Иткин Моисей Рувимович

Википедия — ирекле энциклопедия мәғлүмәте
Перейти к навигации Перейти к поиску
Иткин Моисей Рувимович
Заты ир-ат
Гражданлығы Flag of the Soviet Union.svg СССР
Flag of Russia.svg Рәсәй
Тыуған көнө 15 март 1920({{padleft:1920|4|0}}-{{padleft:3|2|0}}-{{padleft:15|2|0}})
Тыуған урыны Совет Рәсәйе, Дондағы-Ростов
Вафат булған көнө 29 май 2005({{padleft:2005|4|0}}-{{padleft:5|2|0}}-{{padleft:29|2|0}}) (85 йәш)
Вафат булған урыны Рәсәй, Дондағы-Ростов
Һөнәр төрө шағир, табип
Ойошма йәки клуб ағзаһы Союз российских писателей[d]
Жанр шиғриәт
Маҡтаулы исемдәре һәм башҡа бүләктәре
медаль «За победу над Германией в Великой Отечественной войне 1941—1945 гг.» «Хәрби хеҙмәттәре өсөн» миҙалы «Хеҙмәт ветераны» миҙалы юбилейная медаль «Сорок лет Победы в Великой Отечественной войне 1941—1945 гг.» медаль Жукова медаль «Китайско-советская дружба» I дәрәжә Ватан һуғышы ордены
Һуғыш/алыш Бөйөк Ватан һуғышы

Иткин Моисей Рувимович (15 март 1920 йыл29 май 2005 йыл) — шағир, табип. 1977 йылдан СССР Яҙыусылар союзы ағзаһы. Бөйөк Ватан һуғышында ҡатнашыусы, хәрби табип, медицина хеҙмәте майоры.

Биографияһы[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Моисей Рувимович Иткин табип ғаиләһендә тыуа. 1944 йылда Ташкент медицина институтының дауалау факультетын тамамлай. 1944—1954 йылдарҙа Үзбәкстанда хәрби табип булып, 1955—1958 йылдарҙа Монголияла совет экспедицияһының табибы булып эшләй. 1958—1984 йылдарҙа Дондағы Ростовта табип-офтальмолог. Бөйөк Ватан һуғышында ауыр яраланған.

Моисей Иткин 2005 йылдың 29 майында вафат була. Дондағы Ростов ҡалаһының йәһүдтәр зыяратында ерләнгән.

Ижады[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Әҙәби эшмәкәрлеген 1950 йылда башлай. 1993—2004 йылдарҙа уның туғыҙ шиғырҙар йыйынтығы сыға.

Төп баҫмалары: «Донская волна» журналында 65 шиғыры; «Синий голос» коллектив йыйытығында 46 шиғыры. Ростиздат, 1990.

Моисей Иткин — рус шиғриәтендәге Тютчев йүнәлешендә ижад итеүсе шағир.

Орден Полярной звезды (4 тип с 1970 года)

«Созвучие» Ростов әҙәби түңәрәгенең эшендә әүҙем ҡатнаша, йәш шағирҙарҙы шиғриәт оҫталығына өйрәтә.

Наградалары[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Моисей Рувимович Иткин беренсе дәрәжә Ватан һуғышы ордены менән, «За боевые заслуги», «За победу над Германией» миҙалдары, монгол ордены «Полярная звезда», ҡытай ордены «Знак Дружбы», «Ветеран труда», «40 лет Победы», «Георгий Жуков» миҙалдары һ. б. миҙалдар менән бүләкләнгән.

Өлкә әҙәбиәт премиялары лауреаты.

85 йәшлек юбилейы уңайынан Ростов өлкәһе Мәҙәниәт министрлығының Рәхмәт хаты менән бүләкләнә.

Әҫәрҙәре[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Айырым баҫмалар

  • Многоэтажное дерево: Поэтический сборник. — Ростов н/Д: Личный интерес, 1993.
  • Нечаянная книга: Поэтический сборник. — Ростов н/Д: Гефест, 1996.
  • Сонет с цветком: Поэтический сборник. — Ростов н/Д, 1998.
  • Синица в небе: Поэтический сборник. — Ростов н/Д, 1998.
  • Из двух книг: Поэтический сборник. — Ростов н/Д, 2000.
  • Серебряная нить: Поэтический сборник. — Ростов н/Д, 2000.
  • На флейте и виоле (Моё избранное): Поэтический сборник. — Ростов н/Д, 2001.
  • Вернуть рассвет (Седьмая книга стихов): Поэтический сборник. — Ростов н/Д, 2003.
  • И нету повторений…: Поэтический сборник. — Таганрог: Ю. Д. Кучмы, 2004.

Әҙәбиәт[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

  • Дон литературный. Писатели России. Шолоховский край. XIX—XXI вв.:справ. изд., Сост. Губанов Г. — Ростов н/Д, 2006. — 512 с. ISBN 5-481-00623-5

Һылтанмалар[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]