Бунин Иван Алексеевич

Википедия — ирекле энциклопедия мәғлүмәте
(Иван Алексеевич Бунин битенән йүнәлтелде)
Перейти к навигации Перейти к поиску
Бунин Иван Алексеевич
рус. Ива́н Алексе́евич Бу́нин
Рәсем
Заты ир-ат[1][2][3]
Гражданлығы Flag of Russia.svg Рәсәй империяһы
Flag of France.svg Франция
Тыуған ваҡыттағы исеме рус. Ива́н Алексе́евич Бу́нин
Тыуған көнө 10 (22) октябрь 1870[4]
Тыуған урыны Рәсәй империяһы, Воронеж[4][5]
Вафат булған көнө 8 ноябрь 1953({{padleft:1953|4|0}}-{{padleft:11|2|0}}-{{padleft:8|2|0}})[4][5][…] (83 йәш)
Вафат булған урыны Франция, Париж[4][5]
Үлем төрө тәбиғи үлем[d]
Үлем сәбәбе Миокард инфаркты
Ерләнгән урыны кладбище Сент-Женевьев-де-Буа[d]
Бер туғандары Бунин, Юлий Алексеевич[d]
Нәҫеле Бунины[d]
Яҙма әҫәрҙәр теле рус теле
Һөнәр төрө яҙыусы, тәржемәсе, шағир, прозаик
Эшмәкәрлек төрө Роман, хикәйә, шиғриәт һәм Көндәлек
Ойошма йәки клуб ағзаһы Академия Российская[d]
Маҡтаулы исемдәре һәм башҡа бүләктәре
Әүҙемлек осороноң башы Ошибка Lua в Модуль:Wikidata на строке 199: Функция для отображения свойства не найдена.
Әүҙемлек осороноң тамамланыуы 1953
Ҡултамға
Commons-logo.svg Бунин Иван Алексеевич Викимилектә
И.Бунин — Одиночество (1909 й.) үҙ тауышы менән уҡый

Бунин Иван Алексеевич (10 [22] октябрь 1870, Воронеж — 8 ноябрь 1953 йыл, Париж) — урыҫ яҙыусыһы һәм шағиры, әҙәбиәт буйынса Нобель премияһы лауреаты.

Биографияһы[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Бөлгөнлөккә төшкән дворян ғаиләһенән булыу сәбәпле, Бунин үҙ аллы тормошто иртә башлай. Йәшләй генә гәзиттәрҙә, канцелярияларҙа эшләй, сәйәхәттәрҙә йөрөй.

Тәүге шиғыры — «С. Я. Надсон ҡәбере өҫтөндә» (1887); беренсе йыйынтығы 1891 йылда Орёл ҡалаһында баҫылып сыға. 1903 йылда «Япраҡтар ҡойолоу (Листопад)» китабы һәм «Ғәйәүәт тураһында риүәйәт (Песнь о Гайавате)» әҫәрен тәржемә иткән өсөн Пушкин премияһы бирәләр; 1909 йылда Әҫәрҙәр йыйынтығының 3-сө һәм 4-се томдары өсөн шул уҡ премияға лайыҡ була. 1909 йылда Петербург Фәндәр Академияһының Почётлы академигы дәрәжәһе бирәләр.

1920 йылдан Францияла йәшәй. «Арсеньевтың тормошо» романы, һәм бик күп повестар авторы. 1933 году Иван Бунинға әҙәбиәт буйынса Нобель премияһы лауреаты исеме бирәләр.

1953 йылда вафат булған һәм Сент-Женевьев-де-Буа зыяратына ҡуйылған. Бунин әҫәрҙәре буйынса күп тапҡырҙар фильмдар төшөрөлгән. Яҙыусы образы Алексей Учителдең «Ҡатынының көндәлеге (Дневник его жены)» фильмында күрһәтелгән.

Сығышы, ғаиләһе[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Иван Алексеевич Бунин — тамырҙары XV быуатҡа киткән һәм үҙ гербы булған дворян тамырлы шәхес. Уның туғандары араһында шағирә Анна Бунина, әҙәбиәтсе Василий Жуковский һәм башҡа мәҙәниәт, фән эшмәкәрҙәре. Ҡанбабалары дәрәжәле урындарҙа эшләгән. Яҙыусының атаһы — помещик Алексей Николаевич Бунин (1827—1906) — уҡыуын беренсе кластан һуң ташлаған. Ун алты йәшенән губерна канцелярияһына эшкә урынлашҡан. Ҡырым һуғышында ҡатнашҡан. Белеме булмаһа ла, уҡырға бик яратҡан[6].

1856 йылда һуғыштан ҡайтҡас, Алексей Николаевич ике туған ҡәрҙәшенең ҡыҙы Людмила Александровна Чубароваға өйләнгән (1835(?) — 1910)[6].

Иван Алексеевич 1870 йылдың 10 октябрендә Воронежда тыуған. Ҡалаға Буниндар улдарына белем биреү ниәте менән 1867 йылда күсенеп, фатирға ингән. Иван дүрт йәшлек сағында Буниндар Елецк өйәҙендәге Бутырки тигән ғаилә поместьеһына күсенәләр. Гувернёры — Мәскәү университеты студенты Николай Осипович Ромашков малайҙы иртә уҡырға өйрәтә, әҙәбиәткә һәүәҫләндерә.

