Ара Шираз

Википедия — ирекле энциклопедия мәғлүмәте
(Шираз Ара битенән йүнәлтелде)
Перейти к навигации Перейти к поиску
Ара Шираз
әрм. Արա Շիրազ
Фотография
Исеме:

Арамазд Ованесович Карапетян

Тыуған:

8 июнь 1941({{padleft:1941|4|0}}-{{padleft:6|2|0}}-{{padleft:8|2|0}})

Тыуған урыны:

Ереван, СССР

Үлгән:

18 март 2014({{padleft:2014|4|0}}-{{padleft:3|2|0}}-{{padleft:18|2|0}}) (72 йәш)

Үлгән урыны:

Ереван, Армения

Гражданлығы:

Совет Социалистик Республикалар Союзы СССР
Әрмәнстан Әрмәнстан

Жанр:

скульптор

Наградалары:

Ҡалып:Народный художник Республики Армения

Commons-logo.svg Работы

Ара Шираз (әрм. Արա Շիրազ), ысын исеме Арамазд Карапетян Ованесов (әрм. Արամազդ Հովհաննեսի Կարապետյան; 8 июнь 1941({{padleft:1941|4|0}}-{{padleft:6|2|0}}-{{padleft:8|2|0}}), Ереван18 март 2014({{padleft:2014|4|0}}-{{padleft:3|2|0}}-{{padleft:18|2|0}}) (72 йәш), Ереван) — әрмән рәссам-скульпторы, Әрмән ССР-ының атҡаҙанған рәссамы (1979), Әрмәнстан Республикаһының халыҡ рәссамы (2009)[1], Әрмәнстан Республикаһы Президенты премияһы лауреаты[2].

Биографияһы[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Шағирә Сильва Капутикян һәм шағир Ованес Шираздың (Карапетян) улы[2]. 9 йәшендә, мәктәптәге художестволы үҙешмәкәрлек түңәрәгенә яҙылып, скульптура йүнәлешен һайлай. 1966 йылда Ереван дәүләт художество-театр институтын тамамлай. Республика, Бөтә Союз һәм халыҡ-ара кимәлдәге йәш рәссамдарҙың күргәҙмәләрендә ҡатнаша. 1968 йылдан алып Әрмәнстан Рәссамдар союзы ағзаһы, Мәскәүҙә, Ленинградта һәм Тбилисиҙа күргәҙмәләр ойоштороусы. «Урартуҙан хәҙергегә» әрмән сәнғәте фестивале (Париж, 1970) ҡатнашыусыһы. 1977 йылда — Әрмәнстандың атҡаҙанған рәссамы, 1979 йылда «Двин» ҡунаҡханаһы ҡыйығында «Бөркөттәр» барельефы өсөн Дәүләт премияһына лайыҡ була (Ереван, 1978).

Шираз скульптура портреттары авторы (Сароян Вильям, Пабло Пикассо, Кочар Ерванд, Шираз Ованес, Галстян Вруир һәм башҡалар) булараҡ билдәле, әрмән мифологияһынан, эпостарҙан һәм әкиәттәрҙән персонаждар, шулай уҡ сәнғәт эшмәкәрҙәре образдары менән әүҙем ҡыҙыҡһына. Шираздың эштәре Еревандағы Хәҙерге сәнғәт музейында һәм Әрмәнстандың Милли галереяһында[2], Третьяков галереяһында һәм Мәскәүҙә Көнсығыш халыҡтарының Дәүләт сәнғәт музейында ҡуйыла.

1987 йылдан Әрмәнстан Рәссамдар союзы президенты, СССР Рәссамдар союзы Секретариаты ағзаһы. Шираз авторлығы менән картиналар һәм скульптуралар Мәскәү, Санкт-Петербург, Тбилиси, Ереван, Бейрут, Париж, Лондон, Нью-Йорк, Лос-Анджелес, Чикаго, Детройт, Монреаль һәм донъяның башҡа ҡалаларында бар[3].

Һайланма хеҙмәттәре[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Мәғрифәтсе Изге Григорий Соборы янында полководец Андраниктың статуяһы
  • Антуни (1969)[4]
  • Ода (1970)[4]
  • Егише Чаренц (1977—1979, Чаренцаван, шағирҙың йорт-музейы)[4][5]
  • Паруйр Севак (1974—1978, Ереван, шул уҡ исемдәге мәктәп өсөн)[4][5]
  • Александр Мясникян (1980—1981, Ереван)[4][5]
    • Уильям Сароян (1975—1984; 1991, Ереван, Комитас исемендәге Пантеон)[4][5]
  • Грачья Нерсисян (1976)[4]
  • Тигран Петросян]] (1989, Ереван, Шахмат йорто)
  • Ованес Шираз (1989, Ереван, Комитас исемендәге Пантеон; 2005, Ереван, Малатия-Себастия округы)[6]
  • Сергей Параджанов (1999, Ереван, Комитас исемендәге Пантеон)
  • Зоравар Андраник (2001—2002, Ереван, мәғрифәтсе Изге Григорий соборы алдында)[4]
  • Вазген I (2008, Севан, Васкенян исемендәге дини тәғлимәт академияһы)[7]
  • Пабло Пикассо (1976)[4]
  • М. Мкртчян (Гюмри)[4]

Иҫкәрмәләр[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]