Балабина Анастасия Ивановна

Википедия — ирекле энциклопедия мәғлүмәте
Перейти к навигации Перейти к поиску
Балабина Анастасия Ивановна
Заты ҡатын-ҡыҙ
Гражданлығы Flag of the Soviet Union.svg СССР
Тыуған көнө 16 октябрь 1909({{padleft:1909|4|0}}-{{padleft:10|2|0}}-{{padleft:16|2|0}})
Тыуған урыны РСФСР, Тверь өлкәһе
Вафат булған көнө 13 декабрь 1985({{padleft:1985|4|0}}-{{padleft:12|2|0}}-{{padleft:13|2|0}}) (76 йәш)
Вафат булған урыны СССР, РСФСР, Тверь өлкәһе
Маҡтаулы исемдәре һәм башҡа бүләктәре
Ленин ордены Социалистик Хеҙмәт Геройы Золотая медаль ВДНХ

Анастасия Ивановна Балабина (16 октябрь 190913 декабрь 1985) —совет ауыл хужалығы алдынғыһы, Калинин өлкәһенең Кашинский районы «Рәсәй» колхозы бригадиры,Социалистик Хеҙмәт Геройы (1966).

Биографияһы[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Анастасия Ивановна Балабина 1909 йылда Эскино ауылында, хәҙер Тверь өлкәһенең Кашинский районында крәҫтиән ғаиләһендә тыуған.

Бала саҡтан ауыл хужалығында эшләй. Бөйөк Ватан һуғышы башланыу менән, һуғышға киткән ирен алмаштырып, "Рәсәй" колхозында комплекслы бригада бригадиры булып эшләй башлай.

Эшкә дөрөҫ технологияла ҡарашы булдыра, хеҙмәттә агросәнәғәт технологияларын ҡөуллана. Уңыш буйынса бригада районда һәр ваҡыт алдынғылыҡты бирмәй. 1965 йылда һәр сәселгән етен гектары 1375 һум килем бирә. Халыҡ хужалығы ҡаҙаныштары күргәҙмәһендә даими ҡатнаша, алтын миҙалға лайыҡ була[1].

СССР Юғары Советы Президиумының 1966 йылдың 30 апрелендәге указы менән ауыл хужалығында һөҙөмтәләргә өлгәшкәне һәм етен уңышын йыйыуҙа юғары күрһәткестәре өсөн Анастасия Ивановна Балабинаға Ленин ордены һәм ««Ураҡ һәм Сүкеш» миҙалы» тапшырылып, Социалистик Хеҙмәт Геройы исеме бирелә.

Һуңғараҡ колхозда эшләүен дауам итә. Кашинский район Советы депутаты итеп һайлана.

Кашинский районында йәшәй. 1985 йылдың 13 декабрендә вафат була.

Наградалары[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Иҫкәрмәләр[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Әҙәбиәт[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

  • Кашин и его курорт. – М.: Московский рабочий. 1975. – с. 144.
  • Николаев Е. Мужнин наказ // Герои труда – калининцы. – М.: Московский рабочий, 1970. – с. 63-70.

Һылтанмалар[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]