Драченко Иван Григорьевич

Википедия — ирекле энциклопедия мәғлүмәте
Перейти к навигации Перейти к поиску
Драченко Иван Григорьевич
Заты ир-ат
Гражданлығы Flag of the Soviet Union.svg СССР
Хеҙмәт итеүе СССР
Тыуған көнө 15 ноябрь 1922({{padleft:1922|4|0}}-{{padleft:11|2|0}}-{{padleft:15|2|0}})[1]
Тыуған урыны Украина, Христиновский район[d], Великая Севастьяновка[d]
Вафат булған көнө 16 ноябрь 1994({{padleft:1994|4|0}}-{{padleft:11|2|0}}-{{padleft:16|2|0}})[1] (72 йәш)
Вафат булған урыны Украина, Киев
Ерләнгән урыны Байково зыяраты[d]
Изображение могилы
Һөнәр төрө лётчик, яҙыусы
Уҡыу йорто юридический факультет Киевского национального университета имени Тараса Шевченко[d]
Әүҙемлек осороноң башланыуы Ошибка Lua в Модуль:Wikidata на строке 199: Функция для отображения свойства не найдена.
Сәйәси фирҡә ағзаһы Советтар Союзы Коммунистар партияһы
Хәрби звание Лейтенант
Һуғыш/алыш Курск һуғышы[d]
Ғәскәр төрө СССР хәрби-һауа көстәре[d]
Маҡтаулы исемдәре һәм башҡа бүләктәре
«1941—1945 йылдарҙағы Бөйөк Ватан һуғышында Германияны еңгән өсөн» миҙалы Ҡыҙыл Байраҡ ордены Ленин ордены Ҡыҙыл Йондоҙ ордены Советтар Союзы Геройы I дәрәжә Ватан һуғышы ордены "Берлинды алған өсөн" миҙалы «Хеҙмәт ветераны» миҙалы «Алтын Йондоҙ» миҙалы III дәрәжә Дан ордены II дәрәжә Дан ордены I дәрәжә Дан ордены II дәрәжә Дан ордены юбилейная медаль «Сорок лет Победы в Великой Отечественной войне 1941—1945 гг.»
Commons-logo.svg Драченко Иван Григорьевич Викимилектә

Иван Григорьевич Драченко (15 ноябрь 1922 йыл — 16 ноябрь 1994 йыл) — осоусы-штурмовик, Советтар Союзы Геройы, Дан орденының тулы кавалеры (4 Дан орденының тулы кавалерынан «Советтар Союзы Геройы» исеменә лайыҡ булыусыларҙың береһе). Бер күҙен юғалтҡан һуң да һуғышыуын дауам итә.

Биографияһы[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

1922 йылдың 15 ноябрендә хәҙерге Черкассы өлкәһенең Христиновск районында Оло Севастьяновка ауылында крәҫтиән ғаиләһендә тыуа. Украин. 1944 йылдан КПСС ағзаһы. Урта мәктәпте һәм Ленинград аэроклубын тамамлай. Был 1941 йылдан Ҡыҙыл Армияла. 1943 йылдың йәйендә Тамбов хәрби авиация пилоттары мәктәбен тамамлай һәм летчик-штурмовик сифатында фронтҡа ебәрелә. Курск дуғаһында һуғыша.

1943 йылдың 14 авгусындаХарьков районында, полк командирын ҡотҡарырға була Ил-2-лә дошман истребителен таранлай. Таран ваҡытында ҡаты яралана, аңһыҙ килеш әсирлеккә алына. Хәрби әсирҙәр лагерында совет табибы уға ҡатмарлы операция яһай[2], ләкин уң күҙен ҡотҡара алмай. 1943 йылдың сентябрендә Драченко әсирлектән ҡаса. Мәскәү госпиталендә дауаланғандан һуң, 1944 йылдың мартында ҡабаттан оса башлай. 140-сы гвардия штурм авиацияһы полкы (2-се һауа армияһы 1-се гвардия штурм авиация корпусының 8-се гвардия штурм авиацияһы дивизияһы) составында һуғыш аҙағына тиклем сафта була.

Һуғышы йылдарында 151 хәрби осош яһай, 24 һауа һуғышында дошмандың 5 самолетын бәреп төшөрә, 9-ын аэродромдарҙа уҡ юҡ итә, 4 күпер ҡыйрата, дошмандың бик күп тере көсөн һәм техникаһын юҡҡа сығара.

СССР Юғары Советы Президиумының 1944 йылдың 26 октябрендәге Указы менән Иван Григорьевич Драченкоға менән Советтар Союзы Геройы исеме бирелә, Ленин ордены һәм «Алтын Йондоҙ» миҙалы тапшырыла.

Һуғыштан һуң И. Г. Драченко Хәрби-һауа академияһына уҡырға инә, әммә 1947 йылда һаулыҡ торошо буйынса капитан дәрәжәһендә запасҡа сығарыла. 1953 йылда Киев дәүләт университетының — юридик факультетын, һуңынан аспирантура таммалай. Мәктәптә директоры булып эшләй, һуңынан Киевта Ҡала мәҙәниәт һарайында — директоры урынбаҫары. 1994 йылдың 16 ноябрендә вафат була.

Наградалары[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Шулай уҡ ҡарағыҙ[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

  • Hero of the Soviet Union medal.png Ковзан Борис Иванович — совет летчик-истребителе. Бер күҙен юғалтҡан һуң һуғышыуын дауам итә.
  • Hero of the Soviet Union medal.png Сорокин Захар Артемович — совет летчик-истребителе. Маресьев кеүек ике аяҡһыҙ оса һәм һуғыша.
  • Hero of the Soviet Union medal.png Белоусов Леонид Георгиевич — совет летчик-истребителе. Шулай уҡ ике аяҡһыҙ оса һәм һуғыша.
  • Ворожбиев Михаил Прокофьевич — совет осоусы-штурмовигы. Бер күҙен юғалтҡан һуң һуғышыуын дауам итә.

Иҫкәрмәләр[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Хеҙмәттәре[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

  • Драченко И. Г. [razym.ru/literarura/biogistoriya/133239-drachenko-i-g-radi-zhizni-na-zemle.html Ради жизни на земле] — К.: Издательство ЦК ЛКСМУ «Молодь», 1976.
  • Драченко И. Г. На крыльях мужества — М.: ДОСААФ, 1986.

Сығанаҡтар[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

  • Драченко Иван Григорьевич. «Герои страны» сайты.
  • Егоров А. Выдающийся ас — Иван Драченко // газета «Ветеран», № 14 (1308), апрель 2015. — С. 8—9.