Достоевский Фёдор Михайлович

Википедия — ирекле энциклопедия мәғлүмәте
(Достоевский Фёдор Михаилович битенән йүнәлтелде)
Унда күсергә: төп йүнәлештәр, эҙләү
Фёдор Михайлович Достоевский
Фёдор Достоевский
Vasily Perov - Портрет Ф.М.Достоевского - Google Art Project.jpg
Исеме:

Фёдор Михайлович Достоевский

Псевдонимы:

Д.; Друг Кузьмы Пруткова; Зубоскал; —ий, М.; Летописец; М-ий; Н. Н.; Пружинин, Зубоскалов, Белопяткин и К° [коллективный]; Ред.; Ф. Д.; N.N.[1]

Тыуған көнө:

30 октябрь (11 ноябрь) 1821(1821-11-11)

Тыуған урыны:

Мәскәү, Рәсәй империяһы

Вафат көнө:

28 ғинуар (9 февраль) 1881(1881-02-09) (59 йәш)

Вафат булған урыны:

Санкт-Петербург, Рәсәй империяһы

Гражданлығы:

Рәсәй империяһы Рәсәй империяһы

Эшмәкәрлеге:

прозаик

Ижад йылдары:

18441880

Йүнәлеше:

Реализм

Ижад теле:

урыҫ

Имзаһы:

Имза

Әҫәрҙәре Lib.ru сайтында
Викитекала әҫәрҙәре.

Достое́вский Фёдор Михаи́лович урыҫ. Фёдор Михайлович Достоевский, (30 октябрь (хәҙерге стиль: 11 Ҡырпағай) 1821 — 28 ғинуар (9 февраль) 1881) — донъя кимәлдә танылған, күренекле урыҫ яҙыусыhы һәм аҡыл эйәһе.

Яҙыусының бала сағы[үҙгәртергә | Cығанаҡ кодты үҙгәртергә]

Федор Михайлович Достоевский 1821 йылдын 30 октябрендә (11 ноябрендә яңы стиль буйынса) Мәскәүҙә тыуҙы. Ул тере ҡалған ете туғандар араһында икенсеһе булды.

16 йыл булған ваҡытта әсәһе чахотканан вафат булла һәм атай Ф. М. Достоевскийҙы (Михаил ағай менән) К. Ф. Костомаров пансионатка ебәрҙе. Пансионат Санкт-Петербургта урынлашҡан.

Достоевский өсөн 1837 йыл бик мөһим булды: уның әсәһе үлде, яратҡан шағир А. С. Пушкин үлде. Достовский Николаев инженер училещеһының (хәҙерге «Военмех» университеты) тамаланы.

1839 йылда крәҫтиәндәр уның атаһыны үлтерәләр.

1843 йылда Достоевский Оноре де Бальзактын «Евгения Гранде» киабын тәржемә итте һәм баҫты.

1844 йылда Достоевский үҙенең беренсе китапты «Ярлы кешеләр»ҙе сығарҙы.

1849 йылда Петрашевцтар эше буйынса Достоевский Тобольск ҡалаға ссылкаһа ебәрелә.

Әҙәби әҫәрҙәр[үҙгәртергә | Cығанаҡ кодты үҙгәртергә]

Романдар[үҙгәртергә | Cығанаҡ кодты үҙгәртергә]

  • 1846 — Бедные люди
  • 1861 — Униженные и оскорблённые
  • 1866 — Преступление и наказание
  • 1866 — Игрок
  • 1868—1869 — Идиот
  • 1871—1872 — Бесы
  • 1875 — Подросток
  • 1879— 1880 — Карамазов Кәрҙәштәр

Повестәр һәм хикәйәләр[үҙгәртергә | Cығанаҡ кодты үҙгәртергә]

Публицистика, тәнҡит[үҙгәртергә | Cығанаҡ кодты үҙгәртергә]

Көндәлек яҙмалары[үҙгәртергә | Cығанаҡ кодты үҙгәртергә]

Шиғырҙар[үҙгәртергә | Cығанаҡ кодты үҙгәртергә]

Фольклор материал[үҙгәртергә | Cығанаҡ кодты үҙгәртергә]

«Моя тетрадка каторжная» («Сибирской тетради») – каторга ваҡытта яҙылған.

Иҫкәрмәләр[үҙгәртергә | Cығанаҡ кодты үҙгәртергә]

  1. Масанов И. Ф. Словарь псевдонимов русских писателей, учёных и общественных деятелей : В 4-х томах — М.: Всесоюзная книжная палата, 1956—1960.