Глушарин Иларий Казимирович

Википедия — ирекле энциклопедия мәғлүмәте
Перейти к навигации Перейти к поиску
Глушарин Иларий Казимирович
Заты ир-ат
Гражданлығы Flag of Russia.svg Рәсәй империяһы
Flag of the Soviet Union.svg СССР
Тыуған көнө 25 ғинуар 1895({{padleft:1895|4|0}}-{{padleft:1|2|0}}-{{padleft:25|2|0}})
Тыуған урыны Рәсәй империяһы, Калишская губерния[d], Слупецкий уезд[d], Слупца[d]
Вафат булған көнө 22 август 1963({{padleft:1963|4|0}}-{{padleft:8|2|0}}-{{padleft:22|2|0}}) (68 йәш)
Вафат булған урыны СССР, Башҡорт АССР-ы, РСФСР, Өфө
Һөнәр төрө актёр, режиссёр
Сәйәси фирҡә ағзаһы Советтар Союзы Коммунистар партияһы
Маҡтаулы исемдәре һәм башҡа бүләктәре
«Почёт Билдәһе» ордены

Глушарин Иларий Казимирович (25 ғинуар 1895, Слупцы — 22 август 1963, Өфө) — актёр һәм режиссёр. Башҡорт АССР-ының атҡаҙанған сәнғәт эшмәкәре (1945). 1943 йылдан КПСС ағзаһы[1].

Биографияһы[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Глушарин Иларий Казимирович 1916 йылданМәскәүҙең төрлө драма коллективтары актёры. 1918 — 1936 йылдарҙа актёр, Беларусь, Рәсәй, Украина тетартҙары режиссёры. 1938 йылдан Йәш тамашасы театрының художество етәксеһе, 1941 — 1944 йылдарҙа — Рус драма театрының (Өфө) Бәләбәй филиалы художество етәксеһе. 1936 — 1938 һәм 1944-1961 йылдарҙа Рус драма театрының актёры, режиссёры. 1946—52 йылдарҙа Бөтә донъя сауҙа ойошмаһының Башҡорт бүлеге рәйесе. БАССР-ҙың атҡаҙанған мәҙәниәт хеҙмәткәре (1945). Театр эшмәкәрҙәре союзы ағзаһы (1937). «Социаль геройҙар» амплуаһында үҙен сағыу күрһәтә : Артур Риварес (С.Прокопьевтың шул уҡ исемле Э.Л.Войнич романындағы «Овод» романы буйынса), Платон Кречет (А.Е.Корнейчуктың шул уҡ исемле драмаһы), Незнамов («Без вины виноватые» , А.Островский). Әһәмиәтле ролдәре араһында — Сирано («Сирано де Бержерак» Э Ростан), Борис Годунов («Смерть Иван Грозного» А.К. Толстой), Нинкович («Госпожа министерша», Нушич Бранислав). Глушариндың режиссерлыҡ ижады оригиналлеге, уйланылған сәнғәт концепцияһының үҙенсәлеге, стиле һәм жанрының билдәләнеше менән айырылып тора. Уның спектаклдәре театр тәнҡитселәренең юғары баһаһын һәм тамашасыларҙың таныуын ала: урыҫ драма театры —К.М. Симоновтың «Русский вопрос» (1947), У. Шекспирҙың «Много шума из ничего» У.Шекспира (1950), А.Н. Афиногеновтың «Машенька», (1951); ТЮЗ-да В.И. Штоктың — «Дом № 5», В.Катаевтың «Белеет парус одинокий» В.П.Катаева (1939) һ. б. «Это было так», «Кто виноват?», «Во имя жизни» пьесаларының авторы.

Әҙәбиәт[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

  • Павел Тихомиров Есть такой театр.. — М.: Пробел-2000, 2013. — ISBN 978-5-98604-400-2.
  • Марат Ильгамов Башкирская энциклопедия — Науч. изд-во «Башкирская энциклопедия», 2005. — 622 б.

Иҫкәрмәләр[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Һылтанмалар[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]