Бунин һәм Ислам[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Иван Бунин Ислам тураһында тәүге мәғлүмәттәрҙе К. Николаев тәржемәһендәге (1864) Ҡөрьәндән алған. Был баҫма башҡаларына ҡарағанда төп нөсхәгә яҡыныраҡ булған.

Ислам тураһында уҡыған китаптарынан тыш ул мосолман илдәрендә күп сәйхәт итеп мәғлүмәт йыйған, фекер туплаған. Төркиәнән йөрөп ҡайтҡас, В. Н. Муромцева- Бунина әйтеүенсә, «Ислам уның күңеленә тәрән үтеп ингән»[7].

1902—1909 йылдарҙа «Белем» нәшриәтендә Буниндың «Шиғырҙар 1903—1906» беренсе әҫәрҙәр йыйынтығы сыға (Спб, 1906). Унда айырым бүлек Ҡөрьән, ғәрәп Шәреғенә бәйле легендаларҙан, шиғырҙарҙан тора. Ул бүлек «Ислам» тип аталған һәм 19 шиғырҙан торған: «Юл күрһәткес тамғалар» (1903—1906), «Көтөүселәр» (1905), «Мираж» (1903), «Ҡәғбәнең Ҡара ташы» (1903—1905), «Зирәк аҡыллыларға» (1903—1906), «Йәшел әләм» (1903—1906), «Изге ҡәбер» (1903—1906), «Хыянат өсөн» (1903—1905), «Авраам» (1903—1906), «Ҡәҙер кисәһе» (1903), «Иблис — Аллаһҡа» (1903—1906), « Ендәр» (1903—1906), «Зәйнәб» (1903—1906), «Тау итәктәре» (1903—1904), «Аҡ ҡанаттар» (1903—1906), «Суфия кәшәнәһе» (1903—1905), «Тәмджид» (1905), «Ҡош» (1903—1906), «Сер» (1905).

«Ислам» бүлегендәге ун туғыҙ шиғыр 1912 йылда «Шиғырҙар 1903—1906» яңынан баҫыла, әммә дөйөм баш менән тупланмай. Өсөнсө тапҡыр шәлкем 1915 йылда, шағирҙың әҫәрҙәренең тулы йыйынтығында сыға[8][9].

Әл-Ҡәҙер кисәһе[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

И. А. Бунин Ҡөрьәндең урыҫ теленә тәржемәһен даими үҙе менән йөрөткән, уҡыған. Шиғырҙар яҙған. Бына шуларҙың береһе:


И. А. Бунин. «Ночь Аль-Кадра»

Ночь Аль-Кадра. Сошлись, слились вершины,
И выше к небесам воздвиглись их чалмы.
Пел муэдзин. Еще алеют льдины.
Но из теснин, с долин уж дышит холод тьмы.

Ночь Аль-Кадра. По темным горным склонам
Еще спускаются, слоятся облака.
Пел муэдзин. Перед великим Троном
Уже течет, дымясь, Алмазная река.

И Гавриил — неслышно и незримо —
Обходит спящий мир. Господь, благослови
Незримый путь святого пилигрима
И дай земле твоей ночь мира и любви!
1903 г.

И. А. Бунин. Ҡәҙер кисәһе (Гүзәл Ситдиҡова тәржемәһе)

Был төндә фәрештәләр Ғәрештән ергә төшә. Ҡөрьән(97:4)

Ҡәҙер кисе. Һырттар ҡушылышты,
Салмалары бейек күккә менде.
Аҙан моңо. Боҙ ҡаялар алһыу.
Тик тарлауыҡ һалҡын бөркә инде.

Ҡәҙер кисе. Бөләңгерт үңергә
Ялпы-ялпы төшә әле болот,
Аҙан моңо. Ғәреш тәхетенән
Аҫылташтар аға йылға булып.

Ябраилдың өнһөҙ-тынһыҙ юлы
Донъя иңләй. Мәрхәмәтле Илаһ,
Фәрештәнең изге сәфәренән
Ҡалдырһаңсы ерҙә һөйөү-иман !

Сығанаҡтар[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Иҫкәрмәләр[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

  1. VIAF — 2012.
  2. Немецкая национальная библиотека, Берлинская государственная библиотека, Баварская государственная библиотека и др. Record #118638084 // Общий нормативный контроль (GND) — 2012—2016.
  3. 3,0 3,1 BNF танытҡысы: асыҡ мәғлүмәт платформаһы — 2011.
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 Михайлов О. Н. Краткая литературная энциклопедияМ.: Советская энциклопедия, 1962. — Т. 1.
  5. 5,0 5,1 5,2 Михайлов О. Н. Бунин Иван Алексеевич // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969.
  6. 6,0 6,1 Морозов, 2011, с. 11
  7. Муромцева-Бунина В. Н. Жизнь Бунина, 1870—1906. Беседы с памятью / Сост., предисл. И примеч. А. К. Бабореко. М.: Советский писатель. 1989 — 46 с.
  8. Бунин И. А. Полное собрание: В 6 т. Петроград: товарищество А. Ф. Маркс, — 1915 — т. 3, с. 57—66.
  9. Шагаева З. А. Итерпретация символов и терминов восточной тематики в поэтическом цикле «Ислам» И. А. Бунина // Научное сообщество студентов XXI столетия. ГУМАНИТАРНЫЕ НАУКИ: сб. ст. по мат. XXXI междунар. студ. науч.-практ. конф. № 4(31). (дата обращения: 05.06.2018)