Мигель де Сервантес

Википедия — ирекле энциклопедия мәғлүмәте
Унда күсергә: төп йүнәлештәр, эҙләү

Миге́ль де Серва́нтес Сааве́дра (исп. Miguel de Cervantes Saavedra; сама менән 29 сентябрь 1547, Алькала-де-Энарес — 23 апрель 1616, Мадрид)— бөтә донъяға билдәле Испан яҙыусыһы. Иң беренсе, донъя әҙәбиәтендә билдәле әҫәр - «Хитроумный Идальго Дон Кихот Ламанчский» роман-ы менән таныла.

Биографияһы[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Тәүге йылдар[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Церковь, где он был крещен Сервантеса, Алкала де Энарес

Мигель Сервантес хәйерселеккә төшкән дворян ғаиләһендә, Алькала-де-Энарес ҡалаһында тыуған. Уның атаһы Идальго Родриго де Сервантес ябай табип була, әсәһе - Донья Леонор де Кортина, үҙ байлығын юғалтҡан дворян ҡыҙы. Уларҙың ғаиләһендә 7 бала үҫә, Мигель иһә дүртенсе бала була. Сервантестың бала, үҫмер сағы тураһында бик аҙ билдәле. Уның тыуған йылы булып, 29 сентябрь 1547 йыл һанала. Был дата сиркәү китабындағы яҙыу буйынса билдәләнгән. Сервантестың 1547 йылдың 9 октябрендә суҡындырылыуы билдәле.[1] в церкви Санта Мария ла Майор города Алькала-де-Энарес. Ҡайһы бер биографтар Сервантес Саламанки университеты – нда уҡыған тип раҫлай, әммә был версияны ышандырырлыҡ дәлилдәр юҡ. Шулай уҡ уны Кордова (Испания) - ла Иезуит-тарҙа йәки Севилья-ла уҡыған тип тә әйтәләр [2]. Иерусалимдың сефард общинаһының президенты Авраам Хаим фекере буйынса, Сервантестың әсәһе үҙенең тамырҙарын суҡынған йәһүдтәр ғаиләһенән ала. Атаһы дворяндар ғаиләһенән. Уның тыуған ҡалаһы Алькала де Энареста, худерия үҙәгенең йәһүдттәр кварталында ата-әсәһенең өйө урынлашҡан. Сервантестың йорто ҡаланың элеке йәһүдттәр үҙәгендә була.[3]

Италия[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Сервантесты Кастилио -ны ташлап киергә мәжбүр иткән сәбәптәр билдәһеҙ ҡала. Ул студент булғанмы, әллә хөкөмдән ҡурҡҡанмы, йәки дуэлда Антонио де Сигураны яралағаны өсөн королдең арестҡа ордерынан ҡасаҡанмы – былар барыһы ла уның тормошоноң тағы ла бер сере булып ҡала.[4]. Нимә булһа ла, Италия -ға китеп, ул үҙ карьераһы өсөн башҡа йәш испандар нимә эшләй, шуның менән шөғөлләнә. Рим йәш яҙыусы өсөн үҙенең сиркәү ритуалдарын һәм бөйөклөгөн аса. Емереклектәре күп булған ҡалала, Сервантес үҙе өсөн антик сәнғәтте аса һәм үҙенең иғтибарын Яңырыу дәүеренә, архитектураға һәм поэзияға йүнәлтә (уның итальян әҙәбиәтен белеүе әҫәрҙәрендә сағыла). Боронғо донъя ҡаҙаныштарында ул сәнғәтте терегеҙеүгә көслө импульс таба алған.[5][6]. Шулай итеп, уның һуңғы эштәрендә күренгән Италияға булған бөтмәҫ һөйөүе иртә Яңырыу осорона үҙенә күрә кире ҡайтыу теләге булып тора [7].

