Ер атмосфераһы

Википедия — ирекле энциклопедия мәғлүмәте
Перейти к навигации Перейти к поиску
Атмосфера

Атмосфера (грек. ατμός — «пар» һәм σφαῖρα — «сфера») — Ерҙең иң өҫкө ҡатламы. Уның ҡалынлығы — 3 мең км тирәһе. Атмосфераның аҫҡы сиге булып Ер өҫтө тора, ләкин һауа тау тоҡомдарындағы ярыҡтарҙа ла, һыуҙа ла бар. Атмосфераның өҫкө сиге юҡ: һауа ҡатламы космоста аҡрынлап юҡҡа сыға. Ерҙең тартыу көсө атмосфераны планета янында тотоп тора.

Ер Атмосфе́раһы ( бор. грек. ἀτμός — пар һәм σφαῖρα — шар) — Ер планетаһын уратып алған газ ҡыртышы, геосфераның бер өлөшө. Уның эске йөҙө гидросфераны һәм өлөшләтә ер ҡабығын ҡаплап тора, тышҡы өлөшө йыһан киңлегенең Ер тирәһендәге өлөшөнә күсә. Ҡалынлығы — 3 мең км тирәһе. Атмосфераның аҫҡы сиге булып Ер өҫтө тора, ләкин һауа тау тоҡомдарындағы ярыҡтарҙа ла, һыуҙа ла бар. Атмосфераның өҫкө сиге юҡ: һауа ҡатламы космоста аҡрынлап юҡҡа сыға. Ерҙең тартыу көсө атмосфераны планета янында тотоп тора.

Атмосфераны өйрәнгән бүлектәр йыйылмаһы физиканы һәм химияны атмосфера физикаһы тип атау ҡабул ителгән. Атмосфера торошо ер йөҙөндә һауа торошон һәм климатты билдәләй. Һауа торошон өйрәнеү менән метеорология шөғөлләнә , климат һәм уның вариациялары менән — климатология.

Атмосфераның сиктәре[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Атмосфера тип шул өлкәлә ҡабул ителә, уларҙы Ер тирәләй Ер менән бергә бер бөтөнлөк булып әйләнгән газ мөхитен атайҙар[1].Атмосфера 500-1000 км бейеклектә башланған экзосфера өҫтөнән планета-ара арауыҡҡа яйлап күсә

Халыҡ-ара авиация федерацияһы тәҡдим иткән билдәләмә буйынса йыһан һәм атмосфера сиктәре үткәреү буйынса Һыҙат Кеҫәһе буйлап 100 км бейеклектә үтә[2], бынан бейегерәк авиация осоштары яһай мөмкин түгел. NASA 122 километр бейеклекте сик итеп билдәләй (400 000 футов), был бейеклектә «шаттл»дар аэродинамик маневрҙарға күсә[3].

Ер атмосфераһы (Халыҡ-ара йыһан станцияһы - МКС һүрәте). 2006) Был бейеклектә атмосфера юҡ тиерлек

Физик үҙенсәлектәре[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Һауаның дөйөм массаһы атмосферала — (5,1—5,3)·1018 кг. Шуларҙан ҡоро һауа массаһы -(5,1352 ± 0,0003)·1018 кг, һыу парының дөйөм массаһы уртаса 1,27·1016 кг.

Ҡоро, таҙа һауаның моляр массаһы — 28,966 г/моль, һауаның тығыҙлығы удиңгеҙ өҫтөндә яҡынса 1,2 кг/м3. Баҫым 0 °C градуста диңгеҙ кимәлендә 101,325 кПа; критик температура — −140,7 °C (~ 132,4 К); критик баҫым — 3,7 МПа; идеаль газдың йылылыҡ һыйышы 0 °C — 1,0048·103 Дж/(кг·К), идеаль газдың йылылыҡ һыйышы  — 0,7159·103 Дж/(кг·К) ( 0 °C). Һауаның һыуҙа иреүсәнлеге (масса буйынса) 0 °C  — 0,0036 %, 25 °C — 0,0023 %.

Ер өҫтөндәге стандартн атмосфералағы нормаль шарттар берәмеге ошолай алынған: тығыҙлыҡ 1,225 кг/м3, барометр баҫымы 101,325 кПа, температура +15 °C, еүешлек 0 %. Был шартлы мәғлүмәттәр бары инженерлыҡта әһәмиәтле.

