Бархин Григорий Борисович

Википедия — ирекле энциклопедия мәғлүмәте
Перейти к навигации Перейти к поиску
Бархин Григорий Борисович
Заты ир-ат
Гражданлығы Flag of Russia.svg Рәсәй империяһы
Flag of the Soviet Union.svg СССР
Тыуған көнө 20 март 1880({{padleft:1880|4|0}}-{{padleft:3|2|0}}-{{padleft:20|2|0}})[1]
Тыуған урыны Рәсәй империяһы, Пермь[1]
Вафат булған көнө 11 апрель 1969({{padleft:1969|4|0}}-{{padleft:4|2|0}}-{{padleft:11|2|0}})[1] (89 йәш)
Вафат булған урыны СССР, РСФСР, Мәскәү ҡалаһы[1]
Ерләнгән урыны Введенское зыяраты[d]
Һөнәр төрө архитектор
Эш биреүсе Мәскәү архитектура институты (дәүләт академияһы)
Уҡыу йорто Одесса художество училищеһы[d]
Юғары сәнғәт училищеһы
Ғилми дәрәжә архитектура докторы[d]
Уҡыусылар Жуков Яков Николаевич[d]
Маҡтаулы исемдәре һәм башҡа бүләктәре
РСФСР-ҙың атҡаҙанған фән һәм техника эшмәкәре Хеҙмәт Ҡыҙыл Байраҡ ордены
Статус авторского права как автора работы защищены авторским правом[d]

Бархин Григорий Борисович (20 март 1880 йыл, Пермь11 апрель 1969 йыл, Мәскәү) — СССР архитекторы, ҡала планлаштырыусы, архитектура теоретигы, уҡытыусы, Төҙөлөш һәм архитектура академияһының ағза-корреспонденты (1956), РСФСР-ҙың атҡаҙанған фән һәм техника эшмәкәре. Архитекторҙар Борис һәм Михаил Бархиндарҙың атаһы.

Биографияһы[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Григорий Борисович (Герш Беркович) Бархин 1880 йылдың 20 мартында Пермдә [2] һөнәрсе-маляр ғаиләһендә тыуған. Бала сағын Байкал аръяғында үткәрә. 1897 йылда Одесса сәнғәт училищеһын тамамлай. Император сәнғәт академияһында Юғары сәнғәт училищеһы курсын тамамлай (1901-1908). «Городское православное кладбище в окрестностях столицы» (05/19/1898) проекты өсөн рәссам исеме ала[3] 4/19/1898) [3].

1909 йылдан Мәскәү архитектура институтында уҡыта, 1930 йылдан - профессор. 1908-1912 йылдарҙа Мәскәүҙә һынлы сәнғәт музейы һәм Бородино күпере төҙөгәндә архитектор Р. И. Клейндың ярҙамсыһы булып эшләй[4].

Мәскәү архитектура йәмғиәте (MAO; 1923-1930 йылдар) эшендә ҡатнаша (1923-1926), «МАО конкурстары» (1923-1926 йылдар) баҫмаһын һ. б. редакциялай. 1932 йылда СССР Архитекторҙар союзын ойоштороусыларҙың береһе була.

1930-сы йылдарҙа Мәскәү ҡала Советының архитектура-планлаштырыу остаханаһын етәкләй[5].

1969 йылдың 11 апрелендә Мәскәүҙә вафат була. Уны Введенский зыяратында ерләйҙәр (25-се участка).

Проекттары һәм биналары[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Известия газетаһы бинаһы
  • Севастополде төҙөү проекты, СССР, (1943-1946);
  • СССР, [Мәскәүҙе реконструкциялау буйынса проектлау эштәре, (1933-1938);
  • СССР, Ҡырымда Саҡ районында дауалау йорто (1929);
  • «Известия» газетаһы йорто (1925-1927);
  • Түбәнге Новгород ҡалаһы янындағы көкөрт һәм азот кислотаһы заводы (1915-1916).

Китаптары[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

  • Рабочий дом и рабочий поселок-сад. — М., 1922.
  • Архитектура театра. — М., 1947.

Шулай уҡ ҡарағыҙ[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

  • Конструктивизм в архитектуре Москвы

Иҫкәрмәләр[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Бархин Григорий Борисович // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969.
  2. Л. Л. Полевой. Русские евреи. Аналитический справочник. — Нью-Йорк — Портланд, Орегон. — 2010.
  3. 3,0 3,1 Справочник Императорской Академии художеств, 1915, с. 291
  4. Бархин Григорий Борисович // Москва. Энциклопедический справочник. — М.: Большая Российская Энциклопедия — 1992.
  5. Заварихин С. П., Фалтинский Р. А. Капитал и архитектура: История архитектуры и строительства банковских зданий в России — Санкт-Петербург: Стройиздат СПб, 1999. — Б. 386. — ISBN 5-87897-055-4.

Әҙәбиәт[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

  • Зодчий, педагог, общественный деятель // «Архитектура СССР». — 1960. — № 7.
  • Зодчие Москвы времени эклектики, модерна и неоклассицизма (1830-е — 1917 годы): илл. биогр. словарь / Гос. науч.-исслед. музей архитектуры им. А.В.Щусева и др — 1998.
  • С. Н. Кондаков Юбилейный справочник Императорской Академии художеств. 1764-1914 — 1915.