Хәрби карьера һәм Лепантолағы алыш[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

1570 йыл- да Сервантес Неаполь- да урынлашҡан Испанияның диңгеҙ пехотаһы полкына һалдат итеп алына. Ул бында, актив хеҙмәткә күскәнсе, йылға яҡын ваҡыт була. 1571 йыл- дың сентябрендә Сервантес Изге лига (1571) галер флот составына ингән «Маркиз» бортында йөҙөп китә. 7 октябрҙә был флот Патрасс ҡултығында- ғы Лепанто алышында Оттоман флотилияһын (Ғосман империя-һы) еңә. Ул көндө Сервантес биҙгәк менән ауырыуына ҡарамаҫтан, постелдә ятыуҙан баш тартып, һуғышҡа индереүҙәрен һорай. Күреүселәр әйтеүенсә, ул: “ ауырыу булһам да, палубала йәшенеп ятмайынса, һәр һалдатҡа тейеш булғанса, алышырға әҙермен, ”, - ти. Ул корабль бортында батырҙарса алышып, 3 пуля яраһы ала – береһе иңбашына, икеһе күкрәгенә. Иңбашындағы яра һул ҡулының хәрәкәтһеҙлегенә килтерә. «Парнасҡа сәйәхәт» поэмаһында ул һул ҡулының эшмәкәрлеген уң ҡулының даны өсөн юғалтыуын әйтә (ул «Дон Кихот»-тың беренсе өлөшөнөң уңышы тураһында уйлай). Был һуғышта ҡатнашыуын Сервантес һәр ваҡытта ҙур ғорурлыҡ менән иҫкә ала. Ул Европа тарихы барышын билдәләгән ваҡиғала ҡатнашыуына ышана. Ҡулын юғалтыуының икенсе, шикле булған тағы бер варианты бар. Ата-әсәһенең ярлы булыуы арҡаһында Сервантес насар ғына белем ала, йәшәү өсөн урлашырға мәжбүр була. Йәнәһе лә, нәҡ ошо урлашыуы өсөн ул ҡулынан яҙа һәм Италияға китә. Әммә был версия әллә ни ышандырмай, сөнки был ваҡытта бурҙарҙың ҡулын ҡырҡмайҙар, ә галераға ебәрәләр. Унда иһә ике ҡул да кәрәк була. Лепантолағы һуғыштан һуң Мигель Сервантес, яралары төҙәлеп, яңынан хеҙмәткә яраҡлы булғансы, 6 ай госпиталдә ята.[8]. 1572 йылдан 1575 йылға тиклем ул Неаполдә була һәм хеҙмәтен дауам итә. Бынан тыш, Корфу (утрау) һәм Наварино–ға экспедицияла ҡатнаша. 1557 йылда [[Ғосманлы төрөктәр}]] тарафынан Тунис (ҡала) һәм Ла-Гулетта баҫып алыуына шаһит була.[9]:220. Тағы ла, Сервантес Португалия-ла була һәм хеҙмәте буйынса 1580 йылдарҙа, Оран -ға бара, Севилья – ла хеҙмәт итә. Яҡынса 1575 йылда, Герцог де Сессе Мигелға король һәм министрҙар өсөн рекомендация хаттары бирә (уны Мигель әсиргә алынған ваҡытта юғалта). Унда батыр һалдатҡа мәрхәмәтлек һәм ярҙам күрһәтеү һорала.[10].