Составы[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Ерҙә атмосфера ике процесс һөҙөмтәһендә барлыҡҡа килә: космос есемдәре төшкән саҡта барлыҡҡа килгән матдәләрҙең газы һәм вулкан атылғандағы газдар (ер мантияның газһыҙланыуы). Океандар бүленеп, биосфера барлыҡҡа килгәс, атмосфера һыу менән газ бәйләнеше, үҫемлектәр, хайуандар һәм уларҙың бүлентеләре, тупраҡта, һаҙлыҡтарҙа шуларҙың тарҡалыуы арҡаһында үҙгәрә.

Ҡоро һауа составы

Әлеге ваҡытта Ер атмосфераһы газ һәм төрлө ҡушылмаларҙан (саң, һыу тамсылары, боҙ киҫәктәре, диңгеҙ тоҙо, яныуҙан бүленгән нәмәләр) тора.

Атмосфераны тәшкил иткән газ концентрациялары, ғәмәлдә даими, һыу () менән углекислый газ() ғына арта, уның концентрацияһыXIX быуат уртаһынан арта бара.

Ҡоро һауа составы
Газ Йкмәткеһе
күләм буйынса, %
Йөкмәткеһе
масса буйынса, %
Азот 78,084 75,51
Кислород 20,946 23,14
Аргон 0,934 1,3
Углекислый газ 0,03 — 0,04[4] 0,05[5]
Неон 1,818·10−3 1,2·10−3
Гелий 5,24·10−4 8·10−4
Метан 1,7·10−4[6] — 2·10−4
Криптон 1,14·10−4 2,9·10−4
Водород 5·10−5 3,5·10−6
Ксенон 8,7·10−6 3,6·10−5

Атмосфераның һыу күләме (быу рәүешле) 0,2 % -2,5 % географик киңлеккә бәйле[7].

Таблицала күрһәтелгән газдарҙан тыш атмосферала һәм башҡа азот оксидтары бар (, ), пропан һәм башҡа углеводородтар, , , , , , , , , , пары , , , һәм әҙ генә күләмдә башҡа газдар. Ерҙә иң әҙ осраған газ — .

Әҙәбиәт[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

  • Парин В. В., Космолинский Ф. П., Душков Б. А. Космическая биология и медицина (издание 2-е, переработанное и дополненное), М.: «Просвещение», 1975, 223 с.
  • Гусакова Н. В. Химия окружающей среды» Ростов-на-Дону: Феникс, 2004, 192 с. ISBN 5-222-05386-5
  • Соколов В. А. Геохимия природных газов, М., 1971;
  • МакИвен М., Филлипс Л. Химия атмосферы, М., 1978;
  • Уорк K., Уорнер С. Загрязнение воздуха. Источники и контроль, пер. с англ., М.. 1980;
  • Мониторинг фонового загрязнения природных сред. в. 1, Л., 1982.
  • ГОСТ 4401-81 «Атмосфера стандартная. Параметры»
  • ГОСТ Р 53460-2009 «Глобальная справочная атмосфера для высот от 0 до 120 км для аэрокосмической практики. Параметры»
  • ГОСТ 24631-81 «Атмосферы справочные. Параметры»

Иҫкәрмәләр[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

  1. Будыко М. И., Кондратьев К. Я. Атмосфера Земли // Большая советская энциклопедия. 3-е изд. / Гл. ред. А. М. Прохоров. — М.: Советская Энциклопедия, 1970. — Т. 2. Ангола — Барзас. — С. 380—384.
  2. 100km altitude boundary for astronautics // FAI ASTRONAUTIC RECORDS COMMISSION (ICARE)
  3. Thompson A. Edge of Space Found  (инг.). space.com (2009-04-09). Тәүге сығанаҡтан архивланған 5 февраль 2017. 19 июнь 2017 тикшерелгән.
  4. Trends in Atmospheric Carbon Dioxide. Recent Global CO2. Earth System Research Laboratory. Global Greenhouse Gas Reference Network. 6 февраль 2017 тикшерелгән.
  5. при 0,03 % по объему
  6. IPCC TAR table 6.1 (инг.) (на 1998).
  7. Хромов С. П. Влажность воздуха // Большая советская энциклопедия. 3-е изд. / Гл. ред. А. М. Прохоров. — М.: Советская Энциклопедия, 1971. — Т. 5. Вешин — Газли. — С. 149.

Һылтанмалар[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Ҡалып:Земля Ҡалып:Строение Земли

Ҡалып:Разделы физики атмосферы Ҡалып:Атмосферы

Шулай уҡ ҡарағыҙ[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]