Нижанковский Нестор Остапович

Википедия — ирекле энциклопедия мәғлүмәте
Перейти к навигации Перейти к поиску
Нижанковский Нестор Остапович
Заты ир-ат
Гражданлығы Flag of Hungary (1896-1915; angels; 3-2 aspect ratio).svg Австро-Венгрия
Flag of Ukraine.svg Западно-Украинская народная республика[d]
Тыуған көнө 31 август 1893({{padleft:1893|4|0}}-{{padleft:8|2|0}}-{{padleft:31|2|0}})[1]
Тыуған урыны Бережаны[d], Королевство Галиции и Лодомерии[d], Цислейтания[d], Австро-Венгрия
Вафат булған көнө 10 апрель 1940({{padleft:1940|4|0}}-{{padleft:4|2|0}}-{{padleft:10|2|0}}) (46 йәш)
Вафат булған урыны Лодзь[d], Өсөнсө рейх
Ерләнгән урыны Стрый[d]
Изображение могилы
Атаһы Нижанковский, Остап Иосифович[d]
Бер туғандары Нижанкивский Степан[d]
Һөнәр төрө композитор, музыка педагогы, пианист
Эшмәкәрлек төрө классик музыка, камера музыкаһы[d], романс[d] һәм хоровая музыка[d]
Уҡыу йорто Пражская консерватория[d]
Ғилми дәрәжә фәлсәфә докторы[d]
Музыка ҡоралы фортепиано
Commons-logo.svg Нижанковский Нестор Остапович Викимилектә

Нижанковский Нестор Остапович (укр. Не́стор Оста́пович Нижанкі́вський (31 август 1893 йыл, Бережаны, Галиция, Австро-Венгрия — 10 апрель 1940 йыл, Лодзь, Өсөнсө рейх) — Украина композиторы, пианист һәм музыка тәнҡитсеһе. Философия докторы. Композитор Остап Нижанковскийҙың улы.

Биографияһы[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Нестор Остапович Нижанковский[2] 1893 йылдың 31 авгусында Бережаны ҡалаһында (хәҙер Украинаның Тернополь өлкәһе) тыуа. Львов юғары музыка институтында (хәҙерге Николай Лысенко исемендәге Львов милли музыка академияһы) һәм Вена музыка һәм башҡарыу сәнғәте академияһында фортепиано һәм композиция курсы буйынса уҡыған.

Беренсе донъя һуғышында ҡатнашыусы. Рус әсирлегенә эләгә һәм 1918 йылда ошо урындан әйләнеп ҡайта. 1926 йылда Витезслав Новак етәкселегендә Прага консерваторияһында Юғары оҫталыҡ мәктәбен тамамлай.

1929 йылдан — Львов консерваторияһында музыка-теоретика фәндәре уҡытыусыһы.

Пианист, аккомпаниатор һәм музыка тәнҡитсеһе сифатында сығыш яһай. Ю.Косачтың «Кирка з Льолею» комедияһына (1938), («Піскар», 1912; «Наймит» 1933; «Був май», «Галочка» на слова М. Обидного) хорҙарының, «За мир» ( В. Сосюра һүҙҙәре) маршының, И. Франко, И. Манжура, У. Кравченко, О. Олесь текстарына романстарҙың; эстрада йырҙарының; фортепиано әҫәрҙәренең («Імпровізація на українську тему», 1923; «Маленька сюїта», 1929; «Коломийка», «Інтермеццо») музыкаһы авторы; халыҡ йырҙарын эшкәртеү авторы.

Лодзь ҡалаһында вафат була һәмшунда ерләнә.

Иҫкәрмәләр[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Һылтанмалар[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]