Маҡам (суфыйлыҡ)

Википедия — ирекле энциклопедия мәғлүмәте
Маҡам

Маҡам (ғәр. مقام‎; рус. Макам) — суфыйлыҡта үҙ-үҙеңде камиллаштырыу юлында рухи торош, билдәле бер тотороҡлолоҡ ; тәриҡәттең «торамаһы». Маҡам суфый позицияларын нығытырға һәм ҡаһарманлыҡҡа өндәргә тейеш. Христиан Лествицаһы аналогы.

Маҡамдың антонимы — хәл (ﺣﺎﻝ), юл буйлап хәрәкәт итеү торошо. Маҡам термины хажға ҡарата ла ҡулланыла, унда ул «ял итеү өсөн туҡталыш» тигәнде аңлата (мәҫәлән, Ибраһим маҡамы)

Маҡамдарҙың яҡынса эҙмә-эҙлелеге[үҙгәртергә | сығанаҡты үҙгәртеү]

  1. Тәүбә итеү (ғәр. توبة‎ — тәүбә)
  2. Һаҡлыҡ йәки тәҡүәлек (ғәр. ورع‎ үәрәғ)
  3. Заһитлыҡ (тыйылыу) (ғәр. زهد‎ зүхд)
  4. Фәҡирлек (ғәр. فقر‎ фәҡр)
  5. Сабырлыҡ (ғәр. صبر‎ сабр)
  6. Риза булыу (ҡәнәғәтлек) (ғәр. رضا‎ риҙа)
  7. Тәүәккүл (өмөтләнеү) (ғәр. توكُّل‎ тәүәккүл).

Һылтанмалар[үҙгәртергә | сығанаҡты үҙгәртеү]