Пирамович Гжегож

Википедия — ирекле энциклопедия мәғлүмәте
Перейти к навигации Перейти к поиску
Пирамович Гжегож
Рәсем
Заты ир-ат
Гражданлығы Chorągiew królewska króla Zygmunta III Wazy.svg Речь Посполитая[d]
Тыуған көнө 25 ноябрь 1735({{padleft:1735|4|0}}-{{padleft:11|2|0}}-{{padleft:25|2|0}}) или 1735[1][2][3]
Тыуған урыны Речь Посполитая[d], Поляк Короллеге тажы[d], Малопольская провинция[d], Русское воеводство[d], Львовская земля[d], Львов
Вафат булған көнө 14 ноябрь 1801({{padleft:1801|4|0}}-{{padleft:11|2|0}}-{{padleft:14|2|0}}) или 29 декабрь 1801({{padleft:1801|4|0}}-{{padleft:12|2|0}}-{{padleft:29|2|0}})[1]
Вафат булған урыны Польша, Бяльский повят[d], Мендзыжец-Подляский[d][4]
Яҙма әҫәрҙәр теле поляк теле
Һөнәр төрө фәлсәфәсе, шағир, уҡытыусы
Ойошма йәки клуб ағзаһы Варшавское общество друзей наук[d] һәм Тарговицкая конфедерация[d]
Уҡыу йорто Львовская иезуитская коллегия[d]
Монашеский орден иезуиты[d]
Commons-logo.svg Пирамович Гжегож Викимилектә

Гжегож Пирамович ( пол. Grzegorz Piramowicz , Григор Пирумян ; 25 ноябрь 1735(17351125), Львов - 14 ноябрь 1801, Мендзыжец-Подляски) - поляк педагогы, рим католик руханийы, дин таратыусы, педагог, яҙыусы һәм шағир, тәржемәсе, философ.

Биографияһы[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Львов патрицийы Якуб һәм Анна Никорович әрмән сәүҙәгәрҙәр ғаиләһендә тыуған.

Луцк һәм Львовта иезуит коллегияларында уҡыған.

Иезуиттар ордены ағзаһы (1754-1773).

1767 йылда Львов кастелянының улдарына опекун сифатында Францияға һәм Италияға сәйәхәт итә, унда фәлсәфә һәм педагогикала төрлө ағымдар менән таныша.

1770-1773 йылдарҙа Львовта иезуит коллегияһында философия уҡыта.

1773 йылда Куровола дин әһеле була (Пулава янында).

1773-1794 йылдарҙа Эдукция комиссияһы секретары, Речь Посполитаяла мәғариф ойоштороу тураһында төп законын (1781) төҙөүселәрҙең береһе.

Халыҡ мәктәптәре инспекторы функцияларын башҡара. 1775-1787 йылдарҙа Элементар дәреслектәр йәмғиәтенең мәктәп эштәре буйынса комиссияһы секретары.

Тарговица Конфедерацияһы ағзаһы (1792). [

Варшава фән дуҫтары йәмғиәте эшендә ҡатнаша [5].

1794 йылда поляк восстаниеһы баҫтырылғандан һуң эмиграцияла йәшәй. Тарговица конфедерацияһы тарҡатылғандан һуң, Пирамович үҙенең барлыҡ вазифаларын юғалтҡан; фәҡирлеккә төшкән ауырыу килеш ул Польша магнаттары йорттарында приют эҙләргә мәжбүр булған. Асыҡланмаған сәбәптәр арҡаһында ул Австрия Хөкүмәте тарафынан ваҡытлыса төрмәгә оҙатылған (1797). 1797-1800 йылдарҙа Краковтағы полиция күҙәтеүе аҫтында була.

Мәғрифәтселеге[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Польшала милли мәғариф системаһын тергеҙеүгә йүнәлтелгән эшсәнлегендә ул дәүләт мәктәптәрен ойоштороуға айырыуса иғтибар бирә. Риторика буйынса дәреслек, мәхәллә мәктәптәре өсөн алфавит, балалар һәм үҫмерҙәр өсөн шиғырҙар һ.б. уның редакцияһында сыға.

Хәтер[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Кельц, Лодзь, Вроцлав, Щецин ҡалаларында Пирамович исемендәге урамдар бар.

Иҫкәрмәләр[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

  1. 1,0 1,1 Dr. Constant v. Wurzbach Piramowicz, Gregor // Biographisches Lexikon des Kaiserthums Oesterreich: enthaltend die Lebensskizzen der denkwürdigen Personen, welche seit 1750 in den österreichischen Kronländern geboren wurden oder darin gelebt und gewirkt habenWien: 1856. — Vol. 22. — S. 322.
  2. NUKAT — 2002.
  3. MAK
  4. Храневич К. И. Пирамович, Григорий // Энциклопедический словарьСПб.: Брокгауз — Ефрон, 1898. — Т. XXIIIа. — С. 635.
  5. Храневич К. И. Пирамович, Григорий // Энциклопедический словарь — СПб.: Брокгауз — Ефрон, 1898. — Т. XXIIIа. — С. 635.

Һылтанмалар[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]