Тарас Григорьевич Чубай

Википедия — ирекле энциклопедия мәғлүмәте
Тарас Григорьевич Чубай
Зат ир-ат
Рәсем
Гражданлыҡ  Украина
 СССР
Тыуған көнө 21 июнь 1970({{padleft:1970|4|0}}-{{padleft:6|2|0}}-{{padleft:21|2|0}}) (53 йәш)
Тыуған урыны Львов, Украина Совет Социалистик Республикаһы, СССР
Һөнәр төрө шағир, композитор, йырсы, гитарасы
Уҡыу йорто Львовская национальная музыкальная академия имени Николая Лысенко[d]
Ҡатнашыусы Евромайдан[d]
Музыка ҡоралы гитара һәм вокал[d]
Жанр Рок һәм авторская песня[d]
Маҡтаулы исемдәре һәм башҡа бүләктәре
заслуженный артист Украины Украинаның халыҡ артисы
 Тарас Григорьевич Чубай Викимилектә

Тарас Григорьевич Чубай (укр. Тарас Григорович Чубай, 1970 йылдың 21 июнендә Львовта тыуған) — украин йырсыһы, рок-музыкант һәм композитор, «Плач Єремії» төркөмө вокалисы һәм уның йырҙары авторы, Украинаның халыҡ артисы (2017)[1], Украинаның атҡаҙанған артисы (2008)[2]. Үҙ карьераһы дауамында 100-ҙән ашыу йыр яҙа, 11 альбомын баҫтыра һәм «Крайслер-Империал» операһы өсөн увертюра яҙа.

Биографияһы[үҙгәртергә | сығанаҡты үҙгәртеү]

Украин шағиры, тәржемәсе һәм сәнғәт тарихсыһы Григорий Чубай ғаиләһендә тыуған. С. Крушельнецкий исемендәге Львов музыка училищеһын һәм Львов консерваторияһын тамамлай. Студент йылдарында, 1987 йылдан алып 1992 йылға тиклем, «Ҡайғырмағыҙ!» (укр. Не журись!) театр спектаклдәрендә ҡатнаша. 1990 йылда бас-гитарасы Всеволод Дячишин менән бергә «Плач Єремії» төркөмөн ойоштора, унда беҙҙең көндәргә тиклем сығыш яһай.

1999 йылда Киевҡа күсә. «Скрябин» төркөмө менән ике альбом яҙҙыра — «Наше Різдво» (рус. Наше Рождество) һәм «Наші партизани» (рус. Наши партизаны). 2003 йылдың 11 сентябрендә «Украина» һарайында яңғыҙ концерт менән сығыш яһай, үҙенең «Світло і сповідь» альбомын тәҡдим итә. Концертта уның «Плач Єремії» төркөмө, «Львов виртуоздары» камера оркестры, «Пиккардийская терция» музыкаль берекмәһе ҡатнаша[3].

2008 йылда Тарас Чубайға «Украинаның атҡаҙанған артисы» исеме бирелә.

2017 йылдың 24 авгусында Украина президенты указы менән уға «Украинаның халыҡ артисы» исеме бирелде.

Өйләнгән, өс балаһы бар.

Дискографияһы[үҙгәртергә | сығанаҡты үҙгәртеү]

Плач Єремії[үҙгәртергә | сығанаҡты үҙгәртеү]

    • Двері, котрі насправді є (1993)
    • Най буде все як є… (1995)
    • Хата моя (1997)
    • Добре (1998)
    • Світло і сповідь ч.1 (2003)

Башҡалар[үҙгәртергә | сығанаҡты үҙгәртеү]

    • Постать Голосу (1988)
    • Наше Різдво (1998)
    • Наші партизани (2000)
    • Наш Івасюк (2002)

Тарас Чубай & Kozak System[үҙгәртергә | сығанаҡты үҙгәртеү]

  • «Пісні самонаведення» (2014)

Маҡтаулы исемдәре[үҙгәртергә | сығанаҡты үҙгәртеү]

Украинаның атҡаҙанған артисы (13.11.2008)

Украинаның халыҡ артисы (24.08.2017)

Иҫкәрмәләр[үҙгәртергә | сығанаҡты үҙгәртеү]

Һылтанмалар[үҙгәртергә | сығанаҡты үҙгәртеү]

Страницы Тараса Чубая[үҙгәртергә | сығанаҡты үҙгәртеү]

Интервью[үҙгәртергә | сығанаҡты үҙгәртеү]