Волленберг Николай Львович

Википедия — ирекле энциклопедия мәғлүмәте
Перейти к навигации Перейти к поиску
Николай Львович Волленберг
Тыуған ваҡыты

1892({{padleft:1892|4|0}})

Тыуған урыны

Динабург, Витебск губернаһы, Рәсәй империяһы

Үлгән ваҡыты

1937({{padleft:1937|4|0}})

Вафат урыны

Мәскәү, СССР

Хеҙмәт иткән урыны

Совет Социалистик Республикалар Союзы СССР

Ғәскәр төрө

РИА, ВЧКОГПУ-ГУГБ НКВД

Хеҙмәт итеү йылдары

СССР флагы 19181937

Хәрби звание

Ҡалып:СССР, Дәүләт именлеге майоры

Наградалар һәм премиялар
Ҡыҙыл Байраҡ ордены
Ҡалып:Дәүләт именлегенең Почётлы хеҙмәткәре Ҡалып:Дәүләт именлегенең Почётлы хеҙмәткәре

Волленберг Николай Львович (18921937) — совет разведчигы һәм махсус хеҙмәттәр эшмәкәре, дәүләт хәүефһеҙлеге майоры; Башҡорт АССР-ының Ғәҙәттән тыш комиссияһы рәйесе (1921—1922). Башҡорт АССР-ының ГПУ — ОГПУ -ның бүлеге начальнигы (1922—1926). Ҡаҙаҡ ССР-ы буйынса СССР-ҙың Халыҡ Комиссарҙары Советы ҡарамағындағы ОГПУ тулы хоҡуҡлы вәкиле (1928—1930). Иранда СССР-ҙың Халыҡ Комиссарҙары Советы ҡарамағындағы ОГПУ резиденты (1933—1934). Данцигта СССР-ҙың НКВД ГУГБ-ның резиденты (1934—1936).

Биографияһы[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

1892 йылда Витебск губернаһындағыДинабург ҡалаһында (хәҙерге Даугавпилс, Латвия) хеҙмәткәрҙәр ғаиләһендә тыуған.

1910 йылдан алып Ҡара диңгеҙ флотында сауҙа судноларында матрос булып хеҙмәт итә. 1914 йылдан Беренсе донъя һуғышында ҡатнаша. 1917 йылдан алып Белоруссияла Ҡыҙыл гвардияны ойоштороусыларҙың береһе, Граждандар һуғышында ҡатнашыусы[1]. 1920 йылдан — Могилёв һәм Гомель ЧК-һы рәйесе. 1921 йылдан башлап СССР-ҙың Халыҡ Комиссарҙары Советтары ҡарамағындағы Башҡорт АССР-ның Ғәҙәттән тыш комиссияһы рәйесе. 1922 йылдан алып РСФСР-ҙың НКВД-һы ҡарамағындағы ГПУ — Башҡорт АССР-ында СССР-ҙың Халыҡ Комиссарҙары Советы эргәһендәге ОГПУ бүлеге начальнигы.

1926 йылдан Иҡтисад идаралығы начальнигы ярҙамсыһы (ЭКУ), 1927 йылдан СССР-ҙың Халыҡ Комиссарҙары Советтары ҡарамағындағы ОГПУ-ның Көнсығыш бүлеге начальнигы урынбаҫары. 1928 йылдан Ҡаҙаҡ АССР-ында СССР-ҙың Халыҡ Комиссарҙары Советтары ҡарамағындағы ОГПУ-ның тулы хоҡуҡлы вәкиле. 1930 йылдан СССР-ҙың Халыҡ Комиссарҙары Советтары ҡарамағындағы ОГПУ-ның Иҡтисад идаралығы начальнигы урынбаҫары.

1933 йылдан — СССР-ҙың тышҡы разведкаһында резидент һәм Ирандағы СССР-ҙың Халыҡ Комиссарҙары Советтары ҡарамағындағы ОГПУ резидентураһының етәксеһе (полпредство атташе вазифаһы аҫтында). 1934 йылдан Данцигта СССР-ҙың НКВД ГУГБ-ның резиденты (СССР-ҙың вице-консулы вазифаһында Гроднев фамилияһы аҫтында)[1].

1937 йылда Мәскәүҙә ҡаты ауырыуҙан һуң вафат була.

Наградалары[1][үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Ордендары[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Айырма билдәләре[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

  • Именлек хеҙмәтенең почетлы хеҙмәткәре (1924)
  • Именлек хеҙмәтенең почетлы хеҙмәткәре (1932)
  • СССР-ҙың Халыҡ Комиссарҙары Советтары ҡарамағындағы ОГПУ Коллегияһының Маҡтаулы грамоталары
  • Наградлау ҡоралы

Иҫкәрмәләр[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

  1. 1,0 1,1 1,2 Энциклопедия секретных служб России / Автор-составитель А. И. Колпакиди — М.: АСТ, Астрель, Транзиткнига, 2004. — Б. 484. — 800 б. — ISBN 5-17018975-3.

Әҙәбиәт[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

  • Энциклопедия секретных служб России / Автор-составитель А. И. Колпакиди — М.: АСТ, Астрель, Транзиткнига, 2004. — Б. 484. — 800 б. — ISBN 5-17018975-3.
  • Карающий меч Сталина: Люди особого назначения / Автор-составитель Шарапов Э. П., Эйтингон Н. И. — СПб.: «Нева», 2003. — 192 б. — ISBN 5-7654-3121-6.
  • С них начиналась разведка / Автор-составитель: Антонов В. С. — М.: Вече, 2014 г. — 384 б. — ISBN 978-5-4444-1919-9.
  • Дегтярёв К., Колпакиди А. И. Внешняя разведка СССР — М.: Эксмо, 2009. — 736 б. — ISBN 978-5-699-34180-1.
  • Колпакиди А. И., Прохоров Д. П. Внешняя разведка России — СПб.; М.: Нева: Олма-Пресс, 2001. — ISBN 5-7654-1408-7; 5-224-02406-4.

Һылтанмалар[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]