Алжир әсирлегендә[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

1575 йылда Мигель Сервантес ағаһы Родриго менән «Солнце» галераһы бортында Неапольдан Барселона – ға ҡайта (la Galera del Sol)[11]. 26 сентябрҙә, иртәнсәк Каталонск ярына яҡынлашҡан ваҡытта галераға алжир Корсар – ры һөжүм итә. Һөжүм итеүселәргә ҡаршылыҡ күрһәтелә, шул арҡала «Солнце» командаһы ағзаларының күбеһе үлтерелә, ҡалғандары әсиргә алына һәм уларҙы алжирға алып китәләр.[9]:236 Сервантеста табылған рекомендация хаттары, һоралған түләү суммаһын арттыра. Алжир әсирлегендә мигель Сервантес 5 йыл була (15751580 йылдар). Ул дүрт тапҡыр ҡасырға маташа һәм мөғжизә менән генә язаланмай тороп ҡала. Тотҡонда саҡта төрлө ғазаптарға дусар ителә. Родриго Сервантестың атаһы, 1578 йыл -дың 17 март – ындағы юллауында, улы Солнце галераһынан Каррильо де Кесада командаһы аҫтында әсиргә алына һәм аркебуздан атыу арҡаһында күкрәгенән яралана, һул ҡулһыҙ ҡала, тип белдерә.[12]. Мигельдең атаһының уны һатып алыуға аҡсаһы булмай, сөнки ул алдан ғына ошо уҡ кораблдә булған икенсе улы Родригоны әсирлектән аҡса түләп сығарған була. Ошо юллауҙың шаһиты булған Матео де Сантистебан Мигелде 8 йыл белеүен, уның менән Лепанто алышында, уға 22 йәки 23 йәш булғанда танышыуын белдерә. Ул алыш ваҡытында Мигелдең ауырыуын, температураһы юғары булыуына һәм уға карауатта ҡалырға ҡушһалар ҙа уның алышта ҡатнашырға хәл итеүенә лә шаһитлыҡ итә. Һуғышта күрһәткән ҡаһарманлығы өсөн капитан уға ғәҙәти түләүҙән тыш, тағы ла өҫтәп 4 дукат менән бүләкләй.

Мигельдең  Алжир әсирлегендә булыуы тураһындағы хәбәрҙе Каррьедо уйһыулығының  Саласар ауылында йәшәгән һалдат Габриэль де Кастаньеда  хат менән килтерә. Уның мәғлүмәте буйынса Мигель  ислам ҡабул иткән гректа,Арнаутриомамикапитанында  яҡынса ике йыл әсирлектә була (йәғни 1575 йылда)

Мигель Сервантестың әсәһенең 1580 йыл-дағы үтенесендә, улын һатып алыу өсөн Валенсия короллегенән тауар рәүешендә 2000 Дукат (тәнкә) сығарырға рөхсәт һорауы бедерелә.[13].

1580 йыл – дың 10 октябрендә Алжир -ҙа Мигель Сервантес һәм 11  шаһит ҡатнашлығында  Мигельде әсирлектән һатып алыу тураһында нотариаль акт төҙөлә. 22 октябрь-ҙә Изге Троица Ордены монахы Хуан Хиль, ошо акт нигеҙендә Сервантестың король алдындағы  хеҙмәтен раҫлап, доклад әҙерләй.

Португалиялағы хеҙмәт[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Әсирлектән ҡотолғас, Мигель ағаһы менән Португалияла һәм маркиз де Санта Круста хеҙмәт итә

Оранға барыу[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

1580 йылдарҙа Мигель король приказы менән Оран-ға бара.

Севильелағы хеҙмәт[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Севильела ул Антонио де Гевара приказы буйынса Испан флоты эштәре менән булыша.

Америкаға китеү уйы[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

1590 йыл- дың 21 майында Мадрид – та Мигель Совет Индий – ға америка колонияһында (атап әйткәндә « Яңы короллектең Ревизион контораһында Яңы Гранада йәки Гватемала- лағы Соконуско провинцияһының губернаторлығын йәки Картахены галераһында иҫәпсе йәки Ла-Пас (Боливия) ҡалаһында коррехидор) вакантлы урын биреүҙәрен һорап ғариза яҙа. »[14] . 1590 йыл – дың 6 июнендә Индий советы рәйесе ғаризала, үтенес яҙыусы уға ниндәйҙер хеҙмәт биреүҙәренә лайыҡлы, уға ышанырға була , тигән билдә ҡалдыра.

