Пашкевич Алексей Васильевич

Википедия — ирекле энциклопедия мәғлүмәте
Пашкевич Алексей Васильевич
Заты ир-ат
Гражданлығы Flag of the Soviet Union.svg СССР
Хеҙмәт итеүе СССР
Тыуған көнө 24 декабрь 1916({{padleft:1916|4|0}}-{{padleft:12|2|0}}-{{padleft:24|2|0}})
Тыуған урыны Александровка[d], Царскосельский уезд[d], Петербург губернаһы[d], Рәсәй империяһы
Вафат булған көнө 30 август 1967({{padleft:1967|4|0}}-{{padleft:8|2|0}}-{{padleft:30|2|0}}) (50 йәш)
Вафат булған урыны Санкт-Петербург, РСФСР, СССР
Ерләнгән урыны Богослов зыяраты[d]
Һөнәр төрө лётчик-ас
Уҡыу йорто Ю. А. Гагарин исемендәге Хәрби-һауа академияһы[d]
Һуғыш/алыш Бөйөк Ватан һуғышы
Маҡтаулы исемдәре һәм башҡа бүләктәре
«1941—1945 йылдарҙағы Бөйөк Ватан һуғышында Германияны еңгән өсөн» миҙалы Ҡыҙыл Байраҡ ордены Ленин ордены Ҡыҙыл Йондоҙ ордены Советтар Союзы Геройы I дәрәжә Ватан һуғышы ордены «Хәрби хеҙмәттәре өсөн» миҙалы «Берлинды алған өсөн» миҙалы

Пашкевич Алексей Васильевич (24 декабрь 1916 йыл — 30 август 1967 йыл) — осоусы-ас, 63-сө гвардия истребитель авиация полкының эскадрилья командиры (1-се Балтик буйы фронты, 3-сө һауа армияһы, 1-се гвардия истребителдәр авиация корпусы, 3-сө гвардия истребителдәр авиацияһы дивизияһы), генерал-майор, Советтар Союзы Геройы.

Биографияһы[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Алексей Васильевич Пашкевич 1916 йылдың 24 декабрендә Александровка ҡасабаһында (хәҙер Ленинград өлкәһе Гатчина районы) крәҫтиән ғаиләһендә тыуа[1]. Урыҫ. Юғары белемле. 1944 йылдан КПСС ағзаһы.

Хәрби хеҙмәткә тиклем Белорет металлургия комбинатында токарь, аэроклубта осоусы-инструктор булып эшләй. 1939 йылда Белорет ҡалаһы военкоматынан РККА-ға алына.

Бөйөк Ватан һуғышы фронтында 1943 йылдан. Гвардия майоры А. В. Пашкевич һауа һуғыштарында һәм дошмандың ерҙәге күп һанлы объекттарын штурмлағанда айырылып тора. Фронтта булған 2 йыл осоронда 114 хәрби осош яһай, 29 һауа һуғышы үткәрә, шәхсән дошмандың 19 самолетын бәреп төшөрә[2].

СССР Юғары Советы Президиумының 1945 йылдың 23 февралендәге Указы менән командованиеның хәрби заданиеһын өлгөлө үтәгәне һәм батырлыҡ, ҡаһарманлыҡ күрһәткәне өсөн гвардия майоры Алексей Васильевич Пашкевичҡа «Советтар Союзы Геройы» исеме бирелә, Ленин ордены һәм «Алтын Йондоҙ» миҙалы (№ 5320) тапшырыла[3].

Алексей Васильевич — 1950 йылда Ҡытайҙа булған «билдәһеҙ» һуғышта ҡатнаша. Шанхайҙың Һауа һөжүме оборонаһы төркөмөнөң 106-сы истребитель авиация дивизияһы составында Ҡытай Халыҡ Республикаһының көнсығыш өлөшөн гоминьдан авиацияһы һөжүменән һаҡлауҙы ойоштора. 1951 йылда Кореяла һуғыша. Шанхайҙың Һауа һөжүме оборонаһы төркөмөнөң 106-сы истребитель авиация дивизияһы базаһында 50-се истребитель авиация дивизияһын төҙөй, уның менән 1950 йылдың 20 ноябренән 1951 йылдың февраленә тиклем командалыҡ итә. Ошо ваҡыт арауығында дивизия Корея күгенән дошмандың 64 самолетын бәреп төшөрә.

Һуғышынан һуң А. В. Пашкевич Совет Армияһында хеҙмәтен дауам итә. 1955 йылда Хәрби-һауа академияһын тамамлай.

1959 йылдан авиация генерал-майоры А. В. Пашкевич отставкаға сыға.

1967 йылдың 30 авгусында Ленинград ҡалаһында вафат була. Богословский зыяратында ерләнә[4].

Хәтер[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Башҡортостан Республикаһының Белорет ҡалаһы урамдарының береһе Герой исемен йөрөтә.

Пашкевичтың Санкт-Петербургта Богословский зыяратындағы ҡәбере

Маҡтаулы исемдәре һәм башҡа бүләктәре[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Иҫкәрмәләр[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

  1. Пашкевич Алексей Васильевич. «Герои страны» сайты.
  2. М. Ю. Быков. Все Асы Сталина 1936—1953 гг.. — Научно-популярное издание. — М.: ООО «Яуза-пресс», 2014. — С. 918. — 1392 с. — (Элитная энциклопедия ВВС). — 1500 экз. — ISBN 978-5-9955-0712-3.
  3. Наградные документы «Халыҡ батырлығы» мәғлүмәт электрон базаһында (архив материалдары: ЦАМО, ф. 33, оп. 686046/793756, д. 8/36, л. 7/430—433).
  4. Фотография памятника.

Әҙәбиәт[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

  • Несокрушимые. — Уфа, 1985.
  • Славные сыны Башкирии. — Уфа.

Һылтанмалар[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]