Вафин Мөнир Мәхмүт улы

Википедия — ирекле энциклопедия мәғлүмәте
(Мөнир Вафин битенән йүнәлтелде)
Перейти к навигации Перейти к поиску
Мөнир Вафин
Исеме:

Вафин Мөнир Мәхмүт улы

Тыуған көнө:

16 ғинуар 1961({{padleft:1961|4|0}}-{{padleft:1|2|0}}-{{padleft:16|2|0}}) (58 йәш)

Тыуған урыны:

Башҡорт АССР-ының (хәҙер Башҡортостан Республикаһы) Бәләбәй районы Мәтәүбаш ауылы

Гражданлығы:

Совет Социалистик Республикалар Союзы СССР Рәсәй Рәсәй

Эшмәкәрлеге:

журналист һәм шағир

Ижад йылдары:

1985

Жанр:

журналистика һәм шиғриәт

Әҫәрҙәре яҙылған тел:

татар

Наградалары:

Башҡортостан Республикаһының атҡаҙанған мәҙәниәт хеҙмәткәре (2015), Динис Бүләков исемендәге премия (2011)[1].

Вафин Мөнир Мәхмүт улы (16 ғинуар 1961) — журналист һәм шағир, 2005 йылдан Башҡортостан Республикаһы Яҙыусылар союзы ағзаһы, Динис Бүләков исемендәге премия лауреаты (2011)[1], Башҡортостан Республикаһының атҡаҙанған мәҙәниәт хеҙмәткәре (2015).

Тормошо һәм хеҙмәт юлы[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Мөнир Мәхмүт улы Вафин 1961 йылдың 16 ғинуарында Башҡорт АССР-ының (хәҙер Башҡортостан Республикаһы) Бәләбәй районының Мәтәүбаш ауылында тыуған, урта мәктәпте шунда тамамлай. 1982—1984 йылдарҙа Совет Армияһы сафында хәрби хеҙмәттә була. 1985—1990 йылдарҙа Башҡорт дәүләт университетының филология факультетында уҡый. Студент йылдарында бындағы татар—рус бүлегендә эшләп килгән «Акчарлаклар» әҙәби-ижад түңәрәгендә шөғөлләнә, уның етәксеһе була.

1990 йылда БДУ-ла уҡыуын бөтөргәс, хеҙмәт эшмәкәлеген журналистикала башлай. Ул уҙған ХХ быуаттың 90-сы йылдарында республикала татар телендә сығып килеүсе «Өмөт» гәзитен һәм «Толпар» журналын ойоштороусыларҙың береһе, баҫманың яуаплы сәркәтибе вазифаһын башҡара, әле журналдың шиғриәт, сәнғәт һәм сатира—юмор бүлеге мөдире[2]. Бер үк ваҡыта 1994 йылдан «Азатлыҡ» радиоһының Башҡортостан буйынса үҙ хәбәрсеһе.

Әҙәби ижады[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Йәмәғәт эшмәкәрлеге[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

  • Башҡортостан Республикаһы татарҙарының төбәк милли-мәҙәни автономияһының идара ағзаһы[2]

Уның тураһында[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

  • Романов В. Певец любви к родной земле (К 55-летию поэта и публициста Мунира Вафина). «Башинформ» мәғлүмәт агентлығы, 2016, 16 ғинуар[3](рус.) (Тикшерелгән 16 ғинуар 2016)
  • Рамазанов Р. Поэт и публицист Мунир Вафин отмечает юбилей. «Башинформ» мәғлүмәт агентлығы, 2011, 16 ғинуар[4].

Китаптары[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

  • Һүҙҙәр сәстем: Шиғырҙар. — Өфө, Китап, 2001. — бит.
  • Донъя —ҡуласа: Шиғырҙар. — Ҡазан, Татарстан китап нәшриәте, 2004. — бит. (тат.)
  • Йөрәгем киҫәктәре: Шиғырҙар. — Өфө, Китап, 2007. — бит.
  • Маҡтансыҡ Ғата: Балалар өсөн шиғырҙар. — Ҡазан, Татарстан китап нәшриәте, 2011 — бит. (тат.)
  • Тынлыҡ моңо: Шиғырҙар. — Өфө, Китап, 2011. — 152 бит.  (тат.)

Маҡтаулы исемдәре һәм башҡа бүләктәре[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Иҫкәрмәләр[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Сығанаҡтар[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Һылтанмалар[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]