Сервантес үҙе тураһында[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

1613 йылда Мигель Сервантес үҙенең «Назидательные новеллы» прологында яҙа: Ҡалып:Цитатаның башы Портрет аҫтында минең дуҫым: «Һеҙ бында күргән кеше оҙонса йөҙлө, каштан төҫөндәге сәсле, асыҡ ҙур маңлайлы, шат ҡарашлы, көмөрө танаулы; 20 йыл элек алтын, ә хәҙер көмөш һаҡаллы; оҙон мыйыҡлы, ҙур булмаған ауыҙлы; һирәк тә, йыш та урынлашмаған тешле, сөнки тештәре уның ни бары 6 ғына; буйы ғәҙәти – ҙур ҙа, бәләкәй ҙә түгел; йөҙөнөң төҫө яҡшы, ҡуңырға ҡарағанда асығыраҡ; еңелсә генә көмөрөрәк, ауыр аяҡлы. „Галатея“ һәм „Дон Кихот Ламанчский“, „Путешествие на Парнас“ һәм башҡа әҫәрҙәр авторы. Уның исеме Мигель де Сервантес Сааведра. Бер нисә йыл һалдат булып хеҙмәт итә, 5,5 йыл ярым әсирлектә була һәм унда бәхетһеҙлектәрҙе түҙемле итеп үткәрергә өйрәнә. Лепантолағы диңгеҙ һуғышында аркебуздан атыу сәбәпле ҡулы ғәрипләнә».

Ҡалып:Цитатаның аҙағы

Шәхси тормошо[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

1584 йылдың 12 декабрендә Мигель де Сервантес Эскивиас ҡалаһынан 19 йәшлек Каталине Паласиос де Саласарға өйләнә. Унан уға бәләкәй генә бирнә ҡала. Уның законһыҙ тыуған бер ҡыҙы Исабель де Сервантес үҫә.

Холҡо[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Биограф Шаль Мигель Сервантесты шулай тип ҡылыҡһырлай: “ Еңел-елпе, хыялланыусан шиғирға тормош белеме етешмәй, ул үҙенең хәрби кампанияларынан да, әҫәрҙәренән дә файҙа алмай. Эскерһеҙ, үҙенә дан ала белмәгән, уңышҡа иҫәп томаған кеше. Ул бар матур нәмәгә лә бер ҡатлы ғашиҡ, романтик һәм мөхәббәт хыялға бирелеүсән, һуғыш майҙанында янып тора, йә тәрән уйҙарға бата, йә ғәмһеҙ шат була... Тормошон анализлауҙан ул намыҫлы, киң күңелле, ғәжәп һәм бер ҡатлы әүлиә, бәхетһеҙлектәрендә герой, бөйөклөгөндә изге булып күренә. ”

Әҙәби эшмәкәрлеге[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Мигель де Сервантес (Retratos de Españoles Ilustres, 1791).

