Пименов Юрий Иванович

Википедия — ирекле энциклопедия мәғлүмәте
Перейти к навигации Перейти к поиску
Пименов Юрий Иванович
Заты ир-ат[1]
Гражданлығы Flag of the Soviet Union.svg СССР
Тыуған көнө 26 ноябрь 1903({{padleft:1903|4|0}}-{{padleft:11|2|0}}-{{padleft:26|2|0}})[2]
Тыуған урыны Мәскәү ҡалаһы, Рәсәй империяһы[3]
Вафат булған көнө 6 сентябрь 1977({{padleft:1977|4|0}}-{{padleft:9|2|0}}-{{padleft:6|2|0}})[2] (73 йәш)
Вафат булған урыны Мәскәү ҡалаһы, СССР
Ерләнгән урыны Новодевичье зыяраты[d]
Һөнәр төрө рәссам, рәссәм, мәҙәниәт хеҙмәткәре
Ойошма йәки клуб ағзаһы СССР Рәссамдар союзы[d]
Уҡыу йорто ВХУТЕМАС[d]
Уҡыусылар Пётр Иванович Слабинский[d]
Жанр сценография[d]
Маҡтаулы исемдәре һәм башҡа бүләктәре
Сталин премияһы Ленин ордены Хеҙмәт Ҡыҙыл Байраҡ ордены «1941-1945 йылдарҙағы Бөйөк Ватан һуғышында фиҙакәр хеҙмәт өсөн» миҙалы Ленин премияһы народный художник РСФСР РСФСР-ҙың атҡаҙанған сәнғәт эшмәкәре СССР-ҙың халыҡ рәссамы
Рәсми сайт artpimenov.ru
Защитник авторских прав reproduction right represented by CISAC-member[d][4]
Собрание работ Государственная Третьяковская галерея[d] һәм Словацкая национальная галерея[d]
Автор булараҡ авторлыҡ хоҡуҡтары статусы эштәре авторлыҡ хоҡуҡтары менән яҡланған[d]
Файлы артиста по адресу Frick Art Reference Library[d]
Commons-logo.svg Пименов Юрий Иванович Викимилектә

Юрий (Георгий) Пименов Иванович (13 (26) ноября 1903, Мәскәү — 6 сентябрь 1977, Мәскәү) — совет, Рәсәй рәссамы, графигы, сценограф, плакатсы, педагог. СССР Сәнғәт академияһы академигы (1962; 1954 йылдан ағза-корреспонденты). СССР-ҙың халыҡ рәссамы (1970). Ленин премияһы лауреаты (1967) һәм ике икенсе дәрәжә Сталин премияһы лауреаты (1947, 1950).

Биографияһы[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

«Футбол» (1926) Рәсәй маркаһында (2017)
«Иртәгәһе урамда байрам» (1962), СССР маркаһында

Юрий Пименов Мәскәүҙә юрист ғаиләһендә тыуған.

1920—1925 йылдарҙа 10-сы Мәскәү гимназияһында уҡый.

Рәсәй дәүләт художество-техник училищеһының һынлы сәнғәт һәм полиграфия факультетында В. А. Фаворский һәм С. В. Малютинда уҡый.

1923 йылдан журналдарҙа эшләй. 1925 йылда уҡыуын тамамлағас, Станок рәссамдары йәмғиәтенә нигеҙ һалыусыларҙың береһе була. «Изобригада» рәссамдар йәмғиәтенә нигеҙ һалыусы һәм ағзаһы (1931—1932). Революцион Рәсәй рәссамдары ассоциацияһы ағзаһы.

Тәүге осорҙа уға немец экспрессионизмы ҙур йоғонто яһай, был уның ошо йылдарҙағы иң яҡшы картиналарының драматик үткерлеген аңлата: «Инвалиды войны» (1926, Рус дәүләт музейы), «Даёшь тяжёлую индустрию!» (1927); «Солдаты переходят на сторону революции» (1932; икеһе лә Третьяков галереяһында). Йылдар үтеү менән, «Шәп миҙгел» тигән ижади принципты, еңел һәм артистик образ-тәьҫораттар белдереп, яңыртылған импрессионизмға күсә. Театр-декоратив сәнғәттә эшләй, китаптарҙы биҙәү, монументаль һәм декоратив әҫәрҙәр (панно) менән шөғөлләнә. Станок сәнғәте элементтарын ҡулланған реклама киноплакаты мастеры.

Д. Б. Кабалевскийҙың «Мастер из Кламси» (Бәләкәй опера театры, Ленинград, 1938), Э Ростандың «Сирано де Бержерак» (Ленин комсомолы исемендәге театр, Мәскәү, 1943), Э Лабиш һәм А. Делакруҙың «Копилка» (Ҡыҙыл армия үҙәк театры, Мәскәү, 1945), Б. А. Лавреневтың «За тех, кто в море!» (Кесе театр, Мәскәү, 1946), Н. Г Винниковтың «Степь широка» (1949), Б. Р. Изаковтың «Под чужим небом» (1951), Е. М. Бондареваның «Сергей Лазо» (1952), Ю. П. Чепуриндың «Весенний поток» (1953) — бөтәһе лә Совет армияһы Үҙәк театрында, Мәскәү, П. И. Чайковскийҙың «Снегурочка» балетын («Фестиваль-балет», Лондон, 1960-61), А. П. Чеховтың «Вишневый сад» (Совет армияһы үҙәк театры, 1965) һәм башҡа спектаклдәрҙе биҙәй[5]

1936—1937 йылдарҙа Рәссамдарҙы камиллаштырыу институтында (Мәскәү), 1945—1972 йылдарҙа — — С. А. Герасимов исемендәге Бөтә Рәсәй дәүләт кинематография институтының сәнғәт факультетында уҡыта, профессор (1947).

ТАСС тәҙрәләрендә эшләй (1941-45).

1954 йылда СССР Сәнғәт академияһының ағза-корреспонденты, 1962 йылда мөхбир ағзаһы итеп һайлана. СССР Рәссамдар союзы ағзаһы.

1966 йылда КПСС Үҙәк Комитетының генераль секретары Л. И. Брежневҡа И. В. Сталинды реабилитациялауға ҡаршы яҙылған 25 мәҙәниәт һәм ғилми эшмәкәрҙәр хатына ҡул ҡуя[6].

Юрий Пименов 1977 йылдың 6 сентябрендә Мәскәүҙә вафат була. Новодевичье зыяратында ерләнгән (участка № 7).

Ғаиләһе[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Күргәҙмәләре[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

  • 2021 — Дәүләт Третьяков галереяһында ретроспектив күргәҙмә.

Билдәле эштәре[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

  • Новая Москва (картина) (1937)
  • Фронтовая дорога (картина) (1944)
  • Свадьба на завтрашней улице (1960)

Маҡтаулы исемдәре һәм бүләктәре[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Яҙма хеҙмәттәре[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

  • В Подмосковье. (Записки художника). М., 1958
  • Год путешествий. (Путевые заметки). М., 1960
  • Искусство жизни или «искусство ничего». М., 1960, 2-е изд., доп. М., 1964
  • Новые кварталы. М., 1968
  • Таинственный мир зрелищ. М., 1974

Һылтанмалар[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Иҫкәрмәләр[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]