Славейков Петко

Википедия — ирекле энциклопедия мәғлүмәте
Перейти к навигации Перейти к поиску
Петко Рачов Славейков
Петко Рачов Славейков
2010-03-10 Petko Slaveikov Bonn Duisdorf Exhibition 01.JPG
Тыуған көнө:

17 ноябрь 1828({{padleft:1828|4|0}}-{{padleft:11|2|0}}-{{padleft:17|2|0}})

Тыуған урыны:

Велико-Тырново, ул осорҙа - Ғосман империяһы

Вафат булған көнө:

1 июль 1895({{padleft:1895|4|0}}-{{padleft:7|2|0}}-{{padleft:1|2|0}}) (66 йәш)

Вафат булған урыны:

София

Гражданлығы:

Болгария Болгария

Эшмәкәрлеге:

яҙыусы-прозаик, шағир

Әҫәрҙәре яҙылған тел:

болғар теле

Пе́тко Ра́чов Славе́йков (1828 йыл, 17 ноябрь , Велико-Тырново — 1895 йыл, 1 июль, София) — болғар шағиры, публицист, мәғрифәтсе, йәмәғәт эшмәкәре һәм фольклорсы; улдары — күренекле сәйәсмәндәр Иван, Христо, публицист Рачо һәм шағир Пенчо Славейковтар.

Биографияһы[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Рачо Казанджи ғаиләһендә тыуған. Уның әсәһе, Пенка, бала тапҡанда үлгән.

Петко Славейков бер үк ваҡытта Велико-Тырново, Дряново, Трявна һәм Преображенский монастырында белем алған. Бынан тыш, Тырново эргәһендәге монастырь китапханаһындағы китаптарҙы уҡыған. Уның белемен үҫтереүендә Паисий Хилендарскийҙың "Славян-болғар тарихы"н үҙләштереүе әһәмиәтле роль уйнаған. Свиштов ҡалаһы училищеһында (етәксеһе — Эммануил Васкидович) уҡыған ваҡытында грек теле буйынса белемен камиллаштырған, серб һәм Көнбайыш Европа әҙәбиәте әҫәрҙәрен өйрәнгән. 1843 йылдан был Тырновола преподаватель булып эшләгән. 18631867 йылдарҙа «Гайда» гәзите, һуңғараҡ — «Македония» гәзиттәре мөхәррире (18661872) булып һәм башҡа матбуғат баҫмаларында эшләй.

Болгарияны төрөк иҙеүенән азат иткәндән һуң (1878), Тырново учредительный йыйылышы (1879) ағзаһы, Халыҡ йыйылышы депутаты (1880 йылда рәйеслек иткән), Либераль партияның нигеҙ һалыусыларының һәм лидерҙарының береһе, Петко Каравелов хөкүмәте министры булған.

Болғар мәҡәлдәренең һәм әйтемдәренең тулы йыйынтығын (18891897) әҙерләп сығарған, болғар әҙәбиәтенә нигеҙ һалыусыларҙың береһе тип иҫәпләнә. «Пёстрый букет», «Песенник» һәм «Басенник» (Бухарест, 1852), «Песни и стихотворения» (1879) шиғри йыйынтыҡтары, «Источник Белоногой» поэмаһы (1873) авторы . рус, грек, төрөк, серб-хорват телдәренән тәржемә иткән.

Петко-Славейков ауылы уның хөрмәтенә аталған.

Һылтанмалар[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Ҡалып:Министры внутренних дел Болгарии