Мигельдең әҙәби эшмәкәрлеге һуң ғына башлана. Был ваҡытта уға 38 йәш була. Беренсе хеҙмәте «Галатея (новелла)»- нан (1585) һуң бик күп драматик пьеса- ларын ижад итә. Улар әллә ни уңышҡа ирешмәй. «Дон Кихот» әҫәренең буласаҡ авторы үҙенә икмәк табыу өсөн интендант хеҙмәткә урывнлаша. Уға «Непобедимая армада» өсөн провиант һатып алыуҙы йөкмәтәләр, һуңынан недоимка йыйыусы итеп тәғәйенләйҙәр. Был бурыстарҙы башҡарғанда ҙур уңышһыҙлыҡҡа ирешә. Ҡаҙна аҡсаһын бер банкирға ышынып биреп (ул был аҡсалар менән ҡаса), Сервантес 1597 йылда өҫтөнә сығыуҙа ғәйепләнеп, төрмәгә эләгә. 5 йылдан һуң уға тағы ла төрмәгә ултырырға тура килә. Уны аҡса енәйәтендә ғәйепләйҙәр. Был йылдар уның тормошондағы иң уңышһыҙ ваҡыттар булып һанала. Шулай ҙа ул үҙенең яҙыу эшмәкәрлеген туҡтатмай, тик бер нәмәһен дә баҫтырып сығармай тора. 1598 йылдан 1603 йылға тиклем Сервантестың тормошо тураһында бер нәмә лә билдәле түгел. 1603 йылда ул Вальядолид – та килеп сыға. Ул унда тамаҡлыҡ ҡына эш хаҡы биргән ваҡ шәхси эштәр менән шөғөлләнә. 1604 йылда «Хитроумный Идальго Дон Кихот Ламанчский» романынң тәүге өлөшө сыға һәм Испанияла, сит илдә ҙур уңышҡа ирешә, төрлө телдергә тәржемә ителә. Тик ул авторҙың матди хәлен яҡшыртмай, киреһенсә, уға дошмандарса ҡарашты көсәйтә. Ошо ваҡыттан алып, үлгәнсә, Сервантестың әҙәби эшмәкәрлеге туҡтамай. 1604 һәм 1616 йылдар арауығында «Дон Кихот» - тың икенсе өлөшө, бөтә новеллалары, бик күп драматик әҫәрҙәре, «Путешествие на Парнас» поэмаһы һәм «Персилес и Сихизмунда» романы (автор үлгәндән һуң баҫылып сыға) яҙыла. Мигель Сервантес үлем түшәгендә лә эшләүҙән туҡтамай тиерлек. 1616 йылдың 23 апрел-ендә мейеләге һары һыу ауырыуынан уның ғүмере өҙөлә. Сервантестың үлгән көнө икенсе бер бөйөк яҙыусы Уильям Шекспир – ҙың үлгән көнө менән тура килә.

Мираҫ[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Monumento a Cervantes (1835) Madrid 01.jpg

Сервантес Мадрид- -та үлә, ул унда үлеренән саҡ ҡына алда Вальядолид – тан күсеп бара. Уның кәбере ташландыҡ хәлдә була , сөнки унда бер яҙыу ҙа булмай.Өҙөмтә хатаһы: <ref> билдәһе өсөн </ref> ябыу билдәһе юҡ. Сервантестың донъялағы әһәмиәте уның «Дон Кихот» романы менән бәйле. Әкренләп был әҫәр, бәлки хатта авторҙың иркенән тыш та, кеше тәбиғәтенең тәрән психологик анализына күсә, ике яҡлап күңел эшмәкәрлегенә – изге, әммә идеализм һәм реалистик тәжрибәлелекте тар-мар итеүсе б

Иҫкәрмәләр[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

  1. Сервантес Сааведра Мигель де — Ҙур совет энциклопедияһында мәҡәлә (3-е издание)
  2. Ҡалып:Cite encyclopedia
  3. Еврейская душа Мигеля Сервантеса
  4. The Enigma of Cervantine Genealogy, 118
  5. F.A. de Armas, Cervantes and the Italian Renaissance, 32
  6. Frederick A. de Armas, Quixotic Frescoes: Cervantes and Italian Renaissance Art, 5.
  7. F.A. de Armas, Cervantes and the Italian Renaissance, 33.
  8. J. Fitzmaurice-Kelly, The Life of Cervantes, 9.
  9. 9,0 9,1 M.A. Garcés, Cervantes in Algiers.
  10. Coleccion de Documentos ineditos de Indias. Tomo XXV. — Мадрид, 1875, стр. 406—407
  11. Watts Henry Edwards Life of Miguel de Cervantes — Harvard College Library: Walter Scott, 1891. — P. 30.
  12. Coleccion de Documentos ineditos de Indias. Tomo XXV. — Мадрид, 1875, стр. 387, 389
  13. Coleccion de Documentos ineditos de Indias. Tomo XXV.— Мадрид, 1875, стр. 407—408.
  14. Coleccion de Documentos ineditos de Indias. Tomo XXV. — Мадрид, 1875, стр. 531—532.

Ҡалып:Uncategorized