Аттамыш

Википедия — ирекле энциклопедия мәғлүмәте
Перейти к навигации Перейти к поиску
Аттамыш
Характеристика
Оҙонлоғо 11 км
Һыу ағымы
Тамағы Оло Әҙәм
 · Урынлашыуы уң ярына тамағынан 2,9 км өҫтәрәк
Урынлашыуы
Һыу бассейны

Илдәр Рәсәй Рәсәй
Регион Башҡортостан Республикаһы, Силәбе өлкәһе, Свердловск өлкәһе

АттамышРәсәйҙәге йылға. Башҡортостан Республикаһы/ Силәбе өлкәһе, Свердловск өлкәһе[1] биләмәләрендә аға. Йылға Оло Әҙәм йылғаһының уң ярына тамағынан 2,9 км өҫтәрәк ҡушыла. Йылға оҙонлоғо 11 км.

Һыу реестры мәғлүмәттәре[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Рәсәй дәүләт һыу реестры мәғлүмәте буйынса йылға Кама һыу бассейны округында урынлашҡан, һыу хужалығы участкаһыӘй йылғаһы башынан тамағына тиклем. Бәләкәй йылға бассейны (йылға эске бассейны) — Ағиҙел, йылға бассейны — Кама[2].

Һыу ресурстарының федераль агентлығы тарафынан әҙерләнгән Рәсәй Федерацияһы территорияһын һыу хужалығы буйынса районлау геоинформация системаһы мәғлүмәттәре буйынса[2]:

  • Дәүләт һыу реестрында һыу объектының коды — 10010201012111100021788
  • Гидрологик өйрәнеү (ГӨ) буйынса коды — 111102178
  • Бассейн коды — 10.01.02.010
  • ГӨ буйынса томы — 11
  • ГӨ буйынса сығарылыш — 1

Этимологияһы[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Аттамыш атамаһының килеп сығышы тураһында ышаныслы сығанаҡтар юҡ. Силәбе өлкәһенең Ҡуҫа районында сыҡҡан "Жизнь района" тигән гәзиттәге мәҡәләлә ошондай мәғлүмәт бирелә: Источниками водоснабжения Верхнего Никольского пруда являются речки Аттамыш («Ат» — конь, «Тамыш(з)» — капать, течь) и Большой Азям [3]

Аттамыш - башҡорт диалектында атлам һүҙенә -ыш аффиксы ҡушып яһалған булыуы ла ихтимал (ырамлы, йөрөшлө мәғәнәһендә) [4]

Иҫкәрмәләр[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

  1. «Рәсәй гидротехник ҡоролмалар регистры һәм дәүләт һыу кадастры үҙәге».
  2. 2,0 2,1 РФ һыу реестры: Аттамыш.
  3. А. Ершова. Приглашаем на прогулку по Никольским местам - "Жизнь района", 2019, 25 мая 2019
  4. Башҡорт теленең һүҙлеге. 2 томлыҡ. - Мәскәү, 1993. - 1-се том, 89-сы бит

Һылтанмалар[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Сығанаҡтар[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

  • Ресурсы поверхностных вод СССР: Гидрологическая изученность. Т. 11. Средний Урал и Приуралье. Вып. 1. Кама/ Под ред. В. В. Николаенко. — Л.: Гидрометеоиздат, 1966. — 324 с.