Журавлёв Даниил Арсентьевич

Википедия — ирекле энциклопедия мәғлүмәте
Перейти к навигации Перейти к поиску
Журавлёв Даниил Арсентьевич
Заты ир-ат
Хеҙмәт итеүе СССР
Тыуған көнө 25 декабрь 1900({{padleft:1900|4|0}}-{{padleft:12|2|0}}-{{padleft:25|2|0}})
Тыуған урыны Рәсәй империяһы, Ырымбур губернаһы, Орск өйәҙе, Баймаҡ
Вафат булған көнө 16 сентябрь 1974({{padleft:1974|4|0}}-{{padleft:9|2|0}}-{{padleft:16|2|0}}) (73 йәш)
Вафат булған урыны СССР, Мәскәү ҡалаһы
Ерләнгән урыны Новодевичье зыяраты[d]
Һөнәр төрө мемуарист
Маҡтаулы исемдәре һәм башҡа бүләктәре
медаль «За победу над Германией в Великой Отечественной войне 1941—1945 гг.» Ҡыҙыл Байраҡ ордены Ленин ордены юбилейная медаль «XX лет Рабоче-Крестьянской Красной Армии» орден Кутузова I степени Ҡыҙыл Йондоҙ ордены медаль «За оборону Москвы» «Батырлыҡ өсөн» миҙалы (СССР) В. И. Лениндың тыуыуына 100 тулыу айҡанлы юбилей миҙалы юбилейная медаль «Двадцать лет Победы в Великой Отечественной войне 1941—1945 гг.» юбилейная медаль «30 лет Советской Армии и Флота» юбилейная медаль «50 лет Вооружённых Сил СССР» медаль «В память 800-летия Москвы»
Сәйәси фирҡә ағзаһы Советтар Союзы Коммунистар партияһы
Ҡатнашыусы ВКП(б)-ның XVIII съезы[d]
Хәрби звание генерал-полковник[d]
Командовал Московский фронт ПВО[d] һәм Западный фронт ПВО[d]
Һуғыш/алыш Мәскәү өсөн ҡаты һуғыш[d]
Ғәскәр төрө противовоздушная оборона[d]

Журавлев Даниил Арсентьевич (25 декабрь 1900 йыл — 16 сентябрь 1974 йыл) — совет хәрби етәксеһе, артиллерия генерал-полковнигы (1944), КПСС ағзаһы, Бөйөк Ватан һуғышында ҡатнашҡан.

Биографияһы[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Журавлев Даниил Арсентьевич 1900 йылдың 25 декабрендә Ырымбур губернаһы Баймаҡ заводы ауылында шахтер ғаиләһендә тыуған. 1918 йылдан Ҡыҙыл Армия сафында, граждандар һуғышында ҡатнаша. 1919—1922 йылдарҙа Көнсығыш һәм Төркөстан фронттарында хеҙмәт итә. 1-се саҡырылыш РСФСР Юғары Советы депутаты.

1922 йылда Хәрби сәйәси курс, 1928 йылда — С. С. Каменев исемендәге Сумы артиллерия мәктәбен тамамлай. Бөйөк Ватан һуғышы башланғанға тиклем Рязань артиллерия училищеһы начальнигы вазифаһын биләй. 1941 йылдың майынан 1-се Һауа һөжүменән һаҡланыу (ПВО) корпусы командиры итеп тәғәйенләнә, бер үк ваҡытта Мәскәү Һауа һөжүменән һаҡланыу пункты начальнигы, 1942 йылдың апреленән Мәскәү Һауа һөжүменән һаҡланыу фронты командиры.

Һуғыш барышында Көнбайыш Һауа һөжүменән һаҡланыу фронты командиры.

1946 йылдан Көнбайыш һәм Төньяҡ‑Көнбайыш округтарының Һауа һөжүменән һаҡланыу ғәскәрҙәре командиры, СССР Һауа һөжүменән һаҡланыу ғәскәрҙәре командующийы урынбаҫары, радио-техник элемтә ғәскәрҙәре һәм СССР Һауа һөжүменән һаҡланыу ғәскәрҙәренең элемтә хеҙмәте начальнигы.

1950 йылда К. Е. Ворошилов исемендәге Юғары хәрби академия ҡарамағындағы Юғары командалыҡ составы белемен камиллаштырыу курсын тамамлай[1]

1954 йылда запасҡа китә. Мәскәүҙең почетлы гражданы була. 1974 йылдың 16 сентябрендә Мәскәүҙә вафат була. Новодевичье зыяратында ерләнгән.

«Огневой щит Москвы» китабы авторы.

Ғаиләһе: ҡатыны, ҡыҙы — АҠШ-та Совет илселеге хеҙмәткәре, улы фронтта һәләк була.

Наградалары[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Д. А. Журавлев мемуаҙары[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Хәтер[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Баймаҡ ҡалаһында урам Журавлев Даниил Арсентьевич исеме менән аталған. Мәскәүҙә — Журавлев майҙаны бар.

Сығанаҡтар[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Иҫкәрмәләр[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Һылтанмалар[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]