Эсхин

Википедия — ирекле энциклопедия мәғлүмәте
Перейти к навигации Перейти к поиску
Эсхин
бор. грек. Αἰσχίνης
Рәсем
Заты ир-ат
Гражданлығы Древние Афины[d]
Тыуған көнө б. э. т. 389
Тыуған урыны Древние Афины[d], Афина
Вафат булған көнө б. э. т. 314
Вафат булған урыны Греция, Северные Эгейские острова[d], Самос[d]
Яҙма әҫәрҙәр теле древнегреческий язык[d]
Һөнәр төрө сәйәсмән, дипломат, оратор
Биләгән вазифаһы илсе[d]
Ҡыҫҡаса атамаһы Aeschin.[1]
Член дема Kothokidai[d][2]
Эра Антика
Commons-logo.svg Эсхин Викимилектә

Эсхин (бор. грек. Αἰσχίνης; б.э.т. 389 — б.э.т. 314 йылдар) — боронғо грек дәүләт эшмәкәре, ун аттик ораторҙың береһе.

Биографияһы[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Афинала тыуа, ата-әсәһе бай булмаһа ла, абруйлы кешеләр була. Атаһы Атромет таҙа яҙыу фәнен уҡыта, әсәһе Глаукотеа фәҡирҙәр өсөн дини йолаларҙа ярҙамлаша. Башта Эсхин мәктәптә атаһының ярҙамсыһы була, шунан актёрлыҡта һәләттәрен һынап ҡарай, артабан армияла хеҙмәт итә, хеҙмәткәр була. Бер нисә хәрби кампанияла ҡатнаша, үҙен шәп ойоштороусы һәм оратор итеп таныта. Олинфты ҡамағандан һуң Пелопоннеста илселек составында була, Филипп Македонскийға ҡаршы кампания ойоштора.

Б.э.т. 347 йылдың яҙында Эсхин Аркадияла Мегалополистағы ун мең кешелек йыйын алдындағы сығышы менән уларҙы Филиппҡа ҡаршы берләшергә күндерә. Б.э.т. 347 йылдың йәйендә Филиппҡа барған тыныс илселек ҡатнашыусыһы була һәм уны илселәрҙең тәҡдимдәрен ҡабул итергә күндерә. Икенсе илселек ваҡытында (б.э.т. 346 йыл), солох килешеүен ратификациялағанда, уның һүлпәнлеге Демосфен менән Тимархты сығырҙан сығара һәм хыянатта ғәйепләүгә нигеҙ бирә. Эсхин үҙен оҫта оратор итеп күрһәтә һәм Демосфен таҡҡан бөтә ғәйептәрҙе кире ҡаға. Б.э.т. 343 йылда Демосфен уға һөжүмде яңырта, һәм Эсхин йәнә сағыу телмәр менән яуап бирә.

Үҙ сиратында Эсхин Демосфенға ҡаршы бер нисә етди ғәйепләү ҡуя, әммә был юлы Демосфен еңә. Ҙур штраф түләүҙән ҡотолоу өсөн Эсхин Родосҡа һөргөнгә китә, унда риторика мәктәбе аса, һуңыраҡ Самосҡа күсә, ошонда етмеш дүрт йәшендә вафат була.

Эсхиндың өс телмәре һаҡланған, борон уларҙы «Өс грация» тип атағандар.

Шулай уҡ Эсхиндың 12 фиктив хаты йыйынтығы ла һаҡланған, йыйынтыҡ һуңғы антиклыҡ осоронда төҙөлгән[3].

Иҫкәрмәләр[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Текстар һәм тәржемәләр[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

  • Эсхин. Речи против Ктесифонта (III). / Пер. К. Нейлисова. СПб., 1887. 119 стр.
  • Оратор Эсхин. Речь II. / Пер. и примеч. Курс проф. Н. И. Новосадского. М., 1912. 86, 79 стр.
  • Эсхин. Речи. / Пер. Л. М. Глускиной (III), Н. И. Новосадского (II), Э. Д. Фролова (I). // Вестник древней истории. 1962. № 3-4.
  • Эсхин. О предательском посольстве (II). / Пер. С. Ошерова. Против Ктесифонта о венке (III). / Пер. С. Ошерова, М. Гаспарова. // Ораторы Греции. М., 1985. С. 127—210.
  • В серии «Loeb classical library» сочинения изданы под № 106.
  • В серии «Collection Budé» сочинения опубликованы в 2 томах: Eschine. Discours:
    • Tome I: Contre Timarque. — Sur l’Ambassade infidèle. Texte établi et traduit par G. de Budé et V. Martin. 5e tirage 2002. XXIX, 307 p. ISBN 978-2-251-00113-5
    • Tome II: Contre Ctésiphon. — Lettres. Texte établi et traduit par G. de Budé et V. Martin. Index. 5e tirage 2002. 276 p. ISBN 978-2-251-00114-2

Һылтанмалар[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Әҙәбиәт[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]