Балҡан ярымутрауы

Википедия — ирекле энциклопедия мәғлүмәте
Унда күсергә: төп йүнәлештәр, эҙләү

Балҡан ярымутрауы
Balkan topo blank.jpg
41°50′ с. ш. 22°50′ в. д.HGЯO
Йыуыусы акватория Урта диңгеҙ, Ҡара диңгеҙ, Адриатик диңгеҙ, Эгей диңгеҙе, Ионик диңгеҙ, Мәрмәр диңгеҙ
Акватории Урта диңгеҙ/Ҡара диңгеҙ/Адриатик диңгеҙ/Эгей диңгеҙе/Ионик диңгеҙ/Мәрмәр диңгеҙ
Майҙаны 505 мең км²
Ил Европа Европа
Балҡан ярымутрауы (Европа)
Brown 804000 pog.svg
Балҡан ярымутрауы
Commons-logo.svg Balkans Викимилектә
З Балҡан ярым утрауының көнбайыш өлөшө
Балҡан ярымутрауы 1991

Балҡан ярымутрауы (слов. Balkanski polotok, хорв. Balkanski poluotok, босн. Balkansko poluostrvo, сер. һәм черногор. {{{1}}}, рум. Peninsula Balcanică, болг.  һәм макед. Балкански полуостров, грек. Βαλκανική χερσόνησος, төр. Balkan Yarımadası, итал. Penisola Balcanica, лат. Paeninsula Balcanica) Европаның көньяҡ-көнсығышында урынлашҡан. Майҙаны — 505 км² тирәһе.

Ярҙары көньяҡ-көнбайышты һәм көньяҡ көнсығышта Урта диңгеҙ, Адриатик диңгеҙ, Ионик диңгеҙ, Мәрмәр диңгеҙ, Крит диңгеҙе, Эгей диңгеҙе һәм Ҡара диңгеҙ һыуҙары менән йыуыла. Ярҙары өлөштәргә бүлгеләнгән. Рельефы башлыса таулы (Стара-Планина, Родоптар, [[Динар тау итәктәре], Пинд).

Төньяҡта сиктәре шартлы рәүештә билдәләнгән. Дунай, Сава һәм Купа,һыҙаты буйлап һәм һуңғыһының йылға башынан алып ҡойған урыны Кварнер ҡултығына тиклем.

Балҡан ярымутрауында өлөшләтә йәки тулыһынса урынлашҡан илдәр:

Греция, Словения, Румыния, Хорватия һәм Болгария Европа берләшмәһе ағзалары булып тора. Албания, Хорватия, Төркиә, Греция, Болгария, Румыния һәм Словения НАТОға ингән илдәр.

Балҡан ярым утрауы аша төп транспорт магистралдәре үтә. Улар Көнбайыш Европа менән Көнсығыш Европаны, Көньяҡ-Көнбайыш Азияны, Кесе Азияны һәм Яҡын Көнсығышты тоташтыра. Боронғо мәҙәниәттәрҙең һәм цивилтзацияларҙың тыуған урыны булып иҫәпләнә.

Иҫкәрмәләр[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Һылтанмалар[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

Әҙәбиәт[үҙгәртергә | вики-тексты үҙгәртергә]

  • Балканы // Хәрби энциклопедия (рус.) : в 18 т. / мөхәррир В. Ф. Новицкий һ. б.. — СПб. : И. Д. Сытин тов-һы, 1911—1915.
  • Мурзаев Э. М. Словарь народных географических терминов. 1-е изд. — М., Мысль, 1984.
  • Мурзаев Э. М. Тюркские географические названия. — М., Вост. лит., 1996.