һала башлай.

Башҡа бик күп ҡоштар менән сағыштырғанда, һоро себен турғайы, үҙенең йомортҡаларын башҡа ҡоштарҙыҡынан айыра ала. Шулай имтеп кәкүк йомортҡаларын ул ҡабул итмәй.

Иҫкәрмәләр[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

  1. Бёме Р. Л., Флинт В. Е. Пятиязычный словарь названий животных. Птицы. Латинский, русский, английский, немецкий, французский. / под общей редакцией акад. В. Е. Соколова — М.: Рус. яз., «РУССО», 1994. — Б. 353. — 2030 экз. — ISBN 5-200-00643-0.
  2. Urs N. Glutz von Blotzheim, Kurt M. Bauer: Passeriformes (4. Teil): Muscicapidae–Paridae. Aula, Wiebelsheim 1993, ISBN 3-89104-022-9 (Handbuch der Vögel Mitteleuropas. Band 13/1), S. 69–70.

Һылтанмалар[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]