Лукашевич Татьяна Николаевна

Википедия — ирекле энциклопедия мәғлүмәте
Перейти к навигации Перейти к поиску
Лукашевич Татьяна Николаевна
Заты ҡатын-ҡыҙ
Гражданлығы Flag of the Soviet Union.svg СССР
Flag of Russia.svg Рәсәй империяһы
Тыуған көнө 21 ноябрь 1905({{padleft:1905|4|0}}-{{padleft:11|2|0}}-{{padleft:21|2|0}})[1]
Тыуған урыны Рәсәй империяһы, Днепр
Вафат булған көнө 2 март 1972({{padleft:1972|4|0}}-{{padleft:3|2|0}}-{{padleft:2|2|0}})[1] (66 йәш)
Вафат булған урыны СССР, Мәскәү ҡалаһы
Ерләнгән урыны Востряковское зыяраты[d]
Һөнәр төрө кинорежиссёр, сценарий яҙыусы
Эш биреүсе Мосфильм[d]
Центрнаучфильм[d]
Уҡыу йорто Всероссийский государственный институт кинематографии имени С. А. Герасимова[d]
Әүҙемлек осороноң башланыуы Ошибка Lua в Модуль:Wikidata на строке 199: Функция для отображения свойства не найдена.
Әүҙемлек осороноң тамамланыуы 1964
Маҡтаулы исемдәре һәм башҡа бүләктәре
Хеҙмәт Ҡыҙыл Байраҡ ордены

Лукашевич Татьяна Николаевна (21 ноябрь 1905, Екатеринослав — 2 март 1972, Мәскәү) — совет кинорежиссеры һәм сценарисы.

Биографияһы[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

1927 йылда Дәүләт кинематография техникумының (буласаҡ ВГИК) режиссер факультетын тамамлай. А. Ходатаевтың «Одна из многих» һәм Борис Барнеттың «Москва в Октябре» картиналарында режиссер ассистенты булып эшләй[2]. 1928 йылда тәү башлап «Война империалистической войне» фәнни-популяр фильмының режиссеры булараҡ сығыш яһай[3]. 1929 йылда «Межрабпомфильм» киностудияһында үҙ сценарийы буйынса «Преступление Ивана Караваева» нәфис фильмын ҡуя. 1932 йылдан — «Мосфильм» киностудияһы режиссеры.

Бөйөк Ватан һуғышы ваҡытында Татьяна Лукашевич «Воентехфильм» студияһында эшләй, унда бер нисә документаль һәм фәнни-популяр фильм ҡуя. «Суд чести» һәм «Заговор обречённых» картиналары өҫтөндә эшләгәндә икенсе режиссер булараҡ ҡатнаша.

Әммә уға үҙ аллы ҡуйған нәфис фильмдары һәм фильм-спектаклдәре: «Подкидыш», «Свадьба с приданым», «Аттестат зрелости», «Слепой музыкант» һәм башҡалар дан килтерә. Уның таҫмаларының күбеһе балаларға йәки үҫмерҙәргә, оло тормошҡа аяҡ баҫыусыларға бағышлана.

1972 йылда 67-се йәшендә вафат була, Мәскәүҙә Востряковский зыяратында ерләнгән[4].

Фильмдары[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Нәфис[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

  • «Преступление Ивана Караваева» (1929);
  • «Весенние дни» (1934, совм. с Рубеном Симоновым);
  • «Гаврош» (1937);
  • «Подкидыш» (1939);
  • «Учитель танцев» (1952);
  • «Анна Каренина» (1953);
  • «Свадьба с приданым» (1953, совм. с Борисом Равенских);
  • «Аттестат зрелости» (1954);
  • «Крылья» (1956);
  • «Они встретились в пути» (1957);
  • «Заре навстречу» (1959);
  • «Слепой музыкант» (1960);
  • «Ход конём» (1962);
  • «Остров Колдун» (1964).

Документаль һәм фәнни-популяр[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

  • «Война империалистической войне» (1928);
  • «Уход за больными»;
  • «Советская Чувашия».

Бүләктәре[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

- Хеҙмәт Ҡыҙыл Байраҡ ордены (7 март 1960 йыл) — Халыҡ-ара ҡатын-ҡыҙҙар көнөнөң 50 йыллығы уңайынан һәм Советтар Союзы ҡатын-ҡыҙҙарының коммунистик төҙөлөштә әүҙем ҡатнашҡанлығын билдәләп, һәм уларҙың йәш быуынды тәрбиәләү буйынса Совет дәүләте алдындағы хеҙмәттәре, хеҙмәттә юғары күрһәткестәргә өлгәшкәне һәм емешле йәмәғәт эшмәкәрлеге өсөн[5]

Иҫкәрмәләр[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Һылтанмалар[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]